• ΓΔ: 00
  • FTSE/ΧΑ LARGE CAP0
  • FTSE ΧΑ MID CAP0
  • Τζίρος0
  • €/$ 0 €/£ 0
    BTC 0 ETH 0 XRP 0
0
0
  • Nasdaq00%
  • S&P 50000%
  • CAC 4000%
  • DAX00%
  • FTSE 10000%
  • Nikkei 22500%
Δημήτρης Κωνσταντάρας

Δημήτρης Κωνσταντάρας

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το κάπνισμα κάνει μεγάλο κακό στην υγεία. Και ότι η απόφαση της κυβέρνησης να αποκλείσει την προσέλευση καπνιστών σε κλειστούς χώρους όπου υπάρχουν παιδιά (κυρίως) αλλά και μη καπνιστές, είναι απόλυτα σωστή. Ο μη καπνιστής πρωθυπουργός το ξέρει, η κυβέρνηση το κατάλαβε, ο μέχρι πρότινος αντικαπνιστικός νόμος αποδείχθηκε ανίσχυρος. Ωστόσο είναι τουλάχιστον δυσεξήγητη η κυβερνητική εμμονή να καταδιώκει όχι μόνο τους καπνιστές αλλά και τις επιχειρήσεις που «φιλοξενούν» καπνιστές οι οποίοι αποτελούν ένα μεγάλο ποσοστό των «πελατών» τους .

Μια από τις σημαντικότερες και αναμφίβολα γεμάτη αλήθεια φράσεις που έχουν διατυπωθεί για τον Τύπο ήταν αυτό που είπε, το 1962, ο τότε πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Τζων Φ. Κέννεντι : « Για τους περισσότερους ανθρώπους τα μη-νέα είναι καλά νέα. Για τον Τύπο, τα καλά νέα είναι μη-νέα».

Όλοι οι άνθρωποι δεν είναι ίδιοι, ανεξάρτητα από το χρώμα, τη θρησκεία ή την χώρα καταγωγής τους. Όλες οι χώρες δεν είναι οι ίδιες, ανεξάρτητα από την οικονομική τους κατάσταση, το πολιτικό τους σύστημα ή την ήπειρο όπου βρίσκονται. Όλα τα ανθρώπινα προβλήματα δεν είναι τα ίδια, ανεξάρτητα από το μέσο εισόδημα των ανθρώπων, τη δημοκρατία την οποία –θεωρητικώς έστω- απολαμβάνουν ή τα ανθρώπινα/πολιτικά δικαιώματα που ισχύουν στον τόπο τους.

Χρονιάρες μέρες και έχει «σκάσει» πάνω στο κεφάλι μας μια απίστευτη ιστορία αφελούς αντιμετώπισης ενός σοβαρού περιστατικού από την Ελληνική Αστυνομία. Και εύχομαι αυτή η αφέλεια – για να μην πω ένοχη ανοησία- να περιορίζεται στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων ενός «κομματιού» της Ελληνικής Αστυνομίας και να μην εμπλέκεται σ αυτήν η ηγεσία της, ούτε φυσικά οι φορείς της Πολιτείας. Και μιλάω για το αδιανόητο «θάψιμο» της βάρβαρης αντιμετώπισης εκ μέρους αστυνομικών αρχών μιας γυναίκας ΑΜΕΑ με ψυχικά προβλήματα η οποία τον περασμένο Οκτώβριο είχε επισκεφτεί το αστυνομικό τμήμα της Ομόνοιας για να βρει λύση σε ένα σοβαρό της πρόβλημα και αντί για συμπαράσταση και λύση, βρέθηκε αντιμέτωπη με αδιαφορία, βία, βαρβαρότητα, πέταγμα στο δρόμο και στο τέλος, κατάβρεγμα με την αστυνομική μάνικα εκτόξευσης νερού με πίεση για τη διάλυση συγκεντρώσεων.

