Στην κορυφή βρίσκεται η διαδρομή από τον Περσικό Κόλπο προς την Κίνα. Ένα VLCC που μεταφέρει 270.000 τόνους αργού εμφανίζει ισοδύναμα ημερήσια έσοδα 1,22 εκατ. δολαρίων. Το ταξίδι από τον Κόλπο του Ομάν προς την Κίνα ακολουθεί με 823.313 δολάρια την ημέρα, ενώ η Δυτική Αφρική προς την Κίνα αποδίδει 515.084 δολάρια. Πολύ χαμηλότερα, παρά τη μεγάλη απόσταση του ταξιδιού, βρίσκεται η διαδρομή από τον Κόλπο των ΗΠΑ προς την Κίνα, με 400.364 δολάρια ημερησίως.
Οι διαφορές αυτές έχουν ιδιαίτερη σημασία για την τοποθέτηση του στόλου. Ο ίδιος προορισμός δεν εξασφαλίζει αντίστοιχη απόδοση όταν αλλάζει η περιοχή φόρτωσης. Στην περίπτωση της Κίνας, η αγορά πληρώνει σαφές premium στα πλοία που έχουν πρόσβαση στα φορτία της Μέσης Ανατολής, ενώ οι φορτώσεις από τον Ατλαντικό, παρότι συνεπάγονται πολύ μεγαλύτερα ταξίδια, δεν εξασφαλίζουν ανάλογα ημερήσια έσοδα.
Η εικόνα αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον στα Suezmax. Το ταξίδι 135.000 τόνων από το CPC στη Μαύρη Θάλασσα προς την Augusta έχει φθάσει σε ημερήσια απόδοση λίγο κάτω από τα 487.700 δολάρια. Η Γουιάνα προς τη Βορειοδυτική Ευρώπη ακολουθεί με περίπου 423.500 δολάρια και η Νιγηρία προς τη Βορειοδυτική Ευρώπη με 408.000 δολάρια. Από τον Κόλπο των ΗΠΑ προς την ίδια ευρωπαϊκή αγορά, ένα Suezmax αποδίδει λίγο περισσότερο από 374.100 δολάρια την ημέρα.
Η Γουιάνα και η Δυτική Αφρική είναι ίσως οι δύο διαδρομές που αξίζουν μεγαλύτερη προσοχή. Μέσα σε μία εβδομάδα, η απόδοση της γραμμής Γουιάνα–Βορειοδυτική Ευρώπη αυξήθηκε κατά 72%, ενώ η Νιγηρία–Βορειοδυτική Ευρώπη ενισχύθηκε κατά 65%. Πρόκειται για πολύ μεγαλύτερες μεταβολές από εκείνες που καταγράφηκαν στα κορυφαία ταξίδια των VLCC και δείχνουν πόσο γρήγορα μετακινείται αυτή τη στιγμή η αξία προς τον Ατλαντικό.
Η σύγκριση με την αμέσως προηγούμενη εβδομάδα κάνει την αλλαγή ακόμη πιο καθαρή. Στις 25 Σεπτεμβρίου το ταξίδι Γουιάνα–Βορειοδυτική Ευρώπη απέδιδε περίπου 232.800 δολάρια ημερησίως και το Νιγηρία–Βορειοδυτική Ευρώπη 228.400 δολάρια. Μέσα σε επτά ημέρες και οι δύο διαδρομές πλησίασαν ή ξεπέρασαν τα 400.000 δολάρια, ενώ το ταξίδι από τον Κόλπο των ΗΠΑ προς την Ευρώπη ανέβηκε από περίπου 225.700 σε 374.100 δολάρια.
Αυτό δημιουργεί μια ασυνήθιστη σχέση μεταξύ μεγέθους πλοίου και απόδοσης. Ένα Suezmax που φορτώνει στη Γουιάνα ή στη Νιγηρία για την Ευρώπη μπορεί σήμερα να αποφέρει περισσότερα ημερησίως από ένα VLCC που ταξιδεύει από τον Κόλπο των ΗΠΑ μέχρι την Κίνα. Η διάρκεια του voyage και το μέγεθος του πλοίου δεν αρκούν συνεπώς για να εξηγήσουν πού βρίσκονται τα περισσότερα χρήματα. Η διαθεσιμότητα τονάζ και η ένταση της ζήτησης σε κάθε επιμέρους εμπορικό ρεύμα έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα.
Στα Aframax, οι υψηλότερες αποδόσεις παραμένουν σε μικρότερες ευρωπαϊκές διαδρομές. Το Hound Point–Wilhelmshaven στη Βόρεια Θάλασσα κινείται λίγο πάνω από τα 304.200 δολάρια ημερησίως και το Ceyhan–Lavera στη Μεσόγειο περίπου στα 281.630 δολάρια. Σε αντίθεση όμως με τα Suezmax, και οι δύο διαδρομές υποχώρησαν την τελευταία εβδομάδα, ένδειξη ότι το ισχυρότερο momentum έχει μεταφερθεί αλλού.
Υπάρχει και μία εξέλιξη που εξηγεί γιατί η διαδρομή από τον Κόλπο του Ομάν προς την Κίνα έχει αποκτήσει ξεχωριστή θέση στον χάρτη. Ο Baltic Exchange εισήγαγε φέτος το TD34 ως εναλλακτική διαδρομή προς το TD3C, όταν οι διελεύσεις από τα Στενά του Ορμούζ είχαν περιοριστεί σημαντικά. Το benchmark βασίζεται σε φόρτωση 270.000 τόνων από τη Mina al Fahal προς την Κίνα και δημιουργήθηκε ακριβώς για να αποτυπώνει μια εναλλακτική επιλογή για πλοιοκτήτες και ναυλωτές απέναντι στον αυξημένο κίνδυνο της περιοχής.
Ο σημερινός χάρτης των αποδόσεων χωρίζεται έτσι σε δύο βασικούς άξονες. Τα VLCC βρίσκουν τα μεγαλύτερα έσοδα στις μεταφορές αργού από τη Μέση Ανατολή προς την Κίνα, ενώ στα Suezmax τα πιο δυναμικά ταξίδια συγκεντρώνονται πλέον στις ροές από τη Μαύρη Θάλασσα και τον Ατλαντικό προς την Ευρώπη. Η αγορά δεν πληρώνει απλώς το μακρύτερο ταξίδι ή το μεγαλύτερο πλοίο. Πληρώνει εκεί όπου το διαθέσιμο πλοίο συναντά το φορτίο που πρέπει να μετακινηθεί άμεσα.
