Γρηγόρης Νικολόπουλος
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
05/01/2009 - 12:05
Όταν μιλάνε τα Καλάσνικοφ
Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει σήμερα στην Αθήνα. Όταν αρχίζουν να μιλάνε τα Καλάσνικοφ κάθε άλλη συζήτηση περιττεύει. Δεν βρισκόμαστε πλέον μπροστά σε μια αγανακτισμένη νεολαία, μια νεολαία που δεν βλέπει με αισιοδοξία το μέλλον, ούτε μια νεολαία που την έχει κατακυριεύσει ο μηδενισμός. Βρισκόμαστε απέναντι σε στυγνούς εγκληματίες, οι οποίοι υποκινούνται από άγνωστα κέντρα. Από κέντρα που πρώτο στόχο έχουν την πλήρη αποσταθεροποίηση της χώρας με άγνωστο απώτερο σκοπό. Στο σημείο αυτό μας έφτασε η ανικανότητα και η αδράνεια της σημερινής κυβέρνησης. Το πράγμα ξέφυγε από κάθε έλεγχο και όταν το πράγμα ξεφεύγει, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει που θα καταλήξει. Ακόμη λοιπόν και αν δεν γνωρίζουμε ποιος κρύβεται πίσω από όλα αυτά, το ζήτημα τώρα είναι πώς θα ξεφύγουμε από αυτή την κατάσταση.
20/07/2009 - 09:36
Κλειστά επαγγέλματα και πολιτική
Η απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων είναι ένα μεγάλο βήμα για τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής οικονομίας αλλά και του πολιτικού συστήματος. Φυσικά θα μας «πέσει βαριά». Διότι ένα τεράστιο πλήθος επαγγελματιών που επιβιώνουν εξαιτίας του περιορισμού συμμετοχής στον κλάδο τους τελικά θα αποκτήσουν δυνητικά άπειρους ανταγωνιστές.
01/12/2008 - 08:57
Τι πήραμε τελικά;
Την περασμένη εβδομάδα ήρθε στην Ελλάδα για τρεις ημέρες ο κινέζος πρόεδρος Χου Ζιντάο. Λίγοι το πήρανε χαμπάρι, αμφιβάλλω αν το πήρε χαμπάρι και η κυβέρνηση. Το γεγονός ότι ο δεύτερος ισχυρότερος, αν όχι ο ισχυρότερος του κόσμου, ήρθε στην Ελλάδα επειδή η κρατική κινεζική εταιρεία Cosco νοίκιασε μια προβλήτα στο λιμάνι του Πειραιά δείχνει κάτι για τον ρόλο των ηγετών, ακόμη και των κομμουνιστών: ότι οι διεθνείς οικονομικές συμφωνίες είναι από τις σημαντικότερεςαν όχι η σημαντικότερη- δουλειές του ηγέτη κάθε χώρας. Ο κινέζος πρόεδρος ήρθε στην Ελλάδα διότι η συμφωνία ενοικίασης της προβλήτας ΙΙ στον Πειραιά αποτελεί μια διέξοδο του κινεζικού εμπορίου προς τα Βαλκάνια και την Ευρώπη. Δικαίως τη θεώρησε λοιπόν σημαντική. Αντίθετα όμως με ό,τι συμβαίνει παγκοσμίως, ο έλληνας Πρωθυπουργός δεν ασχολείται με τις διεθνείς μπίζνες. Το σύνολο της ελληνικής διπλωματίας εξαντλείται στη μάχη του ονόματος της πΓΔΜ τη στιγμή που η παγκόσμια οικονομία βυθίζεται σε ύφεση και η Ελλάδα αντιμετωπίζει σοβαρότατο πρόβλημα εξεύρεσης δανεικών για να καλύψει τα ελλείμματα και να πληρώσει τις υποχρεώσεις του Δημοσίου. Το 2009 θα χρειαστεί να δανειστούμε περίπου 45 δισ. ευρώ από το εξωτερικό για να καλύψουμε τις ανάγκες μας, ενώ ήδη χρωστάμε περί τα 260 δισ. ευρώ. Και ενώ βρισκόταν εδώ ο πρόεδρος της χώρας που έχει αυτή τη στιγμή τα περισσότερα διαθέσιμα, εμείς δεν του ζητήσαμε δανεικά.
