Για τους Ελληνες, η διαταραχή της κανονικότητας ή ό,τι αυτό σημαίνει, δεν είναι κάτι καινούργιο.
Αν το καλοσκεφτεί κάποιος, από τον Δεκέμβριο του 2008 ζούμε σε συνθήκες αλλεπάλληλων σοκ: η πυρπόληση της Αθήνας και ό,τι αυτή ανέδειξε, η κρίση που ακολούθησε, τα μνημόνια, οι περικοπές, οι θάνατοι στην Marfin, η χρεωκοπία, τα capital controls, η παρ’ ολίγον έξοδος από το ευρώ, η περίοδος της εξαλλότητας, η διάψευση των πάντων, η βαθιά κρίση σε όλα τα πεδία, οι απώλειες εισοδημάτων, θέσεων εργασίας και περιουσιών…
Επί περισσότερα από 10 χρόνια, η Ελλάδα ζει σε συνθήκες ανωμαλίας. Υπό αυτό το πρίσμα, η φάση της πανδημίας, ειδικώς λόγω της επιτυχούς της διαχείρισης, είναι για την χώρα πολύ μικρότερο σοκ, απ’ ό,τι π.χ. για την Γερμανία, την Αυστρία, την Ελβετία, ή οποία άλλη χώρα είχε την ψευδαίσθηση της αιώνιας ηρεμίας και ευημερίας.
Τώρα, έρχεται και το καλοκαίρι. Οι Ελληνες με τον έναν ή τον άλλον τρόπο θα βρεθούν σε μία συνθήκη κανονικότητας. Οι υπόλοιποι;