Ωστόσο, ένα υψηλότερο μερίδιο υψηλής τεχνολογίας συνδέεται με ισχυρότερη οικονομική ανάπτυξη μεσοπρόθεσμα, σύμφωνα με νέα μελέτη του Ινστιτούτου ifo για 18 χώρες του ΟΟΣΑ. Στη Γερμανία, μόλις το 20% των δαπανών για βιομηχανική έρευνα κατευθύνεται σε κλάδους υψηλής τεχνολογίας, όπως η φαρμακευτική βιομηχανία, η βιομηχανία μικροκυκλωμάτων και η αεροδιαστημική βιομηχανία. Στην κορυφή βρίσκεται η Ηνωμένες Πολιτείες, με μερίδιο υψηλής τεχνολογίας 68%. Η Γαλλία βρίσκεται στη μέση της κατάταξης, με ποσοστό 46%. «Η Γερμανία επικεντρώνει την έρευνά της στους παραδοσιακούς βιομηχανικούς κλάδους. Αντίθετα, οι χώρες με υψηλότερο μερίδιο έρευνας υψηλής τεχνολογίας παρουσιάζουν γενικά ισχυρότερη ανάπτυξη, ακόμη και όταν λαμβάνονται υπόψη οι διαφορές στο συνολικό επίπεδο των δαπανών για έρευνα», δηλώνει ο Oliver Falck, διευθυντής του Κέντρου Οικονομικών της Καινοτομίας και του Ψηφιακού Μετασχηματισμού του Ινστιτούτου ifo.

Το χάσμα μεταξύ της Γερμανίας και των πρωτοπόρων χωρών διευρύνεται επίσης εδώ και χρόνια. Το μερίδιο της υψηλής τεχνολογίας στη Γερμανία μειώθηκε από 32% το 1995 σε περίπου 20% το 2023. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, την ίδια περίοδο, αυξήθηκε από 57% σε 68%. Παράλληλα, τα τρία τέταρτα των δαπανών της Γερμανίας για έρευνα και ανάπτυξη κατευθύνονται στον λεγόμενο τομέα της μεσαίας τεχνολογίας, όπως η αυτοκινητοβιομηχανία, η μηχανολογική βιομηχανία και η χημική βιομηχανία. Ως εκ τούτου, η Γερμανία συγκαταλέγεται στις χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά όσον αφορά το μερίδιο της μεσαίας τεχνολογίας.

Οι ερευνητές εξέτασαν ειδικότερα τη σχέση μεταξύ της διάρθρωσης των δαπανών για έρευνα και της οικονομικής ανάπτυξης. Εάν το μερίδιο της υψηλής τεχνολογίας σε μια χώρα είναι κατά δέκα ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερο σε ένα δεδομένο έτος, ο πραγματικός ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης κατά κεφαλήν τα επόμενα πέντε χρόνια θα είναι, κατά μέσο όρο, σχεδόν μισή ποσοστιαία μονάδα υψηλότερος ετησίως. Εάν το μερίδιο της υψηλής τεχνολογίας στις δαπάνες της Γερμανίας για έρευνα και ανάπτυξη ανερχόταν το 2023 στο διεθνή μέσο όρο του 38%, αντί για το 20% που ήταν στην πραγματικότητα, τα ευρήματα της μελέτης υποδεικνύουν ότι ο ετήσιος ρυθμός αύξησης του κατά κεφαλήν ΑΕΠ θα ήταν μεσοπρόθεσμα περίπου 0,9 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερος.

Οι συγγραφείς της μελέτης θεωρούν ότι ένας στόχος δαπανών που βασίζεται αποκλειστικά στον όγκο της έρευνας δεν είναι επαρκής. «Αυτό που έχει σημασία δεν είναι μόνο το ύψος των δαπανών, αλλά και το κατά πόσο αυτές κατευθύνονται σε τεχνολογίες που συνδέονται με υψηλότερη ανάπτυξη. Ταυτόχρονα, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θα πρέπει να δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες, ώστε τα καινοτόμα έργα υψηλού ρίσκου, τα οποία ενδέχεται να επιφέρουν ριζικές αλλαγές, να γίνουν πιο ελκυστικά για τις επιχειρήσεις», δηλώνει ο ερευνητής του ifo Yuchen Guo. Σε αυτές τις συνθήκες περιλαμβάνονται ένα φορολογικό σύστημα που ευνοεί την καινοτομία και η καλύτερη πρόσβαση σε κεφάλαια επιχειρηματικών συμμετοχών (venture capital).