Μπορεί οι βασιλιάδες και οι δικτάτορες του αραβικού κόσμου να προσποιούνται οτι έλαβαν το μήνυμα και πανικόβλητοι να προχωρούν σε αλλαγές κυβερνήσεων, όμως στην πραγματικότητα το μόνο που κάνουν είναι μια εμφανής προσπάθεια κοροιδίας των λαών τους. Δίνουν έτσι πάτημα στη Μουσουλμανική Αδελφότητα και στις άλλες ακραίες ισλαμικές οργανώσεις που κερδίζουν έδαφος στην κοινή γνώμη των χωρών αυτών.
Ο μέν Μουμπάρακ έχει διορίσει μια ψευδοκυβέρνηση με δικούς του και λέει οτι δρομολογεί την αλλαγή για τον Σεπτέμβριο – ακόμη και ο Ομπαάμ του είπε να φύγει απο τώρα – ο δε Βασιλιάς της Ιορδανίας Αμπντουλάχ ο Β’ διόρισε έναν πρωθυπουργό της αρεσκείας του ο οποίος όμως δεν είναι αποδεκτός απο την αντιπολίτευση. Το ζήτημα είναι οτι αν συνεχίσουν έτσι αυτοί οι ανεκδιήγητοι ηγέτες, αυτός που θα χάσει θα είναι ο δυτικός κόσμος. Διότι αν οι χώρες αυτές κυλήσουν στον ισλαμισμό, η Δύση θα έχει μεγάλο πρόβλημα. Είναι λοιπόν υποχρέωση της Δύσης, για τη δική της ασφάλεια και ευημερία να πιέσει τις ψευδοκυβερνήσεις να αποχωρήσουν και να αντικατασταθούν απο αποδεκτές προσωπικότητες που και τη χώρα τους θα προστατεύσουν και την παγκόσμια ειρήνη και σταθερότητα δεν θα πλήξουν.