13/10/2008 - 10:20
Εγκλημα, τιμωρία και κάθαρση
Οι επενδυτικές τράπεζες εγκλημάτησαν. Το έγκλημά τους είναι ότι, προκειμένου να αυξήσουν τα κέρδη τους και να πάρουν τα στελέχη τους μπόνους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ και δολαρίων, γέμισαν τον κόσμο με σύνθετα χρηματικά προϊόντα, τα λεγόμενα τοξικά, τα οποία τελικά οδηγούν στην κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος παγκοσμίως και στην ταυτόχρονη κατάρρευση των χρηματιστηρίων όλων των αξιών (ακινήτων, εμπορευμάτων, ομολόγων κτλ.) και τελικά των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών. Δυστυχώς, η οικονομική κατάσταση του καθενός μας εξαρτάται από την επιβίωση του τραπεζικού συστήματος. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο οι κοινωνίες πρέπει να σώσουν τις τράπεζες, παρά το έγκλημά τους. Πώς όμως;
08/12/2008 - 09:25
Οι επαίτες της Ευρώπης
Πολλοί αναρωτιούνται αν υπάρχει διαδικασία να μας πετάξουν οι ευρωπαίοι εταίροι έξω από την ΟΝΕ, όπως έγραφε πριν από κάποιες εβδομάδες το περιοδικό «Εconomist».Η απάντηση είναι ότι διαδικασία δεν υπάρχει, άρα δεν μπορούν να μας διώξουν. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι ουσιαστικά είμαστε ήδη εκτός ΟΝΕ. Επισήμως το νόμισμά μας είναι το ευρώ. Στην πράξη όμως δεν έχουμε αρκετά ευρώ για να συντηρήσουμε το επίπεδο ζωής μας. Και επειδή δεν έχουμε, δανειζόμαστε. Και επειδή οι δανειστές μας ανησυχούν, μας δανείζουν με πολύ υψηλότερο επιτόκιο από αυτό με το οποίο δανείζονται οι άλλοι Ευρωπαίοι. Το 2009 ο υπουργός Οικονομίας θα προσπαθήσει να δανειστεί περίπου 50 δισ. ευρώ κι εμείς θα πληρώσουμε το υψηλότερο επιτόκιο που έχει χρεωθεί ποτέ σε αυτό το νόμισμα για δάνειο εντός ΟΝΕ. Ουσιαστικά δανειζόμαστε όσο ακριβά δανείζεται μια χώρα που βρίσκεται εκτός ΟΝΕ.
29/10/2008 - 12:48
Η κρίση δεν τέλειωσε - και μπορεί να αργήσει...
Τέλειωσε η κρίση; Αυτό είναι το ερώτημα που απασχολεί όλους τους επενδυτές παγκοσμίως αυτή τη στιγμή. Και η απάντηση είναι απλή: Η κρίση δεν τέλειωσε. Τις τελευταίες μέρες οι επενδυτές διαπίστωσαν οτι οι τιμές πολλών μετοχών βρίσκονταν σε πολύ χαμηλά επίπεδα και όρμηξαν να τις αγοράσουν, τόσο εδώ όσο και στο εξωτερικό. Τις αγόρασαν φτηνά ή ακριβά; Σε σχέση με το πολύ πρόσφατο παρελθόν τους, οι τιμές σήμερα είναι πολύ χαμηλές.
17/06/2009 - 09:10
Η Κίνα σώζοι την ελληνική οικονομία
Η αδυναμία των ελλήνων πολιτικών να σκεφθούν με όρους ανοικτής οικονομίας οδηγεί τον εκάστοτε υπουργό οικονομικών στην επιβολή νέων φόρων εις βάρος των συνεπών πολιτών. Η κατάσταση αυτή διαιωνίζει τις αδικίες αλλά και την κακοδαιμονία της ελληνικής οικονομίας και δεν πρόκειται να αλλάξει αν πρώτα δεν αντιληφθεί ο πολιτικός κόσμος οτι η κατάργηση της δραχμής και η συμμετοχή μας στην ΟΝΕ απαιτούν άλλο τρόπο σκέψης στη χάραξη της οικονομικής πολιτικής και οπωσδήποτε άλλα μέτρα για την εξυγίανση της οικονομίας.
