Το περιστατικό επανήλθε στο προσκήνιο μέσα από το βίντεο που ανάρτησε το Σάββατο (10/10), 18 χρόνια μετά από αυτό το περιστατικό, το ομώνυμο John and Cindy McCain Institute, τιμώντας την πολιτική παρακαταθήκη του πρώην γερουσιαστή. Σε μια εποχή που η πολιτική πόλωση εντείνεται και ο σεβασμός απέναντι στον αντίπαλο δεν θεωρείται πλέον αυτονόητος, η παρέμβασή του παραμένει ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα πολιτικής αξιοπρέπειας.
Η στάση του Μακέιν εκείνη την ημέρα αποκτά ιδιαίτερη σημασία αν ληφθεί υπόψη το κλίμα της προεκλογικής εκστρατείας του 2008. Ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος δεν εγκατέλειψε την πολιτική αντιπαράθεση με τον Ομπάμα, ούτε τις διαφωνίες τους σε κρίσιμα ζητήματα. Έθεσε, ωστόσο, ένα όριο: η πολιτική διαφωνία δεν δικαιολογεί την απαξίωση του αντιπάλου, ούτε τη μετατροπή του σε εχθρό. Έναν άγραφο κανόνα της Δημοκρατίας που σήμερα μοιάζει όλο και λιγότερο αυτονόητος.
Ο Μακέιν ήταν ένας Ρεπουμπλικανός «γεράκι», βετεράνος του Πολέμου του Βιετνάμ και αιχμάλωτος για περισσότερα από πέντε χρόνια. Είχε διατυπώσει αρκετές φορές εξαιρετικά αμφιλεγόμενες θέσεις, ιδίως σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, υποστηρίζοντας συχνά μια πιο παρεμβατική αμερικανική στρατηγική.
Εντούτοις, ήρθε σε ανοιχτή σύγκρουση με τον Ντόναλντ Τραμπ, τον οποίο θεωρούσε επιζήμιο για το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα και την αμερικανική πολιτική ζωή. Οι δύο άνδρες είχαν επανειλημμένα αντιπαρατεθεί δημόσια, με τον Τραμπ να προχωρά σε υποτιμητικά σχόλια για τη στρατιωτική υπηρεσία και την αιχμαλωσία του Μακέιν.
Ο Μακέιν έχασε τη μάχη με τον καρκίνο τον Αύγουστο του 2018, κατά τη διάρκεια της πρώτης προεδρικής θητείας του Τραμπ. Η μεταξύ τους αντιπαράθεση είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο, ώστε η οικογένεια του Μακέιν είχε ζητήσει να μην παραστεί ο Αμερικανός πρόεδρος στις τελετές της κηδείας του. Έναν χρόνο νωρίτερα, τον Ιούλιο του 2017, ο γερουσιαστής είχε καταψηφίσει στη Γερουσία, όπου οι Ρεπουμπλικανοί διέθεταν την πλειοψηφία, νομοσχέδιο για την περιορισμένη κατάργηση διατάξεων του Obamacare. Η ψήφος του ήταν καθοριστική για την απόρριψη της συγκεκριμένης πρότασης, η οποία, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κογκρέσου, θα οδηγούσε εκατομμύρια Αμερικανούς στην απώλεια της ασφαλιστικής τους κάλυψης.
Σήμερα, πάντως, η υπεράσπιση της νομιμότητας και της αξιοπρέπειας του πολιτικού αντιπάλου στις ΗΠΑ (και όχι μόνο) κάθε άλλο παρά δεδομένη θεωρείται.
Η στάση του Μακέιν το 2008 δεν αναιρεί τις αντιφάσεις της πολιτικής του διαδρομής, ούτε τις επιθετικές πλευρές της ίδιας του της προεκλογικής εκστρατείας. Παραμένει, ωστόσο, ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς μπορεί να διεξάγεται ένας σκληρός πολιτικός ανταγωνισμός χωρίς να καταργούνται τα όρια του σεβασμού. Ένα υπόδειγμα που μοιάζει όλο και πιο δυσεύρετο στη σημερινή πολιτική σκηνή.
