Ο υπουργός Οικονομικών δηλώνει ότι μείωση φόρων μπορεί να γίνει μόνο αν ξεπερνάμε τους δημοσιονομικούς στόχους. Τι σημαίνει αυτό; Κάθε χρόνο, με βάση το μνημόνιο η Ελλάδα πρέπει να εμφανίζει ένα πρωτογεννές πλεόνασμα. Αν πετυχαίνει μόνο το συμφωνηθέν, δεν μπορεί να μειώσει τους φόρους. Αν όμως εμφανίζει μεγαλύτερο από το συμφωνηθεν πλεόνασμα, τότε μπορεί να τους μειώσει τόσο όσο είναι μεγαλύτερο από το συμφωνηθέν, το πραγματοποιηθέν πρωτογεννές πλεόνασμα. Έτσι κατάφερε φέτος, πετυχαίνοντας μεγαλύτερο πλεόνασμα από το συμφωνηθέν να μειώσει τις ασφαλιστικές εισφορές και να δώσει το κοινωνικό μέρισμα.
Για να πετυχαίνουμε όμως μεγαλύτερο πρωτογεννές πλεόνασμα τρείς τρόπους έχουμε: Ή να αυξάνουμε τους ήδη υπάρχοντες φόρους (που είναι σχεδόν ανέφικτο διότι είναι πάρα πολύ υψηλοί) ή να μειώνουμε τις δαπάνες του δημοσίου (που το αποφεύγουν όλες οι κυβερνήσεις) ή να πιάνουμε τη φοροδιαφυγή (που είναι η λύση που οραματίζεται ο Στουρνάρας). Η σύλληψη της φοροδιαφυγής μέχρι σήμερα δεν είναι ικανοποιητική παρά τις φυλακίσεις πάρα πολλών πολιτών που χρώσταγαν στην εφορία. Δεν χρησιμοποιούνται σωστές τεχνικές, δεν υπάρχει τεμηριωμένη πληροφόρηση, οι έλεγχοι είναι δύσκολοι. Όμως ο υπουργός θεωρεί και δηλώνει, ότι τώρα ξέρουμε ποιοί φοροδιαφεύγουν και οι μηχανισμοί της εφορίας θα φέρουν αποτέλεσμα. Η αλήθεια είναι ότι πράγματι η εφορία έχει πολύ καλύτερη ενημέρωση από ότι στο παρελθόν, ότι έχει δημιουργηθεί ένα κλίμα φόβου για τη φοροδιαφυγή, αλλά ότι ακόμη δεν έχουμε πετύχει τη μείωση της. Το αν οι μηχανισμοί θα έχουν αποτέλεσμα, θα το δούμε στην πορεία. Πάντως πρόθεση της κυβέρνησης είναι να μειώσει τους φόρους, θεωρεί ότι αυτή είναι απαραίτητη εξαγγελία στις εκλογές και θα το προσπαθήσει. Το αν θα το καταφέρει, είναι άλλο ζήτημα.
Από την άλλη μεριά, η μείωση φόρων μάλλον αποκλείεται αν αλλάξουμε κυβέρνηση. Οι υποσχέσεις των αντιμνημονιακών κομμάτων της αντιπολίτευσης για παροχές κάθε είδους θα αυξήσουν τις δαπάνες του δημοσίου. Όχι μόνο δεν θα προσπαθήσουν να μειώσουν τις δαπάνες, αλλά θα προσπαθήσουν να τις αυξήσουν - το αν θα το πετύχουν υπό την πίεση των δανειστών, είναι αβέβαιο, διότι τότε θα κοπούν οι δόσεις από την τρόικα- αλλά εν πάσει περιπτώσει μείωση φόρων με αντιμνημονιακή κυβέρνηση, αποκλείεται.
Βρισκόμαστε έτσι σε ένα πολύ παράξενο αδιέξοδο. Βλέπουμε ότι αυτοί που μας έβαλαν τους φόρους είναι οι μόνοι που σκοπεύουν να τους μειώσουν και ενώ είμαστε έτοιμοι να τους τιμωρήσουμε ψηφίζοντας τους αντιμνημονιακούς, γνωρίζουμε ότι οι αντιμνημονιακοί όχι μόνο δεν θα μειώσουν τους φόρους, αλλά θα τους αυξήσουν μάλλον για να καλύψουν τις αυξημένες δαπάνες τις οποίες έχουν υποσχεθεί.
Όταν λοιπόν θα πρέπει να διαλέξουμε στις εκλογές τι θα ψηφίσουμε, θα πρεθούμε μπροστά στο δίλημμα, να ψηφίσουμε την κυβέρνηση που μας τσάκισε στους φόρους και την οποία θέλουμε να μαυρίσουμε με τα δυο χέρια , με την ελπίδα ότι θα τους μειώσει , ή την αντιπολίτευση που μας υπόσχεται παροχές, με τον κίνδυνο ότι αυτοί θα αυξήσουν τους φόρους και η θέση μας θα επιβαρρυνθεί ακόμη περισσότερο.
Πολύ δύσκολες αποφάσεις, για τους ψηφοφόρους που θεωρούν την οικονομία και το προσωπικό τους συμφέρον βασικό κριτήριο στην απόφαση της ψήφου.