16/11/2009 - 08:56
Τα δίκαια μέτρα
Το ότι η κατάσταση της οικονομίας είναι τραγική το ξέρουμε όλοι. Τώρα το έμαθαν και στις Βρυξέλλες και μας έχουν βάλει στο μάτι. Δικαιολογημένα διότι τους έχουμε «φλομώσει στο ψέμα» κατά τη λαϊκή έκφραση. Η απώλεια της αξιοπιστίας μας είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που έχει να αντιμετωπίσει ο υπουργός Οικονομικών κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Ο υπουργός πληρώνει τα σπασμένα της απογραφής Αλογοσκούφη και των ψευδών στοιχείων που έδινε ο κ. Ι. Παπαθανασίου, ο οποίος εκλήθη από τον Καραμανλή να μαζέψει τα ασυμμάζευτα και προσπαθούσε να κρύψει την αλήθεια για να μην του σκάσει στα χέρια η βόμβα της οικονομίας. Εν πάση περιπτώσει το φίδι από την τρύπα πρέπει να το βγάλει ο κ. Παπακωνσταντίνου, ο οποίος πρέπει να πείσει τους Ευρωπαίους πρώτον ότι ο ίδιος δεν είναι ψεύτης και δεύτερον ότι με τα μέτρα που προτείνει θα μπει η χώρα σε αναπτυξιακή πορεία και θα μειώσει τελικά το έλλειμμα.
14/10/2008 - 10:44
Ο πανικός πέρασε, που πάμε τώρα;
Ο ενθουσιασμός των αγορών σε Ευρώπη, ΗΠΑ και Ιαπωνία είναι μια ισχυρή ένδειξη οτι τα χειρότερα πέρασαν. Δεν αποτελεί όμως και εγγύηση για μια σταθερή και διατηρήσιμη άνοδο απο εδώ και πέρα. Μπορεί η αξιοπιστία του διεθνούς τραπεζικού συστήματος να αποκαταστάθηκε, αυτό όμως επετεύχθη μέσω της εγγύησης των κρατών στις τράπεζες. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός οτι οι μόνες μετοχές που υποχώρησαν χθές στο αγγλικό χρηματιστήριο ήταν αυτές των τραπεζών που χρησιμοποίησαν την εγγύηση της βρετανικής κυβέρνησης. Αυτό δείχνει οτι οι επενδυτές τιμωρούν τους κακούς διαχειριστές των επιχειρήσεων παρά το γεγονός οτι οι τράπεζες πλέον είναι ασφαλείς.
23/03/2009 - 09:20
Το «πακέτο» του ενός μέτρου
Στην Ελλάδα, όπως αποδεικνύεται πλέον ξεκάθαρα, υπάρχει μόνο ένα οικονομικό μέτρο: η αύξηση των φόρων. Ανεξάρτητα από το ποιο είναι το πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί, η κυβέρνηση παίρνει πάντα το ίδιο μέτρο. Επιβάλλει νέους φόρους για να μαζέψει λεφτά. Και καθώς όλοι οι διεθνείς οργανισμοί λένε διαρκώς και σε όλες τις γλώσσες του κόσμου ότι για να ξεπεραστεί η κρίση πρέπει να αυξηθεί η κατανάλωση, άρα πρέπει να αυξηθεί το εισόδημα που διαθέτουν οι καταναλωτές, η ελληνική κυβέρνηση κινείται στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση και αυξάνει τους φόρους ενώ ταυτόχρονα παγώνει τους μισθούς. Ετσι αντί να αυξήσει το εισόδημα των καταναλωτών ώστε να καταναλώσουν περισσότερο, το περιορίζει. Και το κρίσιμο ερώτημα είναι: Πρόκειται περί τρελών; Ασφαλώς όχι.
