Ο αδερφός μου έχει έναν καλό παιδικό φίλο, ο οποίος, κάθε φορά που έρχεται από το εξωτερικό, πηγαίνει να τον παραλάβει από το αεροδρόμιο και αργότερα να τον ξεπροβοδίσει επίσης. Ειδικά στο αεροδρόμιο, πουθενά αλλού. Κάτι σημαίνει για εκείνον αυτή η συνθήκη, κι ας μην είναι ο ίδιος που ταξιδεύει. Ένας άλλος φίλος μου έλεγε ότι δεν ξέρει κανέναν που να μην φροντίζει να είναι καλοντυμένος, όταν ταξιδεύει με αεροπλάνο. Έχουν μια ιδιαίτερη γοητεία και δέος τα αεροδρόμια.

Είναι σαν ένα μικρό ανεξάρτητο πολυπολιτισμικό κράτος μέσα στην κάθε χώρα, ένας χώρος σταθερά ίδιος παντού αλλά και τόσο μεταβατικός, ένας χώρος ασφάλειας αλλά και άγχους. Ένας χώρος, όπου ο έξω χρόνος μοιάζει να παγώνει και ο καθένας μας συστήνεται εκ νέου. Ο τελευταίος εν τέλει χώρος που πατάς στη γη πριν απογειωθείς. Ένας μη-χώρος.

Αυτή η ιδιαίτερη συνθήκη της μεταβατικής, μεταιχμιακής κατάστασης βρίσκεται στο επίκεντρο της νέας έκθεσης της Artefact Athens «All Aboard», στο χώρο Express Facility του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών Ελ. Βενιζέλος, σε επιμέλεια Κώστα Πράπογλου και οργάνωση της artefact athens από 9 Οκτωβρίου μέχρι 9 Νοεμβρίου 2025.

Διαβάστε περισσότερα στο monopoli.gr