Η ώρα είναι τρεις μετά τα μεσάνυχτα. Θα έπρεπε να κοιμάστε -σε λίγες ώρες άλλη μια χαοτική, γεμάτη υποχρεώσεις μέρα ξεκινά. Αλλά δεν μπορείτε, γιατί το μυαλό σας τρέχει. «Γιατί εξακολουθεί ο μικρός να βρέχει το κρεβάτι του;», «Μήπως έχει μαθησιακά προβλήματα; Γιατί η δασκάλα του λέει ότι δεν κάθεται στιγμή ήσυχος στην τάξη;», «Νομίζω ότι έχω ξεχάσει ένα εμβόλιο που έπρεπε να έχει κάνει εδώ και μήνες»...

Τα πρωινά δεν διαφέρουν πολύ. Από την άλλη, και ποιος γονιός κοιμάται 100% ήσυχος! Είναι δουλειά τους να φροντίζουν τα παιδιά τους, κι αυτό σημαίνει ότι κάποιες φορές είναι λογικό να ανησυχούν. Το πρόβλημα προκύπτει όταν αυτή η αγωνία αρχίζει να επηρεάζει τον τρόπο που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, τη σχέση μας με το σύντροφό μας και τους φίλους μας, τη δουλειά μας και τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε την καθημερινότητα και τη ζωή γενικότερα. Ακόμα όμως κι αν φαίνεται αδύνατο να ξεμπλέξεις από το φαύλο κύκλο στον οποίο σε βάζει η αγωνία, υπάρχουν τρόποι να σταματήσουμε να αγωνιούμε τόσο, όπως:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο mamamia.gr