Με ποια άραγε;

Με τα γεμάτα ακαθαρσίες σκύλων πεζοδρομία του Κολωνακίου, που τα βγάζουν βόλτα οι αλλοδαπές, οικιακοί βοηθοί των νεόπλουτων «Αθηναϊκών» οικογενειών, οι οποίες δεν έχουν φροντίσει να τους εφοδιάσουν με μια σακούλα για να τα μαζέψουν, με αποτέλεσμα οι περίοικοι να εξαγριώνονται (δικαιολογημένα), με οποιονδήποτε δουν στο δρόμο να συνοδεύει ένα σκυλί;

Το χάλι των πεταμένων φρούτων, των λαχανικών και των ψαριών που πετάνε οι έμποροι των λαϊκών αγορών και που μετά, αφού τα μαζέψουν τα απορριμματοφόρα, ούτε με τα πιο σύγχρονα (αλλά άκρως επικίνδυνα για την υγεία των περιοίκων), χημικά απορρυπαντικά, δεν φεύγει η μυρουδιά τους;

Τα διάφορα σπασμένα παλαιά κουφώματα, έπιπλα και βρώμικα στρώματα, που αδειάζουν οι δημότες των «καλών» συνοικιών της Αθήνας δίπλα από τους κάδους απορριμμάτων;

Την κατάληψη των πεζοδρομίων από τα καρεκλο - τραπέζια των καφετεριών και διαφόρων άλλων συναφών καταστημάτων, με αποτέλεσμα να μην μπορούν οι δημότες να περπατήσουν στα πεζοδρόμια με ασφάλεια;

Τον μοναδικό πνεύμονα του Κολωνακίου και της ευρύτερης περιοχής του κέντρου, τον Λυκαβηττό, που ο μόνος δήμαρχος Αθηναίων, ο οποίος τον διατηρούσε πεντακάθαρο, ηταν ο κ. Μπέης και που έκτοτε, οι δήμαρχοι που τον ακολούθησαν τον μετέτρεψαν σε ένα ξηραμένο, υπαίθριο αφοδευτήριο για τους επαγγελματίες οδηγούς, άστεγους αλλοδαπούς και διάφορους άλλους; Τον μονίμως απεριποίητο και βρώμικο λόφο, με τα μισά δέντρα από αυτά που είχε πριν είκοσι χρόνια και με ξεχαρβαλωμένες βρύσες, οι οποίες τρέχουν ασταμάτητα χωρίς κανείς να ενδιαφέρεται;

Την ερήμωση της πλατείας δεξαμενής και την μετατροπής της, σε χώρο συγκέντρωσης παράνομων μικροπωλητών;

Για τις πανέμορφες νεραντζιές; Και όχι μόνο, για τις οποίες, μάλλον θα έχει κάποιο απωθημένο μαζί τους διαφορετικά, δεν εξηγείτε η εξαφάνιση τους από τους δρόμους της Αθήνας.

Αυτά και άλλα πολλά, τα οποία, δεν θα βαρεθούμε ποτέ να επισημαίνουμε, είναι το προφίλ της άλλοτε ευρωπαϊκής, όμορφης μικρής πρωτεύουσας που λέγεται Αθήνα. Την οποία, οι δήμαρχοι που ακολούθησαν τον αείμνηστο Τρίτση, βάλθηκαν να την κατακρεουργήσουν και να εξαφανίσουν ότι όμορφο είχαν φτιάξει οι βαυαροί αρχιτέκτονες, με αποτέλεσμα να τη μετατρέψουν σε μια πόλη γεμάτη κάγκελα και απαράδεκτα, επικίνδυνα πεζοδρομία, με τσιμεντένιες πλατείες χωρίς πράσινο. Μια άθλια, ανασφαλή, βρώμικη και ακαλαίσθητη πόλη.

Οι Αθηναίοι, που συνεχίζουν να αδιαφορούν και να παρασύρονται από μικροκομματικές σκοπιμότητες, που δεν έχουν καμία σχέση με την τοπική αυτοδιοίκηση και το μέλλον της πόλης τους, τότε αξίζουν την πόλη και τον δήμαρχο τους!