Ήταν τότε μια ομιλία σαφώς πιο συμφιλιωτική από εκείνη του Βανς, χωρίς ωστόσο να σημαίνει επιστροφή στην προ-Τραμπ εποχή. Ο Ρούμπιο άσκησε σκληρή κριτική στην Ευρώπη για τη μετανάστευση, την πολιτική της και αυτό που περιέγραψε ως «ελεγχόμενη παρακμή». Ουσιαστικά, εξήγαγε στη δική του πιο διπλωματική γλώσσα αρκετές από τις βασικές ιδέες του MAGA. Το ίδιο έκανε και κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα την Τετάρτη (7/10).
Από τις «σφαγές» με τον Τραμπ στην… κυβέρνησή του
Ο Ρούμπιο είναι μια σύνθετη προσωπικότητα. Πρόκειται για έναν κλασικό Ρεπουμπλικανό γεράκι, βαθιά θρησκευόμενο, σκληρό αντικομμουνιστή, κατά της μετακίνησης πληθυσμών (γεγονός οξύμωρο δεδομένης της δικής του κουβανικής προέλευσης) και υπέρμαχο της άποψης ότι η Αμερική πρέπει να διατηρεί την ισχύ της και να μην φοβάται να τη χρησιμοποιεί. Το 2016, όταν διεκδικούσε ο ίδιος το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών, βρέθηκε απέναντι στον Ντόναλντ Τραμπ στα ντιμπέιτ όταν οι δυο τους «σφάχτηκαν» σε τηλεοπτικό ντιμπέιτ του κόμματος.
Χαρακτηριστικός είναι ένας από τους διαλόγους τους σε εκείνη την προεκλογική περίοδο. Ο Τραμπ επιτέθηκε στον Ρούμπιο για ένα σπίτι που είχε αγοράσει για 179.000 δολάρια και στη συνέχεια πούλησε σε λομπίστα για 380.000 δολάρια, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η συναλλαγή συνδεόταν με νομοθεσία. Ο Ρούμπιο απάντησε στον Τραμπ ότι είχε κληρονομήσει 200 εκατ. δολάρια και πως, αν δεν τα είχε κληρονομήσει, θα «πουλούσε ρολόγια στο Μανχάταν». Ο διάλογος καταγράφηκε στο debate του Φεβρουαρίου του 2016.
Από τότε έχουν περάσει σχεδόν 11 χρόνια κι ο καιρός έχει γυρίσματα. Ο Ρούμπιο προσαρμόστηκε στη νέα πραγματικότητα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και τελικά έγινε ένας από τους πιο έμπιστους ανθρώπους του Τραμπ, αναλαμβάνοντας στη δεύτερη θητεία του μεγιστάνα το Υπουργείο Εξωτερικών, ενώ είναι και Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ.
Η πολιτική του βρίσκεται σήμερα βαθιά μέσα στη MAGA λογική. Για παράδειγμα, το 2021, όταν πλέον ο Τραμπ είχε αποχωρήσει από τον Λευκό Οίκο, ο Ρούμπιο ψήφισε υπέρ της αθώωσής του στη δεύτερη διαδικασία παραπομπής για την εισβολή στο Καπιτώλιο.
Η ριζοσπαστικοποίησή του επιβεβαιώθηκε και στα επόμενα χρόνια, ως μέλος της αμερικανικής κυβέρνησης.. Τον Μάιο του 2025, όταν η γερμανική υπηρεσία προστασίας του Συντάγματος χαρακτήρισε την AfD «εξτρεμιστική», ο Ρούμπιο επιτέθηκε με ασυνήθιστα σκληρό τρόπο στη γερμανική κυβέρνηση, μιλώντας για «τυραννία» και υποστηρίζοντας ότι η Γερμανία έδωσε στις υπηρεσίες της νέες εξουσίες για την παρακολούθηση της αντιπολίτευσης. Μάλιστα, υποστήριξε ότι «πραγματικά εξτρεμιστική» δεν ήταν η AfD, αλλά η μεταναστευτική πολιτική του γερμανικού κατεστημένου. Λίγους μήνες αργότερα, τον Φεβρουάριο του 2026, στάθηκε δίπλα στον Βίκτορ Όρμπαν στη Βουδαπέστη και μίλησε για «χρυσή εποχή» στις σχέσεις ΗΠΑ-Ουγγαρίας.
Γιατί διαφέρει από τους MAGA και ο ορίζοντας του 2028
Παρόλα αυτά, ο Ρούμπιο κουβαλά και μια διαφορετική πολιτική κληρονομιά από τον Τραμπ και τους MAGA.. Είναι ο άνθρωπος της παραδοσιακής ρεπουμπλικανικής σχολής που πιστεύει στην αναγκαιότητα των συμμαχιών. Υποστηρίζει μεν πως η Ευρώπη πρέπει να αναλάβει μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για την άμυνά της, αλλά δεν αμφισβητεί το ΝΑΤΟ. Και σε αντίθεση με την πιο ριζοσπαστική αντίληψη που έχει εκφραστεί μέσα στο σημερινό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, αντιμετωπίζει τη Ρωσία και τις προθέσεις της Μόσχας με περισσότερες επιφυλάξεις.
