Τα «κόκκινα» κάστρα που αλώθηκαν
Αναλυτικότερα, οι Δημοκρατικοί άλωσαν «κόκκινα» κάστρα, τα οποία πριν κάποια χρόνια θεωρούνταν απόρθητα. Στο Τέξας ο Τζέιμς Ταλαρίκο, ένας μετριοπαθής υποψήφιος που υπάγεται στη συντηρητική πτέρυγα των Δημοκρατικών, έγινε ο πρώτος Δημοκρατικός γερουσιαστής της Νότιας Πολιτείας από το 1988. Παράλληλα, οι Δημοκρατικοί κέρδισαν με την Τζίνα Ινοχόσα τη θέση του κυβερνήτη.
Στη Νότια Καρολίνα η Άνι Άντριους πέτυχε, κόντρα στις προβλέψεις, μια μεγάλη ανατροπή, καθώς επικράτησε έναντι της Ντάρλιν Γκρέιχαμ, αδερφής του εκλιπόντος Λίντσεϊ Γκρέιχαμ, σε μια πολιτεία όπου οι Δημοκρατικοί είχαν να κερδίσουν έδρα Γερουσίας από το 1960. Στο Κάνσας, όπου είχε να εκλεγεί Δημοκρατικός γερουσιαστής από την εποχή του Μεσοπολέμου, το 1932, επικράτησε ο Άνταμ Χάμιλτον έναντι του Ρεπουμπλικανού αντιπάλου του.
Εκπλήξεις αποτέλεσαν ακόμη οι νίκες των Δημοκρατικών στη Βόρεια Καρολίνα, στο Μέιν, το Οχάιο (τόπος καταγωγής του Τζέι Ντι Βανς) και την Άιοβα. Παράλληλα, οι μπλε σημείωσαν κρίσιμες νίκες σε swing states. Στο Μίσιγκαν εκλέχθηκε ο προσεχώς πρώτος μουσουλμάνος γερουσιαστής, Αμπντούλ Ελ-Σαγιέντ, έναντι του Μάικ Ρότζερς, ενώ στην Πενσυλβάνια επανεκλέχθηκε κυβερνήτης ο Τζος Σαπίρο, ενώ στη Τζόρτζια επικράτησε ο Τζον Όσσοφ.
Σε κατάσταση σοκ οι Ρεπουμπλικανοί
Όλα αυτά προβληματίζουν προφανώς το Ρεπουμπλικανικό κόμμα, όπου κυριαρχεί κλίμα σοκ και αμηχανίας. Ο Τραμπ φαινόταν ήδη να έχει χάσει την ψυχραιμία του κατά τη διάρκεια της εκλογικής διαδικασίας, επιτιθέμενος στο άλλοτε αγαπημένο του κανάλι Fox News και ανακηρύσσοντας την εβδομάδα από 1η έως7η Νοεμβρίου σε εβδομάδα κατά του Κομμουνισμού. Ήδη ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς, που θεωρείται φαβορί για το χρίσμα της διαδοχής του Τραμπ, πήρε αποστάσεις και υποστήριξε δημόσια ότι η ήττα οφείλεται στις συνέπειες του πολέμου, αναγκάζοντας έτσι τον πλανητάρχη να… ευθυγραμμιστεί μαζί του.
Ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, από την πλευρά του, φέρεται, σύμφωνα με την εφημερίδα Independent, να εξετάζει και το ενδεχόμενο παραίτησης, ώστε να προετοιμαστεί για την υποψηφιότητά του στις προεδρικές εκλογές του 2028. Εντούτοις, κυκλοφορούν και εκτιμήσεις ότι εν τέλει το χρίσμα δεν θα το πάρει κανείς από τους δύο λόγω υπερβολικής ταύτισης με τον πλανητάρχη. Ένα όνομα που θα μπορούσε να παίξει ρόλο στο ζήτημα της διαδοχής είναι ο κυβερνήτης της Φλόριντα, Ρον Ντε Σάντις, ο οποίος, αν και τραμπικός, έχει πάρει αποστάσεις από τις επιλγογές του Λευκού Οίκου.
Καμπάνια υπόδειγμα οι Δημοκρατικοί – Το «κλειδί» για τις επόμενες αναμετρήσεις
Από την άλλη πλευρά, οι Δημοκρατικοί διόρθωσαν πολλά από τα λάθη που είχαν κάνει το 2024. Επένδυσαν σε μια αρκετά επιτυχημένη επικοινωνιακή καμπάνια, η οποία στάθηκε στο κόστος ζωής και στη διαφθορά, εστιάζοντας ταυτόχρονα στα φαινόμενα διαφθοράς που εμπλέκεται ο Τραμπ.
