Νικηφόρος Μαλεβίτης
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
13/10/2011 - 01:31
Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι-δεκατρείς...
Τι άλλο να γράψει και να πει κανείς για την οικονομική κατάσταση της χώρας, τις προοπτικές, τα διλήμματα και τις πιθανές διεξόδους και λύσεις στο πρόβλημά μας; Όλα έχουν λίγο έως πολύ ειπωθεί, τόσο από αυτές εδώ τις στήλες, όσα και από τα περισσότερα σοβαρά ΜΜΕ, ελληνικά και ξένα.
12/10/2011 - 00:57
Η κουλτούρα του εκβιασμού
Για όσους δεν το έχουν καταλάβει, δεν είμαστε η μοναδική χώρα που βρίσκεται σε οικονομική κρίση. Κι όμως, είμαστε η μοναδική χώρα όπου οι δρόμοι των πόλεων είναι διαρκώς κλειστοί, τα υπουργεία, τα σχολεία και τα πανεπιστήμια αενάως κατειλημμένα και οι απεργίες καθημερινές.
11/10/2011 - 01:45
Η ζωή στη χωματερή
Οι εικόνες μίας απλής διαδρομής, από το σπίτι στη δουλειά, είναι ενδεικτικές της ραγδαίας και δραματικής υποβάθμισης του βιοτικού μας επιπέδου, πέρα και ανεξάρτητα από τις οικονομικές επιπτώσεις της κρίσης. Μιας κρίσης, που θα ήταν λίγο περισσότερο υποφερτή, αν δεν ήμασταν αναγκασμένοι να ζούμε μέσα σε μία χωματερή.
10/10/2011 - 02:29
Μα τι θέλουν επιτέλους οι καταληψίες;
Ειλικρινά, είναι σχεδόν αδύνατον να καταλήξει κανείς σε ένα ασφαλές συμπέρασμα για το τί θέλουν οι πρωταγωνιστές των εν εξελίξει καταλήψεων στα σχολεία και στα πανεπιστήμια. Και πολύ εύκολο να μπει στον πειρασμό υιοθέτησης του γνωστού στερεότυπου: δεν θέλουν να κάνουν μάθημα, δεν θέλουν να προσπαθήσουν, δεν θέλουν να κουραστούν. Η νοοτροπία της ελάχιστης προσπάθειας έχει μολύνει σαν ιός το εκπαιδευτικό μας σύστημα.
07/10/2011 - 01:59
Οι περιπέτειες μίας ωραίας ιδέας
Η προβληματική αρχή της φοροκάρτας, που με ασυγχώρητη καθυστέρηση τέθηκε επιτέλους σε κυκλοφορία, προσθέτει ένα ακόμη επεισόδιο στο κακόγουστο σίριαλ των αποδείξεων. Το μπάχαλο, στο οποίο εξελίχθηκε μία αρχικά πολύ καλή ιδέα, αποδεικνύει, για μία ακόμη φορά, ότι ο δρόμος προς την Ελληνική κόλαση ήταν «στρωμένος με καλές προθέσεις».
06/10/2011 - 02:05
Το τζάμπα πέθανε...
Οι όροι της συμφωνίας μεταξύ Ρωσίας και Κύπρου για τη σύναψη διακρατικού δανείου, ώστε η «αδελφή» μας χώρα να βγει από την οικονομική στενωπό, αποτελούν από μόνοι τους απάντηση σε όσους υποστήριζαν ότι μπορούσαμε να «γλιτώσουμε από τα νύχια της Τρόικας» και να δανειστούμε από το ξανθό γένος, τους Κινέζους, τους Ιρανούς, ή ακόμη και τους Αρειανούς.
05/10/2011 - 00:58
Η ώρα της αληθείας
Δεν υπάρχει κανένας λόγος να πιστέψει κανείς τον Ευάγγελο Βενιζέλο, όταν λέει ότι τα ταμειακά διαθέσιμα αρκούν μέχρι τα μέσα Νοεμβρίου. Ο κ. Βενιζέλος έχει διαψεύσει πάμπολλες φορές τον εαυτό του από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά του, ως υπουργός οικονομικών. Θυμηθείτε μόνο ότι δεν έχουν περάσει παρά λίγες εβδομάδες από τότε που μας έλεγε, από τη ΔΕΘ, ότι «δεν υπάρχει πρόβλημα με την Τρόικα και την αξιολόγηση». Και σήμερα, δείτε που είμαστε.
04/10/2011 - 01:48
Περί Τιτανικού και άλλων ναυαγίων
Ενδεχομένως οι δημοσκόποι να εγείρουν ενστάσεις για την αντιπροσωπευτικότητα του δείγματος, αλλά το παράδειγμα μίας «τυπικής» παρέας παιδικών φίλων που πρόκειται να παραθέσω στις επόμενες γραμμές, είναι τουλάχιστον ενδεικτικό των αδιεξόδων που αντιμετωπίζει η χώρα μας.
