Ο Πέερ Στάινμπρουκ παρουσίασε συγκεκριμένες προτάσεις για το λεγόμενο «κούρεμα»: «Θα πρέπει πρώτα να οριστεί ένα ποσοστό αναδιάρθρωσης, για παράδειγμα 30%. Που σημαίνει ότι οι τράπεζες διαγράφουν το 30% των απαιτήσεών τους με την εγγύηση ότι θα λάβουν το υπόλοιπο 70%, αν χρειαστεί ακόμα και από τον μηχανισμό στήριξης». Ο πρώην υπουργός Οικονομικών αναφέρθηκε και στο ενδεχόμενο κάποια χώρα να μην είναι σε θέση να πληρώσει τις οφειλές της ούτε και μετά την αναδιάρθρωση: «Σε αυτή τη περίπτωση μένει μόνο η αποχώρηση από την ευρωζώνη, έτσι ώστε η εν λόγω χώρα να επανακτήσει τον έλεγχο της πολιτικής επιτοκίων, να προχωρήσει σε υποτίμηση και να βελτιώσει έτσι την ανταγωνιστικότητά της. Ακόμα και σε αυτή την περίπτωση όμως θα πρέπει οι χώρες-μέλη της ΕΕ να ενισχύσουν οικονομικά την εν λόγω χώρα».

Ένα χρόνο μετά την παρ΄ ολίγο χρεοκοπία της Ελλάδας οι ευρωπαίοι πολιτικοί και πρωτίστως η Γερμανία θα πρέπει να επαναφέρουν στο λεξιλόγιό τους τον όρο «αναδιάρθρωση», σχολιάζει ο Βόλφγκανγκ Κάντεν στο Spiegel Online: «Κανείς, ούτε και οι ημιμαθείς, δεν μπορούν να πιστέψουν πια ότι Ελλάδα και Ιρλανδία θα επιστρέψουν κάποτε τα δισεκατομμύρια που δανείστηκαν. Και οι δύο χώρες, ίσως και η Πορτογαλία, θα χρειαστούν μια διαγραφή χρεών έτσι ώστε να ανακάμψουν εν ευθέτω χρόνω από την κρίση. Η ελληνική κυβέρνηση έχει επιβάλει πιο πολλές μεταρρυθμίσεις από ότι θεωρούνταν πιθανό πριν από 1 χρόνο, χωρίς ωστόσο να είναι αισθητή μια ουσιαστική βελτίωση στην δημόσια γραφειοκρατία. Το έλλειμμα έφθασε πέρσι το 148% του ΑΕΠ και η οικονομία συρρικνώθηκε κατά 4,5%, ενώ για φέτος αναμένεται περαιτέρω μείωση της ανάπτυξης κατά 3%. Συμπέρασμα: η υπερβολική λιτότητα οδηγεί στην καταστροφή της χώρας. Η υποβάθμιση από τη Moody´s της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας ήταν συνεπώς απολύτως δικαιολογημένη."