Όπως εξηγεί η DB, οι παραδοσιακοί δείκτες ανταγωνιστικότητας είναι ασθενώς συνδεδεμένοι με την οικονομική θεωρία και έχουν την τάση να δίνουν αντιφατικές ενδείξεις, συνεπώς επέλεξε να χρησιμοποιήσει έναν εναλλακτικό δείκτη, τον δείκτη του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος προς τον αποπληθωριστή ΑΕΠ (unit labour costs to the GDP deflator), και διασταύρωσε τα αποτελέσματα με έναν άλλο δείκτη, το μερίδιο εξαγωγών.
Από την αρχή της κρίσης της έχει σημειωθεί πρόοδος όσον αφορά τη μείωση των ανισορροπιών του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών των χωρών της ευρωζώνης. Τα πολύ μεγάλα ελλείμματα στην Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ισπανία έχουν ουσιαστικά εξαλειφθεί, το έλλειμμα της Ιταλίας έχει συρρικνωθεί σημαντικά, και το ιρλανδικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών έχει μετακινηθεί σε πλεόνασμα.
Αντιθέτως, μικρή πρόοδο στη μείωση των ελλειμμάτων και των πλεονασμάτων έχει σημειωθεί στη Γαλλία και στη Γερμανία. Όπου τα ελλείμματα έχουν μειωθεί (Ελλάδα, Ιρλανδία, Ιταλία, Πορτογαλία και Ισπανία), οι οικονομίες έχουν μπει σε ύφεση (αν και η Ιρλανδία κατάφερε να ανακάμψει πρόσφατα). Ως εκ τούτου, όπως σημειώνει η Deutsche Bank, δεν είναι σαφές κατά πόσον η βελτίωση του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών θα συνεχιστεί όταν οι οικονομίες ανακάμψουν. Για να γίνει αυτό, η βελτίωση θα πρέπει να βασίζεται στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας και όχι στην ύφεση της εγχώριας ζήτησης.
Υπολογισμοί
Με βάση τους υπολογισμούς της Deutsche Bank, ξεχωρίζουν βελτιώσεις στην ανταγωνιστικότητα στις χώρες GIPS, αλλά όχι στην Ιταλία και τη Γαλλία. Αυτό υποδηλώνει το ότι η μείωση του ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών της Ιταλίας ήταν κυκλική. Επίσης, η εμμονή του γαλλικού ελλείμματος έχει οδηγήσει στην έλλειψη ανταγωνιστικότητας και στην πιο δυναμική αύξηση της εγχώριας ζήτησης.
Τα μεγαλύτερα κέρδη στο μέτωπο της ανταγωνιστικότητας στις χώρες της ομάδας GIPS σε σύγκριση με την Γαλλία και την Ιταλία έχουν επίσης να κάνουν και με τη μεγαλύτερη δημοσιονομική προσαρμογή, όπvς επισημαίνεται. Αυτό δείχνει ότι τουλάχιστον ένα μέρος των αρνητικών επιπτώσεων της δημοσιονομικής προσαρμογής έχουν εξαλειφθεί από την βελτίωση των εξαγωγών.
Γαλλία/Ιταλία
Τα αποτελέσματά της Deutsche Bank υπογραμμίζουν επίσης την ανάγκη για περαιτέρω οικονομική μεταρρύθμιση στη Γαλλία και την Ιταλία για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας. H απελευθέρωση της αγοράς εργασίας με σκοπό τη συγκράτηση της αύξησης του μισθολογικού κόστους ανά μονάδα θα πρέπει να συνοδεύεται από την απελευθέρωση των αγορών προϊόντων, για την αύξηση του ανταγωνισμού και την προώθηση της καινοτομίας. Χωρίς τη βελτίωση των ανταγωνιστικότητας, η αύξηση της εγχώριας ζήτησης (όπως προκύπτει στην περίπτωση της Ιταλίας) θα μπορούσε να συνοδεύεται απόαύξηση των καθαρών εισαγωγών, εμποδίζοντας μια ανάκαμψη της ανάπτυξης του ΑΕΠ.
Όπως καταλήγει η DB το συμπέρασμα συνοπτικά είναι πως: η Ισπανία, η Ελλάδα, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία έχουν καταφέρει σημαντική βελτίωση σε ότι αφορά την ανταγωνιστικότητά τους, και μάλιστα σε σχέση με την Γερμανία. Αντίθετα, η Ιταλία και η Γαλλία δεν έχουν σημειώσει καμία απολύτως βελτίωση. Επίσης, τα αποτελέσματα της ανάλυσης της DB δείχνουν πως η μείωση του κόστους εργασίας έπαιξε σημαντικό ρόλο στην βελτίωση των εξωτερικών ισοζυγίων της Ελλάδας, της Ισπανίας, της Πορτογαλία και της Ιρλανδίας.