03/10/2011 - 02:53
Εξαντλήθηκαν όλες οι αντοχές
Ειλικρινά, δεν μπορεί να το χωρέσει ο νους οποιουδήποτε εχέφρονος ανθρώπου πώς είναι δυνατόν τα δύο - αστικά υποτίθεται- πολιτικά κόμματα της χώρας να αντιμετωπίζουν με τόσο μεγάλη ανευθυνότητα την οικονομική κρίση. Η στάση τους είναι πέρα για πέρα παράλογη, είναι εξοργιστική, είναι σχεδόν εγκληματική.
30/09/2011 - 02:15
«Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας»
Η μεγάλη ατάκα του ηθοποιού Δήμου Σταρένιου, στη χουντική ταινία «η Χαραυγή της Νίκης», με την οποία τιτλοφορώ το σημερινό σημείωμα, είναι λίγο-πολύ γνωστή. Όπως γνωστή είναι και η ανικανότητα της Ευρωπαϊκής ηγεσίας να τιθασεύσει την κρίση.
29/09/2011 - 02:11
Αποσπάσματα από πραγματικούς διαλόγους
Καθώς αναμένουμε την εκ νέου άφιξη των ελεγκτών της Τρόικας, καλό είναι να θυμηθούμε για μία ακόμη φορά για ποιο λόγο έφυγαν πριν από λίγες εβδομάδες (σημειωτέον, ο κ. Βενιζέλος επιμένει ακόμη – σε πείσμα της αλήθειας και της πραγματικότητας - ότι η αναχώρησή τους ήταν «προγραμματισμένη»).
28/09/2011 - 01:51
Οι χαμένες ευκαιρίες του ΓΑΠ
Η θητεία του Γιώργου Παπανδρέου στο τιμόνι της χώρας θα μείνει στην ιστορία ως ένας κύκλος αλλεπάλληλων χαμένων ευκαιριών και για τον ίδιο και για την Ελλάδα. Δυστυχώς, οι ευκαιρίες αυτές χάθηκαν στην πιο κρίσιμη περίοδο της μεταπολεμικής μας ιστορίας και είναι αβέβαιο αν θα ξανάλθουν. Ίσως γι’ αυτό ο κ. Παπανδρέου μοιάζει σήμερα παραιτημένος και έχει παραδώσει στην ουσία την εξουσία στον Ευ. Βενιζέλο.
27/09/2011 - 01:36
Ο παράγων Βενιζέλος
Μέσα από τον ορυμαγδό των αντικρουόμενων δηλώσεων για τη μελλοντική διαχείριση του ελληνικού χρέους, ένα συμπέρασμα προκύπτει αβίαστα: ότι η προοπτική της αναδιάρθρωσης με «κούρεμα» της ονομαστικής αξίας των ομολόγων του ελληνικού δημοσίου, πολύ πιο γενναίο από εκείνο που προβλέπεται στις αποφάσεις της 21ης Ιουλίου, βρίσκεται πλέον για τα καλά στο τραπέζι.
26/09/2011 - 02:25
Τρία μεγάλα ερωτηματικά
Ανεξάρτητα από το τι θα αποφασιστεί σε Ευρωπαϊκό επίπεδο για τη διαχείριση του ελληνικού χρέους, η χώρα μας είναι υποχρεωμένη μέσα στους επόμενους μήνες να μηδενίσει το πρωτογενές της έλλειμμα. Είτε με νέο μνημόνιο, είτε χωρίς, είτε με κούρεμα, είτε όχι, έσοδα και δαπάνες (εξαιρουμένων των τοκοχρεολυσίων) θα πρέπει να ισοσκελιστούν.
23/09/2011 - 01:15
Το timing στο κανόνι
Όσοι, πριν από το Μάιο του 2010, υποστήριζαν ότι δεν πρέπει να υπογράψουμε το Μνημόνιο και να κηρύξουμε στάση πληρωμών, έλεγαν βλακείες. Γιατί; Διότι, πέρα από τις χιλιοειπωμένες πολιτικές, οικονομικές και διπλωματικές επιπτώσεις, το δημόσιο ταμείο, χωρίς να συνυπολογίζονται τα τοκοχρεολύσια, έμπαινε μέσα 24 δισεκατομμύρια ευρώ (36 με τους τόκους).
22/09/2011 - 01:09
Το πρόβλημα της ηθικολογίας
Το μεγαλύτερο έλλειμμα του ανεπτυγμένου κόσμου αυτή τη στιγμή δεν είναι δημοσιονομικό. Είναι πολιτικό. Είναι το έλλειμμα ηγεσίας και η συνακόλουθη αμφισβήτηση από τους πολίτες, του αξιώματος ότι οι ηγέτες τους είναι σε θέση να διαχειριστούν και να λύσουν τα προβλήματά τους. Γιατί συμβαίνει αυτό; Διότι, νομίζω, οι τύποις τουλάχιστον ισχυροί της Δύσης ενδιαφέρονται περισσότερο να ηθικολογήσουν, παρά να κυβερνήσουν.