11/05/2009 - 10:31
Η σκοτεινή πλευρά της ανάκαμψης
Τα μέτρα που πήραν οι κυβερνήσεις και οι κεντρικές τράπεζες για να διασώσουν το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα και μέσω της επιβίωσής του να αποτρέψουν την ύφεση, προς το παρόν μάλλον επιπτώσεις είχαν. Ενώ ανακουφίζουν τα χρηματιστήρια, δεν διασώζουν την πραγματική οικονομία, δεν αποτρέπουν το κλείσιμο των επιχειρήσεων και τις απολύσεις και προκαλούν πληθωρισμό στις τιμές πρώτων υλών και τροφίμων.
24/11/2009 - 10:46
Ο μη διάλογος
Ο διάλογος για το Ασφαλιστικό θα ξεκινούσε σήμερα, αλλά δεν ξεκίνησε. Δεν ξεκίνησε διότι το ΠΑΜΕ είχε αποκλείσει τις πόρτες των υπουργείων Εργασίας και Εσωτερικών, η ΑΔΕΔΥ απεχώρησε και η ΓΣΕΕ δεν προσήλθε καν. Δεν περίμενε κανείς ότι ο διάλογος για το πιο «καυτό» θέμα της εποχής μας δεν θα διεξαγόταν με μεγάλες δυσκολίες. Το θέμα, όμως, είναι να αρχίσει. Να ακούσουμε τι έχει να προτείνει η νέα κυβέρνηση. Να φέρουν συγκεκριμένες ρεαλιστικές προτάσεις και οι εκπρόσωποι των εργαζομένων.
27/07/2009 - 11:26
Θέατρο σκιών
Η κουβέντα που ξεκίνησε- και σκοπίμως συντηρείται από κάποιους- για το αν πρέπει ή δεν πρέπει τα πολιτικά κόμματα να εκμεταλλεύονται την εκλογή Προέδρου για να πάνε σε εθνικές εκλογές αποδεικνύει ότι η ελληνική πολιτική σκηνή είναι κυριολεκτικά ένας μπερντές του Καραγκιόζη.
09/02/2009 - 17:42
...για τη φουκαριάρα την οικονομία
«Βάλτε, βρε παιδιά, κανένα φράγκο, όχι για εμάς, αλλά για τη φουκαριάρα την Ολυμπιακή». Αυτό είπε η κυβέρνηση στους Έλληνες επιχειρηματίες μετά την παταγώδη αποτυχία του διαγωνισμού πώλησης της Ολυμπιακής. Έκρινε ότι ο διαγωνισμός για την πώληση της Ολυμπιακής έληξε άδοξα, αφού οι δύο προσφορές που υποβλήθηκαν ήταν ασύμφορες. Δηλαδή διαπίστωσε ότι κανένας επιχειρηματίας, Έλληνας ή ξένος, δεν δίνει φράγκο για την απόκτηση του εθνικού αερομεταφορέα.
19/10/2009 - 09:51
Να βοηθήσουν οι τράπεζες
Στους τοίχους των Εξαρχείων είναι γραμμένο το σύνθημα «Ξύπνα, ήρθε η ώρα να ταΐσεις την τράπεζα». Το σύνθημα αυτό προτίθεται να ανατρέψει η κυβέρνηση, η οποία θεωρεί ότι οι τράπεζες θα πρέπει αυτή τη φορά να σηκώσουν το βάρος τής σταθεροποίησης της οικονομίας.
26/03/2009 - 09:20
Αντικειμενικοποίηση φορολογίας
Η κυβέρνηση μελετά και άλλα μέτρα για να περιορίσει το έλλειμμα. Τα μέτρα που εξετάζει αφορούν την αύξηση όλων των φορολογικών συντελεστών και αυξήσεις στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης. Οι σκέψεις αυτές έρχονται να ανατρέψουν την πολιτική της τελευταίας πενταετίας, η βάση της οποίας ήταν η μείωση των φορολογικών συντελεστών των επιχειρήσεων και των υψηλών εισοδημάτων.