Το νομοσχέδιο, το οποίο καταρτίστηκε μετά από εκτεταμένη διαβούλευση με όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς, αποσκοπεί στην αναμόρφωση και τον εκσυγχρονισμό του θεσμικού πλαισίου που διέπει την παραγωγή και τη διάθεση των προϊόντων αρτοποιίας. Η πρωτοβουλία αυτή κρίθηκε από την ηγεσία του ΥΠΑΝ αναγκαία, με δεδομένο ότι, η τελευταία νομοθετική παρέμβαση στο πεδίο της «αρτοποιητικής» νομοθεσίας, εκδηλώθηκε με τη μορφή αποσπασματικής και ατελούς ρύθμισης, πριν από μία δεκαετία. Μεταξύ των σημαντικών αλλαγών που επέρχονται με το νομοσχέδιο είναι η διάκριση του φρέσκου άρτου από τον άρτο που προέρχεται από ενδιάμεσα προϊόντα αρτοποιίας, η συστηματική ρύθμιση για τη διάθεση, πώληση και διανομή άρτου, η απλοποίηση της διαδικασίας αδειοδότησης των επιχειρήσεων αρτοποιίας, ενώ τέλος προβλέπονται αυστηρές και αποτελεσματικές κυρώσεις που θα επιβάλλονται σε όποιους παραβιάζουν τις διατάξεις της (άρθρο 18 του σ/ν). Συγκεκριμένα οι επιμέρους σημαντικότερες προβλέψεις του νομοσχεδίου είναι οι ακόλουθες: · Εισάγονται, ανακαθορίζονται και εξορθολογίζονται ορισμοί βασικών και κρίσιμων εννοιών εντός πλαισίου συστηματοποιημένων και λειτουργικώς οργανωμένων διατάξεων (άρθρο 1 σ/ν). Η συστηματική αυτή παράθεση καθιστά ευχερή και αποτελεσματικό τον έλεγχο των προϊόντων αρτοποιίας εκ μέρους των ελεγκτικών αρχών. Οι ορισμοί αυτοί εναρμονίζονται, απολύτως, με τον Κώδικα Τροφίμων και Ποτών, τις ισχύουσες αγορανομικές διατάξεις και τη νομοθεσία για την αδειοδότηση των επιχειρήσεων (ν. 3325/2005). Οι ορισμοί που εισάγονται για πρώτη φορά, προκειμένου να καλύψουν κενά της μέχρι σήμερα νομοθεσίας και να την εναρμονίσουν με τις νέες συνθήκες της αγοράς είναι: «διατηρημένος άρτος», «διατηρημένο αρτοπαρασκεύασμα ή αρτοσκεύασμα», «ενδιάμεσο προϊόν αρτοποιίας», «επιχείρηση αρτοποιίας», «δραστηριότητα αρτοποιίας», «εγκατάσταση περάτωσης έψησης», «φρέσκος άρτος», «υπεύθυνος αρτοποιίας». · Απλοποιείται η διαδικασία αδειοδότησης των επιχειρήσεων αρτοποιίας, καθώς και της τροποποίησης των σχετικών αδειών (άρθρο 2 σ/ν) και αυτό επιτυγχάνεται με τη λειτουργική σύνδεση των σχετικών διατάξεων με τις διατάξεις του ν. 3325/2005, που απλοποιούν τη διαδικασία των αδειοδοτήσεων, γενικώς. Έτσι, τα αρτοποιεία, οι βιοτεχνίες-βιομηχανίες αρτοποιίας και προβλεπόμενες εγκαταστάσεις περάτωσης έψησης αδειοδοτούνται με μία μόνο άδεια από τις Διευθύνσεις Ανάπτυξης των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων. Στην άδεια αυτή περιέχεται και η διακεκριμένη, μέχρι σήμερα, άδεια υγειονομικού ενδιαφέροντος (άρθρο 19 σ/ν). Παράλληλα, εισάγεται υποχρέωση για όλες τις επιχειρήσεις αρτοποιίας, να διαθέτουν βεβαίωση του ΕΦΕΤ, που διασφαλίζει αποτελεσματικά την υγιεινή των τροφίμων. Μέχρι σήμερα, την υποχρέωση αυτή είχαν μόνο όσες από τις ανωτέρω επιχειρήσεις επεξεργάζονταν πάνω από 1000 κιλά αλεύρου σε ημερήσια βάση, μέσω της ανάπτυξης του HACCP (υποχρέωση που, σε κάθε περίπτωση, διατηρείται για τις συγκεκριμένες επιχειρήσεις). · Εισάγεται ο θεσμός του υπεύθυνου αρτοποιίας για κάθε αρτοποιείο. Για κάθε αρτοποιείο (άρθρο 3 του σ/ν) προβλέπεται ένα μόνο πρόσωπο, που έχει την αποκλειστική ευθύνη να επιβλέπει όλο το παραγωγικό στάδιο και να διασφαλίζει, μεταξύ άλλων, την τήρηση των κανόνων υγιεινής και της ασφάλειας στον χώρο εργασίας, καθώς και την ποιότητα του τελικού προϊόντος. · Εισάγεται, για πρώτη φορά, ο ορισμός και η σχετική ρύθμιση για την Εγκατάσταση Περάτωσης Έψησης (άρθρο 5 του σ/ν). Στην εγκατάσταση αυτή μπορεί να πραγματοποιείται το τελικό στάδιο της έψησης ενδιαμέσων προϊόντων αρτοποιίας (διαδικασία bake off). Ο χώρος που καταλαμβάνεται από την ανωτέρω εγκατάσταση μπορεί να αποτελεί είτε αυτοτελές κατάστημα είτε να βρίσκεται σε πρατήριο άρτου ή να αποτελεί τμήμα μεικτού καταστήματος τροφίμων και υπεραγοράς τροφίμων. Σε κάθε περίπτωση, ο χώρος αυτός έχει επιφάνεια τουλάχιστον 40 τ.μ. και είναι εντελώς διαχωρισμένος και ανεξάρτητος από τον χώρο διάθεσης των εψημένων προϊόντων. Με την εισαγόμενη ρύθμιση, ο επί