Η οικονομική κρίση που περνάει η χώρα, η οποία έχει ως συνακόλουθο την κοινωνική κρίση και την εμφάνιση μιας νέας, ιδιότυπης για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, εξαιρετικά βίαιης τρομοκρατίας, έχει τη βάση της στην αδικία. Στην αδικία την οποία υφίσταται επί δεκαετίες η μεγάλη πλειονότητα των πολιτών από την κακοδιαχείριση του κρατικού τομέα και τη διαφθορά της εξουσίας, όποια μορφή και αν έχει αυτή, πολιτική, οικονομική, δικαστική, διοικητική.

Η χρονιά που έρχεται θα είναι πολύ δύσκολη για όλους. Πολύ πιο δύσκολη από ό,τι έχουμε δει μέχρι σήμερα. Η διεθνής οικονομική κρίση θα βαθύνει, κύμα απολύσεων θα σαρώσει όλες τις οικονομίες, δεν αποκλείεται να έχουμε αρκετές πτωχεύσεις τραπεζών και κολοσσιαίων επιχειρήσεων στο εξωτερικό και το πιστωτικό σφίξιμο θα διατηρηθεί. Ολα αυτά αναμένεται να οδηγήσουν και σε μεγάλες κοινωνικές και πολιτικές κρίσεις οι οποίες δεν ξέρουμε πού θα καταλήξουν.

Ο Πρωθυπουργός περιέγραψε από τηλεοράσεως την «υπεύθυνη» πολιτική του για την οικονομία. Η πολιτική αυτή περιλαμβάνει τη δήλωσή του ότι δεν θα επιβάλει άλλους φόρους, αλλά, αν χρειαστεί, σε μερικούς μήνες θα επιβάλει. Περιλαμβάνει επίσης την απαρίθμηση των μέτρων τα οποία εξήγγειλε η κυβέρνηση για την ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, για τη χορήγηση ρευστότητας στην αγορά, για την οικοδομή, για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης και του τουρισμού.

Τα αποτελέσματα των εκλογών έχουν πολύ σημαντικά θετικά μηνύματα για όλους. Με την ψήφο του ο σοφός λαός έδωσε καταρχήν την απόλυτη εντολή στον Γιώργο Παπανδρέου να ασκήσει την πολιτική του χωρίς κανένα εμπόδιο και φυσικά χωρίς καμμία δικαιολογία αποτυχίας.

Ο κόσμος πρέπει να μπει σε μια άλλη οικονομική λογική από αυτή που ξέραμε μέχρι σήμερα. Όπως αποδείχτηκε τα εργαλεία της ελεύθερης οικονομίας, δηλαδή η αυξομείωση των επιτοκίων δεν επαρκούν για να αντιμετωπιστεί μια γενικευμένη κρίση εμπιστοσύνης. Οι τράπεζες αρνούνται να δανείσουν η μία την άλλη και φυσικά να δανείσουν τις επιχειρήσεις. Οι κυβερνήσεις καλούνται να αδειάσουν τα ταμεία του κρατικού κορβανά για να διασώσουν το τραπεζικό σύστημα. Γιατί να το κάνουν; Δεν πρέπει οι άπληστοι τραπεζίτες των επενδυτικών τραπεζών οι οποίοι καταστρέφουν την παγκόσμια οικονομία για να πάρουν μπόνους εκατομμυρίων να τιμωρηθούν; Ασφαλώς. Εκτός από τη δικαιοσύνη που ερευνά τις υποθέσεις αυτές, οι ίδιες οι αγορές τιμωρούν τους ενόχους. Διότι αυτά τα μπόνους έχουν επενδυθεί σε αξίες που καταρρέουν, οι μετοχές των τραπεζών αυτών χάνουν την αξία τους, πολλές τράπεζες κλείνουν και όσες παραμένουν κρατικοποιούνται. Όμως οι κοινωνίες πρέπει να σώσουν τις τράπεζες διότι σε αυτές στηρίζονται και οι επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά. Η κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος θα σήμαινε την απόλυτη φτώχεια για όλους. Αυτό το εξηγεί πολύ απλά και κατανοητά και ο βρετανός πρωθυπουργός σε άρθρο του στην εφημερίδα The Times του Λονδίνου το οποίο δημοσιεύει ολόκληρο σε μετάφραση το reporter.gr

Καθώς η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται πλέον ότι η ελληνική οικονομία καταρρέει, έχει προσαρμόσει την πολιτική της σε έναν και μόνο άξονα: Να αποφύγει τις ευθύνες της.