Από εδώ και πέρα, όσα στελέχη ενδιαφέρονται να διεκδικήσουν την προεδρική κούρσα θα αρχίσουν να εντατικοποιούν τις καμπάνιες τους και να ψάχνουν χρηματοδότες. Μεταξύ των ονομάτων που ακούγονται είναι ο Τζος Σαπίρο, κυβερνήτης της Πενσυλβάνια, ο επανεκλεγείς γερουσιαστής Τζον Όσσοφ, ο κυβερνήτης της Καλιφόρνιας Γκάβιν Νιούσομ, ενώ πάντα ακούγεται και το όνομα της βουλευτή Αλεξάντρια Οκάσιο Κορτέζ από τη Νέα Υόρκη. Η Κάμαλα Χάρις φέρεται μάλλον να αποστασιοποιείται από νέα υποψηφιότητα, ενώ ένα αουτσάιντερ είναι ο Δημοκρατικός κυβερνήτης της κατά βάση ρεπουμπλικανικής πολιτείας του Κεντάκι, Άντι Μπασίαρ.
Γενικότερα, η νίκη των Δημοκρατικών απέδειξε ότι η ποικιλομορφία του κόμματος είναι το πλεονέκτημά του. Οι Δημοκρατικοί δεν χρειάστηκε να χαράξουν κεντρώα ή πιο αριστερά κατεύθυνση. Χρειάστηκε να προβάλλουν μια σαφή ιεράρχηση προτεραιοτήτων και ξεκάθαρη ατζέντα. Και αυτό θα είναι το κλειδί για τη διατήρηση της ενότητας του κόμματος, ενόψει των επόμενων αναμετρήσεων.
Τα ανοιχτά ερωτήματα για την επόμενη μέρα
Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει ακόμη δύο χρόνια να κυβερνήσει. Και όπως άφησε ήδη να εννοηθεί, θα θέτει βέτο στους νόμους που θα ψηφίζουν οι Δημοκρατικοί στα δύο νομοθετικά σώματα, γνωρίζοντας ότι πλειοψηφία 2/3 που θα μπορούσε να παρακάμψει τις αποφάσεις του δεν θα βρεθεί. Επομένως, θα κυβερνά με διατάγματα.
Επίσης, οι νέες πλειοψηφίες θα είναι σε θέση να συστήνουν μεν επιτροπές που θέτουν στο επίκεντρο αμφιλεγόμενες πράξεις του. Δεν θα είναι όμως σε θέση να τον περιορίσουν εύκολα σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Οι Ευρωπαίοι θεωρούν μεν από τη μία ότι θα βρίσκονται σε καλύτερη θέση απέναντί του ως προς τους δασμούς, ωστόσο εξακολουθούν να θεωρούν ότι θα αποδυναμώσει περαιτέρω το ΝΑΤΟ, με απόσυρση στρατευμάτων από τις ευρωπαϊκές βάσεις. Παράλληλα, δεν αποκλείεται να προχωρήσει σε νέα επίθεση κατά του Ιράν, κλιμακώνοντας εκ νέου τις τιμές ενέργειας, ενώ ταυτόχρονα αναμένεται να αυξήσει την πίεση στο Κίεβο ώστε να αποδεχθεί απαιτήσεις της Ρωσίας. Εντούτοις, το Κογκρέσο μπορεί να του περιορίσει ή να κόψει κρίσιμα κονδύλια για τις πολεμικές του επιχειρήσεις. Ο ίδιος προφανώς θα επιχειρήσει να παρακάμψει τέτοια εμπόδια.
Σε κάθε περίπτωση, ο πλανητάρχης θα βρει πάλι έναν τρόπο να τζαρτζαριστεί με τους επικριτές του και να αιφνιδιάσει τους εταίρους του. Το βασικό ερώτημα είναι εάν το κόμμα του θα συνεχίσει να του καλύπτει τα νώτα με λευκή επιταγή, όπως έκανε σε μεγάλο βαθμό, μέχρι σήμερα. Για την ώρα στο συντηρητικό μπλοκ, ο καθένας επιχειρεί να αποποιηθεί τις ευθύνες του και να τις επιρρίψει αλλού. Υπό αυτό το πρίσμα, ο Λευκός Οίκος εξετάζει, σύμφωνα με αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, την αποπομπή του Υπουργού Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ, ο οποίος φέρεται να ήταν ο πιο ένθερμος υποστηρικτής του καταστροφικού – όπως αποδείχθηκε στην πράξη – πολέμου κατά του Ιράν.
