Η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης κινδυνεύει να οδηγηθεί σε κρίση χρέους, με πιθανές επιπτώσεις για ολόκληρη την Ευρώπη, εάν δεν καταφέρει να μειώσει με βιώσιμο τρόπο το δημοσιονομικό της έλλειμμα, σύμφωνα με πολλούς αναλυτές των αγορών, όπως σημειώνει το CNBC.
Την ίδια ώρα, χιλιάδες πολίτες διαδηλώνουν διαμαρτυρόμενοι για τη χρόνια υποχρηματοδότηση των δημόσιων υπηρεσιών, ιδιαίτερα της εκπαίδευσης. Παρά τις πιέσεις για περιορισμό των δαπανών, η Γαλλία καταγράφει εδώ και σχεδόν μία δεκαετία, επί προεδρίας Εμανουέλ Μακρόν, ένα από τα υψηλότερα δημοσιονομικά ελλείμματα στην Ευρώπη ως ποσοστό του ΑΕΠ.
Οι δημόσιες δαπάνες της χώρας παραμένουν σημαντικά υψηλότερες από εκείνες των περισσότερων ευρωπαϊκών οικονομιών, ιδίως στους πολιτικά ευαίσθητους τομείς της κοινωνικής προστασίας, όπως οι συντάξεις και η υγειονομική περίθαλψη. Την ίδια στιγμή, η υποτονική οικονομική ανάπτυξη δεν επαρκεί για να αντισταθμίσει τις δημοσιονομικές πιέσεις.
Η οικονομική και πολιτική αβεβαιότητα εντείνεται, καθώς οι προεδρικές εκλογές του επόμενου έτους πλησιάζουν και οι πολιτικές δυνάμεις στο Κοινοβούλιο εμφανίζονται απρόθυμες να προχωρήσουν σε συμβιβασμούς. Οι εξελίξεις αυτές ασκούν πιέσεις και στο ευρώ.
Παράλληλα, το κόστος δανεισμού της γαλλικής κυβέρνησης έχει εκτοξευθεί στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων σχεδόν 25 ετών, καθώς οι αγορές ομολόγων αντιδρούν στην αδυναμία της χώρας να εφαρμόσει αποτελεσματικά μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Η διεύρυνση της διαφοράς αποδόσεων μεταξύ των γαλλικών και των αντίστοιχων γερμανικών κρατικών ομολόγων εντείνει τις ανησυχίες για το ενδεχόμενο παρέμβασης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) με στόχο τη σταθεροποίηση της αγοράς. Μια τέτοια κίνηση, ωστόσο, θα ήταν δαπανηρή και πολιτικά αμφιλεγόμενη.
Μια παρέμβαση της ΕΚΤ θα μπορούσε να αποτρέψει έναν γενικευμένο πανικό στις αγορές και τον κίνδυνο κατακερματισμού της Ευρωζώνης. Ωστόσο, η εμπειρία της κρίσης δημόσιου χρέους, η οποία έπληξε χώρες όπως η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ιταλία, υπογραμμίζει ότι η αντιμετώπιση της κρίσης απαιτεί πρωτίστως αποφασιστικές κινήσεις από την ίδια τη Γαλλία.
«Η ΕΚΤ δεν πρόκειται να παρέμβει απλώς για να “διασώσει” τη Γαλλία. Εάν ξεσπούσε μια ευρωπαϊκή κρίση, θα παρενέβαινε με κάποια μορφή, αλλά δεν θα σώσει μια χώρα που αδυνατεί να σώσει τον εαυτό της», δήλωσε ο Αντόνιο Φάτας, καθηγητής Οικονομικών στη σχολή διοίκησης επιχειρήσεων INSEAD.
Η πρόκληση για τη Γαλλία είναι πλέον διπλή: να περιορίσει το έλλειμμα και να ανακόψει την αύξηση του δημόσιου χρέους, χωρίς να πυροδοτήσει νέες κοινωνικές αντιδράσεις και να επιδεινώσει την ήδη εύθραυστη πολιτική κατάσταση.