O προσανατολισμός της ελληνικής οικονομίας προς το εξωτερικό είναι το μεγάλο στοίχημα της επόμενης κυβέρνησης όσον αφορά τα οικονομικά. Η οικονομική πολιτική θα πρέπει να είναι εξωστρεφής και εντελώς διαφορετική από την καταστροφική πολιτική της κυβέρνησης Καραμανλή αλλά και από την - απαραίτητη τότε για την ένταξη στην ΟΝΕ, αλλά ακατάλληλη σήμερα- σταθεροποιητική των κυβερνήσεων Σημίτη.

Η απόφαση του Γιώργου Παπανδρέου να προσεγγίσει ξανά τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη μόνο θετικά μπορεί να σχολιαστεί. Και όσοι την κρίνουν αρνητικά μόνο μικροκομματικά και προσωπικά κίνητρα έχουν. Ο πρώην πρωθυπουργός προσέφερε πάρα πολλά στον τόπο και αυτό μπορεί εύκολα κανείς να το διαπιστώσει αν αναλογιστεί πώς ήταν η χώρα στο τέλος του 2004 όταν ανέλαβε την κυβέρνηση ο κ. Καραμανλής και πώς είναι τώρα. Αν το ΠαΣοΚ επανέλθει στην εξουσία δεν θα έχει περιθώρια. Δεν θα έχει περιθώρια λάθους, δεν θα έχει περιθώρια χρόνου, δεν θα έχει περιθώρια πειραματισμών. Η κατάσταση είναι απελπιστική τόσο στην οικονομία όσο και στη δημόσια διοίκηση. Δεν λειτουργεί τίποτε σε κανέναν τομέα και αυτό συνέβη διότι ο Καραμανλής επέλεξε να χρησιμοποιήσει- και συνεχίζει να χρησιμοποιεί- ανίκανους, με κομματικά ή φιλικά κριτήρια. Δυστυχώς είχε κακές παρέες και έτσι οι φίλοι και οι κουμπάροι του ανέλαβαν τη διοίκηση της χώρας και τη διέλυσαν. Ο κ. Παπανδρέου, εφόσον γίνει πρωθυπουργός, δεν πρέπει να κάνει το ίδιο λάθος. Πρέπει να χρησιμοποιήσει ό,τι καλύτερο διαθέτει ο πολιτικός του χώρος και ακόμη καλύτερα θα είναι να χρησιμοποιήσει όσους θεωρεί καλούς και από άλλα κόμματα της Αριστεράς, ακόμη και από τον χώρο της Δεξιάς. Διότι αυτό επιβάλλουν η κρισιμότητα της κατάστασης αλλά και η λογική της εποχής μας.

Η αναγκαιότητα προσφυγής στις κάλπες είναι προφανής. Σε όλους· ακόμη και στην κυβέρνηση. Η οικονομία καταρρέει, προκαλώντας ανεργία και φτώχεια, οι νόμοι δεν εφαρμόζονται, τίποτα δεν λειτουργεί και οι κοινωνικές επιπτώσεις θα είναι πολύ μεγάλες. Την περασμένη εβδομάδα οι παραδοσιακοί σύμμαχοι της κυβέρνησης, δηλαδή οι επιχειρηματίες, οι βιομήχανοι και οι έμποροι, αμφισβήτησαν επισήμως - διά των προέδρων τους- την ικανότητα της κυβέρνησης και μίλησαν για εκλογές ή για συγκυβέρνηση.

