Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αναλυτών, το Μνημόνιο που θα υπογράψει η Ιρλανδία (ο πρωθυπουργός της χώρας απέκλεισε χθες το ενδεχόμενο εκλογών πριν από την υπογραφή της σχετικής συμφωνίας) θα προβλέπει χρηματοδότηση της τάξης των 90 δισεκατομμυρίων ευρώ. Στην Ελλάδα, όπου έχουμε συνηθίσει τον ίλιγγο των μηδενικών, το νούμερο να μην φαίνεται εξωπραγματικό. Προσεγγίζει όμως το 60% του ΑΕΠ της χώρας, τη στιγμή που το ελληνικό πακέτο έκτακτης δανειοδότησης των 110 δισεκατομμυρίων ήταν «μόλις» το 47% του ΑΕΠ. Αναλογικά, αν χρειαστούν παρόμοια ποσά για τα υπόλοιπα «PIIGS», τότε θα πρέπει να υπολογίζουμε 100 δισεκατομμύρια για την Πορτογαλία, 632 δισεκατομμύρια για την Ισπανία και πάνω από 900 δισεκατομμύρια για την Ιταλία. Θα πρόκειται φυσικά για το τέλος του κοινού νομίσματος και πιθανότατα για την κατάρρευση, ή έστω σημαντική υποβάθμιση της Ενωμένης Ευρώπης, εκτός αν στο μεταξύ αποφασιστεί συλλογικά κάποιας μορφής επανεξέταση του θέματος των κρατικών χρεών.

Μέσα σε όλα αυτά, το καλό νέο είναι ότι ούτε οι τράπεζες της Πορτογαλίας είναι τόσο εκτεθειμένες όσο οι εγκληματικά ανεύθυνες Ιρλανδικές τράπεζες, ούτε το δημόσιο χρέος της χώρας (85% του ΑΕΠ), βρίσκεται στα μη διαχειρίσιμα επίπεδα του απερίγραπτου ελληνικού μπάχαλου. Τα κακά νέα είναι ότι ήδη ακούγεται από την Πορτογαλική αντιπολίτευση πως τα στοιχεία που παρουσιάζουν αυτήν την ευνοϊκή σχετικά εικόνα είναι ψευδή και ότι το πραγματικό δημόσιο χρέος της χώρας, μαζί με τις Πορτογαλικές ΔΕΚΟ, τα Πορτογαλικά νοσοκομεία και τους Πορτογαλικούς ΟΤΑ, φτάνει στο 115% του ΑΕΠ. Αν η καταγγελία αυτή ευσταθεί, τότε θα πρέπει να θεωρείται σχεδόν βέβαιη και η προσφυγή της Πορτογαλίας στον μηχανισμό στήριξης το πολύ έως το τέλος Ιανουαρίου.

 

Ηaircut στα ομόλογα και διαγραφή χρέους προβλέπει έγγραφο της γερμανικής κυβέρνησης

Ρυθμίσεις που θα προβλέπουν τη συμμετοχή ιδιωτών επενδυτών στο κόστος αναδιάρθρωσης κρατικού χρέους κρατών μελών της ευρωζώνης, είτε μέσω της μείωσης του επενδυμένου κεφαλαίου τους (κούρεμα) είτε μέσω άλλου τρόπου, επιδιώκει να συμπεριλάβει η Γερμανία, στον υπό δημιουργία μόνιμο μηχανισμό αντιμετώπισης κρίσεων στην ευρωζώνη, ο οποίος αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία στα μέσα του 2013, σύμφωνα με έγγραφο που εξασφάλισε το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters.

Στόχος του νέου μηχανισμού θα είναι η αποτροπή χρεοστασίου κράτους μέλους της ευρωζώνης, σύμφωνα με το έγγραφο της γερμανικής κυβέρνησης, το οποίο το Βερολίνο επιθυμεί να θέσει ως βάση συζητήσεως για τη δημιουργία αυτού του μηχανισμού, στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

"Η συνεισφορά του ιδιωτικού τομέα στη διαδικασία προηγείται", επισημαίνεται μεταξύ άλλων στο έγγραφο, το οποίο φέρει ημερομηνία 11 Νοεμβρίου.

Βάσει του ιδίου εγγράφου, για το σκοπό αυτό, ήτοι για τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα, των τραπεζών και των άλλων επενδυτικών φορέων στον μηχανισμό αντιμετώπισης κρίσεων, θα εκδίδονται ομόλογα ευρωζώνης με "άρθρα συλλογικής δράσης" (Collective action clauses).

Τα "CAC" θα επιτρέπουν σε μια χώρα μέλος της ευρωζώνης να προχωρά στην αναδιάρθρωση του χρέους της σε περίπτωση που δεν μπορεί να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, είτε επιμηκύνοντας την περίοδο ωρίμανσης των ομολόγων, είτε μειώνοντας την εξυπηρέτηση των τόκων, είτε μέσω "κουρέματος", είτε τέλος μέσω μερικής ή ολικής διαγραφής του χρέους.

Τα κράτη μέλη της ευρωζώνης θα συμμετείχαν στο μηχανισμό για την τυχόν διάσωση ενός άλλου κράτους μέλους, όπως και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Περιορισμένες τροποποιήσεις της Ευρωπαϊκής Συνθήκης θα ήσαν απαραίτητες για τη δημιουργία του νέου μηχανισμού, επισημαίνεται στο ίδιο έγγραφο.

Ο μηχανισμός αυτός, εφόσον υιοθετηθεί, θα διαδεχθεί τον υφιστάμενο "Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας", που δημιουργήθηκε μετά την εκδήλωση της κρίσης στην Ελλάδα εφέτος και εκπνέει το 2013.