Η αντιμετώπισή της χρειάζεται ψυχραιμία, συντονισμό και αλληλοστήριξη μεταξύ κυβερνήσεων, κεντρικών τραπεζών αλλά και κοινωνικών ομάδων». Σύμφωνα με τον ίδιο, «το γεγονός ότι αυτός ο συντονισμός φαίνεται να επιτεύχθηκε ήδη σε μεγάλο βαθμό αποδεικνύει πόσο σοβαρό είναι το πρόβλημα. Η παγκόσμια οικονομία δεν μπορεί παρά να περάσει από μια περίοδο οικονομικής ύφεσης, πιθανότατα παρατεταμένης, που όμως θα απέχει από την κατάρρευση.
Οι κεντρικές τράπεζες αυξάνουν και θα συνεχίσουν να αυξάνουν την προσφορά χρήματος στα πλαίσια της προσπάθειας για ομαλή συνέχιση της λειτουργίας των οικονομιών». Κατά την άποψή του, «τα χρηματιστήρια προεξοφλούν τώρα την οικονομική ύφεση, αλλά μέσα από την κρίση θα δημιουργηθούν ευκαιρίες με αποτιμήσεις, οι οποίες αργότερα θα φαντάζουν εξόφθαλμα χαμηλές. Το κρίσιμο ερώτημα που είναι δύσκολο να απαντηθεί είναι: «Πόσο αργότερα»;