Το κεντρικό ερώτημα πάντα και παντού, σε όλα τα θέματα που αφορούν την οικονομία είναι το «που θα βρεθούν τα λεφτά». Το ερώτημα αυτό δεν απαντιέται από κανέναν Έλληνα πολιτικό. Όλοι μιλούν με όρους κλειστής οικονομίας και θεωρούν ότι το ερώτημα αφορά μόνο τα δημόσια οικονομικά και συγκεκριμένα μόνο το έλλειμμα του προϋπολογισμού. Προσπαθούν λοιπόν να μας πείσουν ότι τα λεφτά - στον προϋπολογισμό - θα βρεθούν από περικοπές της σπατάλης.

Υπάρχουν ενδείξεις ότι, επιτέλους, το 2009 τελειώνει η δεκαετία του '80. Σε διεθνές επίπεδο φυσικά. Στην Ελλάδα ελπίζουμε να τελειώσει η εποχή της Μεταπολίτευσης.

Στον εντυπωσιασμό των ψηφοφόρων και μόνο εξαντλείται η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, η οποία έχει εντέχνως ανάγει σε μείζον θέμα τις αμοιβές των προέδρων των εμπορικών τραπεζών και τις προσπάθειες της να τις περικόψει. Το πρόβλημα όμως δεν είναι εκεί αλλά στο τι δεν κάνει η κυβέρνηση για να σώσει την ελληνική οικονομία. Να την διασώσει απο την άθλια κατάσταση στην οποία την έχει φέρει η ίδια με την ακατανόητη οικονομική πολιτική της. Και η κατάσταση έχει ώς εξής:

«Ως σήμερα ζούσαμε την οικονομική κρίση των πλουσίων.Εχασαν από μετοχές, ομόλογα, εμπορεύματα, απ'όλες τις επενδύσεις τους. Τώρα η κρίση θα περάσει και στους υπόλοιπους». Η πολύ ανησυχητική αυτή πρόβλεψη ανήκει σε κορυφαίο έλληνα τραπεζίτη ο οποίος θεωρεί ότι η επίπτωση της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα θα οδηγήσει σε κλείσιμο πολλών επιχειρήσεων και σε αλματώδη άνοδο της ανεργίας. Ο ίδιος θεωρεί ότι τα πράγματα στη διεθνή οικονομική σκηνή επιδεινώνονται ραγδαία και κανείς δεν ξέρει πότε θα τελειώσει αυτή η κρίση. «Τώρα αρχίζει η δεύτερη,πολύ πιο επικίνδυνη και πολύ πιο επώδυνη φάση της διεθνούς οικονομικής κρίσης.Οι τράπεζες θα αρχίσουν να αντιμετωπίζουν προβλήματα επισφαλειών,αφού οι επιχειρήσεις και οι δανειολήπτες δεν θα μπορούν να πληρώνουν τα δάνειά τους.Δεν ξέρω πού θα φθάσουμε και δεν θέλω να φανταστώ ότι τα χειρότερα σενάρια είναι πλέον πιθανά» λέει. Επιχειρηματίες και τραπεζίτες εκτιμούν ότι η ελληνική οικονομία θα πληγεί έντονα από την κρίση εξαιτίας κυρίως της υποχώρησης του τουρισμού που είναι η σημαντικότερη πηγή εισροής κεφαλαίων στη χώρα.

