«Το σοκ στις τιμές της ενέργειας που προκλήθηκε από τον πόλεμο στο Ιράν πλήττει σοβαρά την ανάκαμψη, ωστόσο ταυτόχρονα η επεκτατική δημοσιονομική πολιτική ενισχύει την εγχώρια οικονομία και αποτρέπει μια βαθύτερη επιδείνωση», δηλώνει ο Τίμο Βόλμερσχοϊζερ, επικεφαλής προβλέψεων στο ινστιτούτο ifo. Τα ινστιτούτα εκτιμούν ότι ο πληθωρισμός θα αυξηθεί κατά μέσο όρο στο 2,8% το 2026 και στο 2,9% το 2027.
Ενώ ο υψηλότερος πληθωρισμός περιορίζει την ιδιωτική κατανάλωση, η επεκτατική δημοσιονομική πολιτική λειτουργεί ως παράγοντας τόνωσης της οικονομίας. Η σημαντική αύξηση του νέου δημόσιου δανεισμού για την άμυνα, τις υποδομές και την προστασία του κλίματος ενισχύει τις επιχειρήσεις στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και των κατασκευών. Συνολικά, ωστόσο, η βιομηχανία αναπτύσσεται με χαμηλότερους ρυθμούς, καθώς η διεθνής της δραστηριότητα παραμένει στάσιμη λόγω της συνεχιζόμενης απώλειας ανταγωνιστικότητας, της υψηλής γεωπολιτικής αβεβαιότητας και των επίμονων εμπορικών περιορισμών.
Μεσοπρόθεσμα, τα ινστιτούτα προβλέπουν ότι η αύξηση του παραγωγικού δυναμικού της Γερμανίας –που σήμερα ανέρχεται στο 0,2%– θα μηδενιστεί μέχρι το τέλος της δεκαετίας. Σύμφωνα με την ανάλυσή τους, πέρα από τη μείωση του πληθυσμού σε ηλικία εργασίας λόγω δημογραφικών εξελίξεων, συμβάλλει και η μείωση των ωρών εργασίας ανά εργαζόμενο. Αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι οι μεγαλύτερης ηλικίας εργαζόμενοι, οι οποίοι εργάζονται λιγότερες ώρες κατά μέσο όρο, αποτελούν ολοένα μεγαλύτερο ποσοστό του συνολικού χρόνου εργασίας. Οι διαρθρωτικές αυτές αλλαγές επιβαρύνονται επιπλέον από κυκλικούς παράγοντες στην αγορά εργασίας. Τα ινστιτούτα εκτιμούν ότι η απασχόληση θα μειωθεί ελαφρώς κατά περίπου 100.000 άτομα το 2026, ενώ το 2027 αναμένεται αύξηση περίπου 42.000 θέσεων εργασίας. Το ποσοστό ανεργίας προβλέπεται να αυξηθεί στο 6,4% το 2026 και στη συνέχεια να υποχωρήσει στο 6,2% το επόμενο έτος.
Σύμφωνα με τα ινστιτούτα, ο μεγάλος νέος δανεισμός θα οδηγήσει το δημοσιονομικό έλλειμμα στο 3,7% του ΑΕΠ το 2026 και στο 4,2% το 2027, αυξάνοντας το δημόσιο χρέος στο 67,2% του ΑΕΠ. Τα ινστιτούτα αξιολογούν τη δημοσιονομική τόνωση ως σημαντικό μοχλό ενίσχυσης της οικονομίας. Ωστόσο, επισημαίνουν τους μακροπρόθεσμους κινδύνους για τη σταθερότητα των δημόσιων οικονομικών και την ανάγκη για ουσιαστικές προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης προς το τέλος της δεκαετίας.
Υπό το πρίσμα της αύξησης του κόστους ενέργειας, τα κορυφαία οικονομικά ινστιτούτα τάσσονται κατά των κυβερνητικών παρεμβάσεων που μειώνουν βραχυπρόθεσμα τις τιμές της ενέργειας, καθώς αυτές ακυρώνουν σημαντικά σήματα της αγοράς. Αντί αυτού, προτείνουν στοχευμένα μέτρα κοινωνικής αντιστάθμισης. Επιπλέον, τονίζουν την ανάγκη για μια αναπτυξιακή πολιτική που θα άρει τους ρυθμιστικούς περιορισμούς στην ιδιωτική οικονομική δραστηριότητα, ώστε να αξιοποιηθούν τα διαθέσιμα αναπτυξιακά περιθώρια. Για να επιτευχθεί αυτό, θα πρέπει να ενισχυθούν τα κίνητρα για εργασία και να βελτιωθούν οι συνθήκες για επενδύσεις και καινοτομία.