Ίσως και γι’ αυτό ο Ρούμπιο θεωρείται, για τα δεδομένα του σημερινού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, ένας πιο μετριοπαθής, πιο στρατηγικός, πιο προβλέψιμος παράγοντας. Όχι επειδή έχει εγκαταλείψει τη MAGA ατζέντα, αλλά επειδή ο τρόπος με τον οποίο την υπηρετεί είναι περισσότερο διπλωματικός και λιγότερο συγκρουσιακός με τις παραδοσιακές συμμαχίες της Αμερικής. Ως εκ τούτου δεν θα ήταν υπερβολικό να υποστηρίξει κανείς ότι οι Ευρωπαίοι, μπορεί να… προσεύχονται στα κρυφά ότι ο Ρούμπιο θα ηγηθεί των Ρεπουμπλικανών στην μετά-Tραμπ εποχή.
Και εδώ βρίσκεται ίσως το πραγματικό πολιτικό στοίχημα για τις προεδρικές εκλογές του 2028. Ο Βανς θεωρείται σήμερα το φαβορί για το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών. Ο Ρούμπιο, όμως, παραμένει ένας από τους βασικούς διεκδικητές, παρόλο που ο ίδιος υποβαθμίζει τις σχετικές φήμες. Σύμφωνα με δημοσκόπηση της Emerson τον Αύγουστο, εμφανίζεται πιο ανταγωνιστικός από τον Βανς απέναντι σε αρκετούς από τους πιθανούς Δημοκρατικούς υποψηφίους. Η εικόνα, δηλαδή, αλλάζει όταν περνάμε από την εσωκομματική κούρσα για το χρίσμα στις υποθετικές αναμετρήσεις των γενικών εκλογών.
Η σύνδεση του America First με την Πνύκα
Στο διά ταύτα, λοιπόν, η επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα έχει σημασία όχι μόνο για την εικόνα ενότητας των ΗΠΑ με την Ελλάδα, αλλά και γιατί φέρνει στο ελληνικό προσκήνιο έναν Αμερικανό αξιωματούχο που, είτε ως υποψήφιος είτε ως κορυφαίο στέλεχος μιας επόμενης ρεπουμπλικανικής φουρνιάς, αναμένεται να έχει ρόλο στην μετά-Τραμπ εποχή.
Με την ομιλία του στην Πνύκα ο Ρούμπιο επιχείρησε να συνδέσει τις αξίες της αρχαίας Ελλάδας με το «America First», όπως σχολιάζει το Reuters. Ο Ρούμπιο μίλησε για ηρωισμό, τιμή και καθήκον, για την αξία της εθνικής αφοσίωσης και για το δικαίωμα κάθε έθνους να βάζει πρώτα τα δικά του συμφέροντα.
«Έχει γίνει πλέον μόδα να πιστεύουμε ότι μια πεφωτισμένη εξωτερική πολιτική σημαίνει να βάζεις την παγκόσμια κοινότητα πάνω από τον ίδιο σου τον λαό», υπογράμμισε χαρακτηριστικά ο Ρούμπιο στην ομιλία του.
Δεν έκανε, δηλαδή, πίσω από τη βασική ιδεολογική γραμμή της εποχής Τραμπ, αλλά επιχείρησε να της δώσει ένα διαφορετικό, πιο διπλωματικό περίβλημα, προβάλλοντας ταυτόχρονα την Αρχαία Αθήνα ως βασική πηγή προέλευσης του δυτικού πολιτισμού.
Η ομιλία του Ρούμπιο στην Πνύκα επιβεβαιώνει ουσιαστικά αυτό που φάνηκε από τη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου. Παρά το γεγονός ότι ο ίδιος ήταν κάποτε εσωκομματικός πολέμιος του Τραμπ, προσαρμόστηκε στη γραμμή του. Το America First και το MAGA ήρθαν για να μείνουν, ασχέτως του ποιος θα επιχειρήσει να διαδεχθεί τον επιχειρηματία από τον χώρο του real estate. Το ζητούμενο είναι αν τα δόγματα αυτά θα υποστηριχθούν στην πράξη από φανατικότερους εκφραστές τους, όπως ο Βανς, ή από πιο «ορθολογικούς» παράγοντες, όπως ο Ρούμπιο.
Σε κάθε περίπτωση, οι αφελείς πανηγυρισμοί για τις «ευγενικές» αιχμές του Αμερικανού ΥΠΕΞ και την επανάληψη ρητών που ούτως ή άλλως επαναλαμβάνονται από τις ΗΠΑ για την Ελλάδα περί αξιόπιστης συμμάχου δεν συνιστούν λόγους για πανηγυρισμούς. Απαιτείται αντιθέτως προετοιμασία από Ελλάδα και Ευρώπη για παν ενδεχόμενο.
