ΠΙο αναλυτικά λοιπόν, όπως επισημαίνει το Bloomberg, ύστερα από μήνες εικασιών, ο δισεκατομμυριούχος Patrick Drahi συμφώνησε το Σαββατοκύριακο να πουλήσει τη γαλλική εταιρεία κινητής τηλεφωνίας SFR σε μια κοινοπραξία ανταγωνιστικών τηλεπικοινωνιακών παρόχων, στο πλαίσιο συμφωνίας ύψους 20,4 δισ. ευρώ, η οποία θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει την αγορά επικοινωνιών της Γαλλίας και να δοκιμάσει τη στάση των ρυθμιστικών αρχών απέναντι στη συγκέντρωση της αγοράς.
Οι Bouygues Telecom, Orange και Iliad υπέγραψαν μνημόνιο κατανόησης με την Altice France του Drahi, σύμφωνα με ξεχωριστές ανακοινώσεις των εταιρειών. Η συμφωνία εξακολουθεί να τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης των αρμόδιων ρυθμιστικών αρχών και ενδέχεται ακόμη να μην ολοκληρωθεί.
Μετά τη συμφωνία του Σαββατοκύριακου, «όλα τα βλέμματα στρέφονται πλέον σε μια κρίσιμη και πιθανότατα μακρά διαδικασία ελέγχου από τις αρχές ανταγωνισμού», δήλωσε ο αναλυτής της Bloomberg Intelligence, Aidan Cheslin. Όπως πρόσθεσε, η πρόσφατη ρητορική της Ευρωπαϊκής Επιτροπής υπέρ μεγαλύτερης συγκέντρωσης επιχειρήσεων αντιμετωπίζεται θετικά, ενώ οι δεσμεύσεις των αγοραστών για τη διατήρηση των θέσεων εργασίας είναι πιθανό να γίνουν επίσης ευνοϊκά δεκτές.
Εάν ολοκληρωθεί, η εξαγορά της SFR θα συγκαταλέγεται στις μεγαλύτερες συμφωνίες στον ευρωπαϊκό τηλεπικοινωνιακό κλάδο της τελευταίας δεκαετίας. Παράλληλα, θα μειώσει ουσιαστικά τον αριθμό των πανεθνικών τηλεπικοινωνιακών παρόχων στη Γαλλία από τέσσερις σε τρεις - μια μορφή συγκέντρωσης της αγοράς που οι Βρυξέλλες παραδοσιακά εξετάζουν με ιδιαίτερη αυστηρότητα.
Ωστόσο, όπως σημειώνεται το κλίμα στην ευρωπαϊκή πρωτεύουσα έχει μεταβληθεί τους τελευταίους μήνες και ολοένα περισσότερα διοικητικά συμβούλια επιχειρήσεων προετοιμάζονται να αξιοποιήσουν μια επανεξέταση της πολιτικής απέναντι σε συμφωνίες που στο παρελθόν ενδεχομένως θα αντιμετώπιζαν μεγαλύτερα ρυθμιστικά εμπόδια. Τον Απρίλιο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε σχέδια για τη διευκόλυνση των συγχωνεύσεων ευρωπαϊκών επιχειρήσεων, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης προσπάθειας δημιουργίας εταιρειών με το απαιτούμενο μέγεθος ώστε να μπορούν να ανταγωνιστούν αμερικανικούς και κινεζικούς ομίλους.
Η πολιτική αυτή έχει εξελιχθεί σε βασικό πυλώνα της ατζέντας της δεύτερης θητείας της προέδρου της Επιτροπής, Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν. Ως αποτέλεσμα, ένας αυξανόμενος αριθμός σημαντικών και προβεβλημένων επιχειρηματικών συμφωνιών φτάνει πλέον στα γραφεία των ευρωπαϊκών αρχών ανταγωνισμού, θέτοντας στην πράξη σε δοκιμασία αυτές τις φιλοδοξίες.
Η συμφωνία για τη SFR δεν είναι η μοναδική συναλλαγή που θεωρείται πρώιμο τεστ για τη νέα προσέγγιση. Μια σχεδιαζόμενη κοινοπραξία στο δορυφορικό τομέα μεταξύ των Airbus, Leonardo και Thales αναμένεται επίσης να δοκιμάσει τα όρια του αναθεωρημένου πλαισίου συγχωνεύσεων της ΕΕ, ιδιαίτερα καθώς οι επικριτές προειδοποιούν ότι ενδέχεται να αποδυναμώσει τον ανταγωνισμό στην ενιαία αγορά. Παράλληλα, στον τραπεζικό κλάδο, η Banco BPM πρότεινε χθες τη συγχώνευσή της με τη Banca Monte dei Paschi di Siena, με στόχο τη δημιουργία του δεύτερου μεγαλύτερου τραπεζικού ομίλου στην Ιταλία.
Καθώς όλο και περισσότερες μεγάλες ευρωπαϊκές συγχωνεύσεις τίθενται προς εξέταση, οι Βρυξέλλες θα βρεθούν ολοένα και συχνότερα αντιμέτωπες με ένα θεμελιώδες ερώτημα: πώς μπορεί να επιτευχθεί η ισορροπία ανάμεσα στην επιδίωξη μεγαλύτερης κλίμακας και παγκόσμιας ανταγωνιστικότητας, αφενός, και στη διατήρηση του υγιούς ανταγωνισμού εντός της ευρωπαϊκής αγοράς, αφετέρου.
