Όπως επισημαίνει ομάδα οικονομικών αναλυτών με ειδίκευση στην αγορά αυτή, οι μέσες τιμές πώλησης έργων τέχνης τον Οκτώβριο σημείωσαν κάμψη 14,5%. Από την κρίση δεν έχουν ξεφύγει ούτε μικρομεσαίοι, κάτω από 10.000 δολάρια, ούτε οι μεγάλοι αγοραστές των χιλιάδων ή εκατομμυρίων δολαρίων. Ενώ το καλοκαίρι, όπως υποστηρίζουν, χάρη στην αυξανόμενη ζήτηση από αναπτυσσόμενες αγορές όπως αυτή της Ασίας, της Ρωσίας ή της Μέσης Ανατολής, οι τιμές είχαν φτάσει σε υψηλά επίπεδα, στις αρχές Σεπτεμβρίου η αγορά άρχισε να συρρικνώνεται.
Η κρίση έχει ήδη επεκταθεί παγκοσμίως. Οι τιμές πέφτουν στην καρδιά της αγοράς, στη Νέα Υόρκη αλλά και στο Παρίσι, στο Λονδίνο, και βέβαια στις αναπτυσσόμενες αγορές, στο Χονγκ Κονγκ, στη Σιγκαπούρη και στο Ντουμπάι. Τα πρόσφατα αποτελέσματα που καταγράφονται στις νέες αυτές αγορές είναι εξαιρετικά απογοητευτικά. Ενδεικτικά, ο Christies Middle East ανέμενε κέρδη 32 με 43 εκατ. δολάρια στις πωλήσεις Οκτωβρίου στο Ντουμπάι και τελικά αυτά ήταν 16,9 εκατ. δολάρια.
Στην τελευταία συρρίκνωση της αγοράς, τη διετία 1990-1992, οι τιμές έπεσαν 44%. Ωστόσο, ακόμα και τέτοιου εύρους πτώσεις είναι δυνατόν να διορθωθούν, όπως δείχνει η ιστορία. Στις ΗΠΑ, μεταξύ Ιανουαρίου 2005 και Ιανουαρίου 2008, σύμφωνα με τα οικονομικά στοιχεία, οι τιμές των έργων τέχνης σημείωσαν άνοδο 67%. Σε παγκόσμιο επίπεδο, η αύξηση την περίοδο εκείνη ήταν 48,9% - μια άνοδος πολύ μεγαλύτερη από αυτές των άλλων αγορών (άνοδος 24,5% στον Dow Jones) την ίδια περίοδο.
Η αγορά της τέχνης, τονίζουν οι αναλυτές, λειτουργεί με πολύ διαφορετικό ρυθμό από τις άλλες. Όπως η αγορά ακινήτων, έχει ένα μεσοδιάστημα μεταξύ αιτίας και αποτελέσματος, κάνοντας τη μετάβαση αυτή να διαρκεί αρκετούς μήνες μέχρι να καταλήξει. Θα χρειαστεί επομένως να περάσει αρκετός καιρός μέχρι να φανούν σημάδια ανάκαμψης.
Περσεφόνη Καρβούνη
