Ήταν το 2007, όταν ο Ρώσος συγγραφέας και σκηνοθέτης, εμφανιζόταν για πρώτη φορά (ως δραματουργός) στην Ελλάδα στο εκκολαπτήριο του «Αμόρε», τότε με το «Οξυγόνο», το έργο-μανιφέστο που είχε γράψει το 2002. Αυτά μέχρι φέτος· αφού το «Οξυγόνο» μόλις πριν μερικές ημέρες κατέβηκε από την Κεντρική Σκηνή της Στέγης σε σκηνοθεσία Γιώργου Κουτλή και την ίδια ώρα, έκανε πρεμιέρα στην άλλη άκρη της πόλης, το βιομηχανικό ΠΛΥΦΑ, ένα νεότερο ηλικιακά έργο του, «Το συνέδριο για το Ιράν». Εντόνως κοινωνικό, πολιτικό και υπαρξιακό και αυτό, γραμμένο το 2018, με τη δομή μιας performative διάλεξης, o Βιριπάγιεφ αναρωτιέται για την πολιτισμική καταγωγή του τρίπτυχου ευτυχία – ελευθερία – αγάπη και την εμπλοκή της κοινωνικο-πολιτικής συνθήκης σε αυτό.
Διαβάστε περισσότερα στο monopoli.gr
