Ανεξάρτητα από την παντελώς ανεδαφική αισιοδοξία που προσπαθεί να εκπέμψει το κείμενο, υπάρχουν πολλά σημεία που προκαλούν τη νοημοσύνη μας. Όπως αυτό που αναφέρει επί λέξει:

«Η συμφωνία του Ιουλίου ήταν γνωστό από την αρχή ότι φέρνει μέτρα ύψους 5,4 δισ. ευρώ σε βάθος τριετίας – μέχρι το τέλος του 2018. Θυμίζουμε ότι από το 2010 που ξεκίνησε η κρίση οι προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν πάρει μέτρα ύψους πάνω από 62 δισ. ευρώ. Και μίλαγαν για success story, ενώ σήμερα, με 5,4 δισ. ευρώ, καταστροφολογούν…».

Μα αυτό ακριβώς δεν λέμε κι εμείς; Εφόσον οι υποχρεώσεις που είχε αναλάβει ο Α. Τσίπρας για λογαριασμό της χώρας ήταν δεδομένες και γνωστές από τον περασμένο Ιούλιο, γιατί δεν έκελεινε από τότε την διαπραγμάτευση και την άφησε να σέρνεται για ένα σχεδόν χρόνο; Πόσο αποδοτική αποδείχθηκε η τακτική του να αφήνει ο ΣΥΡΙΖΑ με τη σύμπραξη των Αν.Ελλ τα πράγματα να σαπίζουν, μέχρι να φτάσει η χώρα στα όρια των αντοχών της;

Αφήστε δηλαδή, που και πάλι, καλλιεργώντας φρούδες ελπίδες και λέγοντας καταφανή ψέμματα, στην ανακοίνωση τονίζεται πως «τα προβλεπόμενα μέτρα δεν είναι απαραίτητο να υλοποιηθούν όλα. Αν η ελληνική οικονομία πάει καλύτερα δεν θα χρειαστεί ούτε να νομοθετηθούν. Και αυτό δεν είναι απίθανο να συμβεί».

Ποιος κοροϊδεύει ποιον εδώ πέρα;...