Μέσα στην ανησυχητική ασάφεια του «καρότου και μαστίγιου» που για πολλούς καθρεφτίζεται στη στήριξη των Ελληνικών θέσεων απέναντι στη νοσηρή επιθετικότητα της «Ερντογανικής» Τουρκίας από την Ευρωπαική Ένωση, μέσα στην ομίχλη που «βγαίνει» από το «κλίμα Βρυξελλών» όπου απ΄ τη μια προβάλλεται πόσο δίκιο έχει η Ελλάδα και πόσο άδικο η Τουρκία ενώ απ΄ την άλλη οι Ευρωπαίοι εταίροι μας μάς χαιδεύουν τ’ αυτιά αλλά φροντίζουν να κρατήσουν τις ισορροπίες με την Τουρκία αποκαλώντας την «σημαντική χώρα» με την οποία η Ε.Ε. έχει μια «σημαντική συνεργασία», μία παράμετρος μού δημιουργεί τη μοναδική ένδειξη ασφάλειας: Ο Έλληνας πρωθυπουργός.

Ωρίμασαν άραγε τόσο πολύ πολιτικά οι επί Ερντογάν «μπουνταλάδες» Τούρκοι ( όπως μας άρεσε και μας βόλευε να τους αποκαλούμε τα τελευταία 70-80 χρόνια) ή κατάλαβαν ότι με σύγχρονους διπλωματικούς τρόπους και ενέργειες δεν «φτουράνε» διεθνώς και δεν πετυχαίνουν τίποτα οπότε πρέπει να στραφούν σε αναζήτηση μη αποδεκτών – πλην όμως εντυπωσιακών- « τετελεσμένων» ;

Ο φετινός Νοέμβριος, υπήρξε- οικονομικά μιλάω πάντα- ο χειρότερος μήνας της ζωής μου. Και όχι μόνο για μένα αλλά για πολλές χιλιάδες, ίσως εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχων σαν κι εμένα, άλλων με συντάξεις λίγο μεγαλύτερες από τη δική μου και άλλων με λίγο μικρότερες . Κι ας τοποθετήσουμε το ύψος της σύνταξης του καθενός κατά μέσον όρο στα 1300 ευρώ με ένα μικρό επικουρικό. Των 250 ευρώ. Σύνολο: 1550 ευρώ. Και με ένα ενοίκιο που εισπράττουν για κάποιο διαμέρισμα που νοικιάζουν, 350 ευρώ. Πήγαμε στα 1900 ευρώ.

Είμαι παραδοσιακός Νεοδημοκράτης. Δεν το αρνούμαι. Άλλωστε είναι γνωστό αφού και βουλευτής της Ν.Δ. υπήρξα και Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων με τις επίσημα υποστηριζόμενες από τη Ν.Δ. παρατάξεις. Αλλά εκνευρίζομαι. Θίγομαι. Τσαντίζομαι. Και πικραίνομαι όταν βλέπω υπουργούς και άλλα κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης Μητσοτάκη να αισθάνονται υποχρεωμένα να αναφέρουν τα –ομολογουμένως πολλά- επιτεύγματα της κυβέρνησής τους κάθε φορά που κάνουν μια δήλωση για τα δικά τους καθήκοντα ή απαντούν σε επικρίσεις για τη δική τους δραστηριότητα, τις δικές τους ενέργειες, τις δικές τους αποφάσεις

Με αγωνία, άγχος, προσμονή, κατά καιρούς απογοήτευση, νέες προσδοκίες, υπομονή αλλά και στεναχώρια παρακολουθούν οι πολίτες – κι εγώ μαζί- τις προσπάθειες και τις ενέργειες και τις δηλώσεις και τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης. Οι προσπάθειες της νέας – ακόμη- κυβέρνησης φαίνονται δια γυμνού οφθαλμού αλλά τα αποτελέσματά τους είναι σε αρκετές περιπτώσεις δυσδιάκριτα.

