Όπως μεταδίδει το πρακτορείο, κατά την έκτακτη συνεδρίαση στις 15 Ιουνίου, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής της ΕΚΤ δεσμεύθηκαν να αγοράσουν περισσότερα ομόλογα των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου που είναι οι χώρες με το μεγαλύτερο δημοσιονομικό χρέος. Στην απόφαση αυτή κατέληξαν προκειμένου να περιορίσουν τη διεύρυνση της διαφοράς μεταξύ του κόστους δανεισμού των υπερχρεωμένων χωρών και του κόστους της Γερμανίας, την ώρα που τα επιτόκια θα αυξάνονται αρχής γενομένης από τον τρέχοντα μήνα.
Ωστόσο, ο Γερμανός κεντρικός τραπεζίτης αντιτάχθηκε σε αυτή την απόφαση, υποστηρίζοντας ότι η ΕΚΤ θα πρέπει να εστιάσει στην καταπολέμηση του υψηλού πληθωρισμού, σύμφωνα με τις πηγές.
Οι ίδιες πηγές επισήμαναν ότι η τηλεδιάσκεψη συγκλήθηκε μετά από ειδοποίηση λίγων μόνο ωρών, κάτι που σημαίνει ότι οι αξιωματούχοι της ΕΚΤ είχαν λίγο χρόνο να εξετάσουν τα προπαρασκευαστικά έγγραφα και δεν μπορούσαν όλοι να παραστούν.
Το «αγκάθι» του πληθωρισμού
Από την άλλη, με δηλώσεις τους μετά το πέρας της συνεδρίασης, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής τάχθηκαν υπέρ της δέσμευσης της επικεφαλής της ΕΚΤ, Κριστίν Λαγκάρντ να καταπολεμήσει τον κατακερματισμό και ανάμεσα σε αυτούς ήταν τόσο ο κεντρικός τραπεζίτης της Ολλανδίας Κλάους Νοτ, όσο και του Βελγίου Πιερ Ουνς, δύο από τα «γεράκια» της ΕΚΤ.
Κάτι που σημαίνει ότι η ένσταση του Νάγκελ, να μην έχει κάποια ουσιαστική επίπτωση στην απόφαση της ΕΚΤ, συνιστά όμως την πρώτη διαφωνία από τότε που η Κριστίν Λαγκάρντ ανέλαβε τα καθήκοντά της τον περασμένο Ιανουάριο. Η κεντρική τράπεζα της Γερμανίας για χρόνια είναι ο μεγαλύτερος επικριτής της χαλαρής νομισματικής πολιτικής της ΕΚΤ.
Ο Νάγκελ δέχεται πιέσεις στη χώρα του για τον υψηλότερο πληθωρισμό από τη δεκαετία του 1970 και υπάρχουν διαμαρτυρίες η πολιτική της ΕΚΤ αποσκοπεί στο να στηρίξει τις υπερχρεωμένες χώρες όπως η Ιταλία και η Ελλάδα αντί να κρατήσει τις τιμές υπό έλεγχο.
Τα νέα εργαλεία κατά του χρέους
Η κεντρική τράπεζα προσπαθεί να μειώσει τα spreads των αποδόσεων χρησιμοποιώντας έσοδα από τα ομόλογα της Γερμανίας και άλλων χωρών της Βόρειας Ευρώπης που λήγουν, για να αγοράσει περισσότερο χρέος της Ελλάδας, της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας. Εργάζεται επίσης για ένα νέο εργαλείο με το οποίο θα αγοράζει ακόμη περισσότερα ομόλογα του ευρωπαϊκού Νότου.
Το νέο αυτό μέσο είναι πιθανό να έχει όρους, όπως το χρέος μιας χώρας να θεωρείται βιώσιμο από την ΕΚΤ ή να συμμορφώνεται με τους δημοσιονομικούς κανόνες και τις οικονομικές συστάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
