Το ΔΝΤ και οι οίκοι αξιολόγησης θεωρούν πως η συνταγή του... περίμενε που εφαρμόζει η κυβέρνηση και το γεγονός ότι δεν λαμβάνει οριζόντια μέτρα στήριξης των εισοδημάτων, αλλά επιλέγει να αφήσει εκτός βοήθειας ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας, είναι η ενδεδειγμένη.
Η κυβέρνηση «αγοράζει» αυτές τις αξιολογήσεις για την ελληνική οικονομία που είναι κατά βάση θετικές, αν και πάντα επισημαίνεται η ατολμία σε κρίσιμες μεταρρυθμίσεις.
Παράλληλα, βέβαια, διατυμπανίζει την πάταξη της φοροδιαφυγής, αν και παράλληλα την πριμοδοτεί, καθώς βάζοντας όριο 35.000 ευρώ στα νοικοκυριά που επιδοτεί, αφήνει πολλούς μισθωτούς διαρκώς έξω από το δίχτυ προστασίας.
Το χειρότερο βέβαια είναι το σχέδιο που (δεν) έχει η κυβέρνηση για την ακρίβεια, το οποίο περιορίζεται στα... παρακάλια του υπουργού Ανάπτυξης στις επιχειρήσεις.
Ο κ. Τάκης Θεοδωρικάκος δήλωσε δημόσια την περασμένη εβδομάδα πως το σχέδιό του είναι να ζητήσει από τη βιομηχανία και τα σούπερ μάρκετ να αναλάβουν την ευθύνη τους για έμπρακτες μειώσεις σε βασικά είδη διαβίωσης, επισημαίνοντας ότι τα κρατικά μέτρα ελέγχου δεν επαρκούν από μόνα τους σε μια ελεύθερη αγορά.
Φυσικά, έλαβε... πληρωμένη απάντηση:
Στις συναντήσεις τους με το υπουργείο, οι εκπρόσωποι της αγοράς επισήμαναν ότι το ισχύον πλαφόν στο μεσοσταθμικό περιθώριο κέρδους δρα περιοριστικά για το λιανεμπόριο. Ζητούν την εξάλειψη των δομικών προβλημάτων και τη διευκόλυνση του υγιούς ανταγωνισμού που θα επιτρέψει τη μείωση του κόστους λειτουργίας τους, ώστε να μπορέσουν να προχωρήσουν σε μόνιμες μειώσεις των τιμών στα ράφια.
Δηλαδή, ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι.
Η αγορά θεωρεί επίσης ότι ο χώρος για δραστικές μειώσεις τιμών είναι περιορισμένος. Επικαλείται το αυξημένο κόστος πρώτων υλών, συσκευασίας, μεταφορών και μισθοδοσίας διεθνώς, τονίζοντας ότι οι τιμές διαμορφώνονται από την ελεύθερη αγορά, την προσφορά και τη ζήτηση.
Τα σούπερ μάρκετ επισημαίνουν ακόμα ότι έχουν ήδη προχωρήσει σε στοχευμένες προωθητικές ενέργειες, προσφορές και «κλειδώματα» τιμών. Διαμηνύουν, ωστόσο, ότι το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για τη διαμόρφωση της τιμής ραφιού ανήκει στις εταιρείες παραγωγής και τους προμηθευτές, καθώς το δικό τους περιθώριο κέρδους είναι οριακό.
Και η κυβέρνηση σε αυτό δεν έχει απάντηση, ούτε σχέδιο. Έχει μόνο λύπη, θυμό και επίκληση στο πατριωτικό αίσθημα των επιχειρηματιών προκειμένου να υπάρξει μια «εθνική κοινωνική συμφωνία» για τη μείωση των τιμών σε βασικά προϊόντα.
Κι όμως, αυτή η κυβέρνηση φαίνεται στις δημοσκοπήσεις να μην έχει αντίπαλο...