Το περασμένο Σάββατο, ο Ολυμπιακός έπαιζε «χωρίς αντίπαλο» στην Ξάνθη με την ομώνυμη ομάδα και «κατάφερε» να ΜΗΝ νικήσει και να φύγει με ένα ταπεινωτικό για την εικόνα του αγώνα 0-0. Ταμπουρωμένη πίσω από τη μεσαία γραμμή η Ξάνθη, έπαιζε παιχνίδι καταστροφής, χωρίς δημιουργία, με ελάχιστη κυκλοφορία της μπάλας και ελπίζοντας ,με αυτό το «ταμπούρι» να μη δεχτεί γκολ και –ποιός ξέρει;- να κάνει μια χοντράδα κάποιος από τους αρκετούς αδιάφορους και «βαρεμένους» παίκτες του Ολυμπιακού για να βάλει ένα γκολ και να πάρει τη νίκη που δεν δικαιούτο. Τέτοια χοντράδα δεν έγινε, το ματς έληξε 0-0 και ο Ολυμπιακός «πέταξε» στον κάδο απορριμμάτων δυο βαθμούς στην κούρσα για το πρωτάθλημα.

Το θέμα αρκετοί το γνωρίζουν. Το διάβασαν και στο meallamatia.gr, το πρώτο site για την Αναπηρία. Και σε μερικούς άλλους ιστότοπους όπου – μάλλον τυχαία και χωρίς πολλή ανάλυση- πήρε κάποια δημοσιότητα. Προσωπικά θα τολμούσα να πω ότι δεν πήρε ΚΑΘΟΛΟΥ δημοσιότητα. Ένα τέτοιο γεγονός θα έπρεπε να έχει «κυκλοφορήσει» παντού. Και στις εφημερίδες και στις τηλεοπτικές εκπομπές που «περί άλλα τυρβάζουν». Και να έχουν κληθεί σε απολογία οι υπεύθυνοι. Και να έχει πάρει θέση η Πολιτεία, το Κράτος, η Κυβέρνηση.

Κλέφτης είναι αυτός που σκοπίμως χώνει το χέρι του στην τσάντα σου και σουφρώνει το πορτοφόλι ή το κινητό. Διαρρήκτης είναι αυτός που μπαίνει βίαια , μεσ’ τη νύχτα στο σπίτι σου ή στο μαγαζί σου και αρπάζει ότι του «γυαλίσει» από τα υπάρχοντά σου ή τα εμπορεύματά σου. Απατεώνας είναι αυτός που σκοπίμως αθετεί συμφωνίες, παγιδεύει εύπιστους ανθρώπους με ψεύτικες υποσχέσεις ή καταστρώνει πολύπλοκα σχέδια για να εξαπατήσει μια επιχείρηση , ένα Δημόσιο Φορέα ή και το Κράτος το ίδιο. Και στην περίπτωση που ο κλέφτης, ο διαρρήκτης ή ο απατεώνας «πιαστεί στα πράσα» ή συναντήσει αντίσταση, καταφεύγει στη βία, πολλές φορές και στο έγκλημα. Και αυτούς ορθώς τους καταδιώκει ο νόμος, τους κυνηγούν οι διωκτικές αρχές και τους τιμωρεί η Δικαιοσύνη. Εν δυνάμει εγκληματίες ή αδιάφοροι καταπιεστές είναι και οι ασυνείδητοι οδηγοί που σκορπίζουν θάνατο, αναπηρία, αναταραχή με την αντικοινωνική τους συμπεριφορά έτσι όπως οδηγούν πιωμένοι, τρέχουν επειδή έτσι γουστάρουν και παρκάρουν στις διαβάσεις και τις ράμπες αναπήρων. Αυτούς δεν τους καταδιώκει ουσιαστικά κανείς και ποτέ γιατί νόμοι υπάρχουν αλλά εφαρμόζονται μόνο κατά περίπτωση και «όποτε μπορούμε».

Μου φαίνεται ιδιαίτερα περίεργο αυτό που έγινε προ ημερών «στον αέρα» εκπομπής τηλεοπτικού σταθμού καθώς ενώ ο πρ. βουλευτής Πέτρος Τατσόπουλος αισθάνθηκε δυσφορία και αδιαθεσία ( με τα γνωστά σε όλους επακόλουθα) , ο επίσης καλεσμένος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην υπουργός Δημήτρης Βίτσας αγωνιούσε για να τελειώσει αυτό που έλεγε.

σελίδα 1 από 3
Premium Penna Reporter Mamamia CityWoman