Βρίσκομαι στη δυσάρεστη θέση να πρέπει να υπερασπιστώ την κυβερνητική πολιτική έναντι αυτού του αχαρακτήριστου ισπανού επιτρόπου, του Χοακίν Αλμούνια, που με τα μίζερα αγγλικά του τολμά να ζητεί δημοσίως από την Ελλάδα να πάρει μέτρα τώρα εν μέσω παγκόσμιας κρίσης για τη μείωση του ελλείμματος κάτω από το 3%. Ο κ. Αλμούνια είναι η προσωποποίηση του κακού επιτρόπου, του ανθρώπου που δυσφημεί την εικόνα της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Δυστυχώς ο Αλμούνια δεν αυτενεργεί, εκπροσωπεί ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και αυτό αποδεικνύει ότι η ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ενωσης βλέπει το δέντρο αντί να δει το δάσος. Εξηγούμαι: Ο έλληνας υπουργός Οικονομίας Γιάννης Παπαθανασίου υπέβαλε ένα πρόγραμμα περιορισμού των δαπανών και αύξησης των εσόδων για να αποφύγει η Ελλάδα την επιτήρηση από την ΕΕ. Το πρόγραμμα αυτό πράγματι, όπως υποστηρίζει ο κ. Αλμούνια, δεν είναι αξιόπιστο. Τα πραγματικά έσοδα του κράτους θα είναι λιγότερα και τα έξοδα θα είναι πολύ περισσότερα από αυτά που προβλέπει ο κ. Παπαθανασίου. Πράγματι το έλλειμμα μπορεί να αυξηθεί σημαντικά εφέτος. Η αύξηση των δαπανών οφείλεται στο γεγονός ότι έχουμε τις πάγιες δαπάνες και τις σπατάλες του Δημοσίου και ταυτόχρονα πληρώνουμε περισσότερα χρήματα για τόκους των δανείων μας. Οφείλεται επίσης στο γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να τονώσει όσο μπορεί την οικονομία για να μειώσει τις επιπτώσεις της διεθνούς κρίσης. Και αυτό γίνεται με την αύξηση των δημοσίων δαπανών και μόνον. Τα έσοδα από την άλλη θα είναι μειωμένα διότι θα έχουμε περιορισμό της κατανάλωσης, άρα λιγότερος ΦΠΑ και των κερδών των επιχειρήσεων, άρα λιγότεροι φόροι στα ταμεία του Δημοσίου.

Ο μόνος αντίπαλος τον οποίο έχει ο επενδυτής - ιδιαίτερα σήμερα- είναι ο χρόνος. Όλα τα άλλα είναι υπέρ του. Ας δούμε τα γεγονότα: Οι τιμές των περισσότερων μετοχών σε όλα τα χρηματιστήρια του κόσμου βρίσκονται περίπου κατά 50% κάτω απο οτι ήταν στις αρχές του έτους. Αυτό ούτε στο ωραιότερο όνειρο του δεν θα μπορούσε να το δεί κάποιος που θα ήθελε να αγοράσει μετοχές πριν απο μερικούς μήνες. Είναι ευκαιρία που παρουσιάζεται μια φορά στη ζωή και αν παρουσιαστεί. Και όμως οι επενδυτές παραμένουν επιφυλακτικοί διότι δεν γνωρίζουν σε πόσο χρόνο θα βρεί την ισορροπία της η αγορά και πότε θα αρχίσει η ανάκαμψη των τιμών.

Νέα «ομάδα» διακυβέρνησης αναρριχήθηκε στην κυβέρνηση με τον ανασχηματισμό. Ο Πρωθυπουργός έστειλε σπίτι τους όλους όσοι έπαιρναν τις βασικές αποφάσεις, δηλαδή Αλογοσκούφη, Βουλγαράκη και Φώλια ξεκαθάρισε όσους εμπλέκονται με το σκάνδαλο του Βατοπαιδίου και με τη Siemens - πχ Μιχάλης Λιάπης, δεν έδωσε τίποτα στη λαική δεξιά, δοκιμάζει νέους υπουργούς και υφυπουργούς, όπως τον ’ρη Σπηλιωτόπουλο, τον Νίκο Δένδιακαι τον Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη. Ο ανασχηματισμός είναι πράγματι ουσιαστικός και οι νέοι υπουργοί και υφυπουργοί θα κριθούν εκ τους αποτελέσματος. Κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει σήμερα τον πρωθυπουργό ότι δεν προσπάθησε να αλλάξει ουσιαστικά την σύνθεση της κυβέρνησης και ότι έκανε έναν ανασχηματισμό για τα μάτια του κόσμου. Το θέμα τώρα είναι να δούμε αν θα αλλάξει και η πολιτική της κυβέρνησης.