Αρχής γενομένης από το Συμβούλιο της Ευρώπης, υπέρμαχο της αξίας των δημοψηφισμάτων, ούτε ο Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού, ούτε ο επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης αλλά ούτε και Επίτροπος για τα ανθρώπινα δικαιώματα του Οργανισμού, βρήκαν δύο λέξεις για να σχολιάσουν τα δύο αυτά γεγονότα.

Ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς τηρεί, προς το παρόν, σιγήν ιχθύος, προκειμένου να διαβουλευθεί και να μην προχωρήσει σε κάποια «αστοχη» δήλωση, που θα μπορούσε να κάνει κακό στο πολιτικό του μέλλον στην Γερμανία.

Την ίδια στάση κρατάει και ο «πολύς» Ζαν Κλώντ Γιούνγκερ, καθ’ οσον δεν είναι πρέπον για τον πρόεδρο της Κομισιόν, η γλώττα να προτρέχει της διανοίας του.

Η απροθυμία των ηγητόρων της Ευρώπης, να πάρουν άμεσα θέση, στο γεγονός ότι ένας στους δύο αυστριακούς δήλωσε, δια της ψήφου του, ακροδεξιός και ξενοφοβικός αλλά και στο γεγονός ότι, έξη στους δέκα Ιταλοί αποφάσισαν, πάλι δια της ψήφου τους, να αρνηθούν τις προταθείσες μεταρρυθμίσεις του Ματέο Ρέντσι, δύο πράγματα μπορεί να σημαίνει:

Είτε ότι αναζητούνται «δηλώσεις ισορροπίας» για ...ανισόρροπα πράγματα είτε, διδασκόμενοι από τα ...ποντίκια, είναι έτοιμοι να εγκαταλείψουν την ευρωπαϊκή γαλέρα που εμφανώς βουλιάζει.

Νίκος Ρούσσης