«Μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η διεθνής κοινότητα πίστεψε ότι η λογική της συλλογικής τιμωρίας δεν θα επέστρεφε ξανά. Κάθε παιδί και κάθε άμαχος που σκοτώνεται, κάθε πρόσφυγας δεν είναι απλώς ένας αριθμός στη λίστα των θυμάτων, είναι βάρος για τη συνείδησή μας και ενοχή για τη διεθνή διπλωματία» ανέφερε σχετικά ο Πρόεδρος.

Ο ίδιος μίλησε και για το δράμα της Κύπρου, το οποίο «ξεκίνησε από το πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου και συνεχίζεται λόγω της τουρκικής κατοχής που διχάζει ακόμη σήμερα το νησί».

Ο κ. Παπούλιας τόνισε ότι οι Κύπριοι «γνωρίζουν καλύτερα από εμάς τι σημαίνει διχοτόμηση και κατοχικός στρατός και προσβλέπουν στην ημέρα που το νησί θα επανενωθεί και θα ευημερήσει χωρίς διαχωριστικές γραμμές και συρματοπλέγματα. Για κάθε Έλληνα που γνωρίζει και σέβεται την ιστορία, το Κυπριακό είναι μία υπόθεση που αφορά και πονά ολόκληρο τον ελληνισμό, είναι μία υπόθεση που μας αφορά άμεσα και προσωπικά».

Αναφερόμενος στο βαθύτερο νόημα της επετείου, σημείωσε πως «έχει να κάνει με ό,τι γνωρίζει κανείς και κυρίως με ό,τι αισθάνεται για το πέρασμα από τα πέτρινα χρόνια της δικτατορίας σε μια νέα εποχή σταθερότητας και προόδου».

«Η επέτειος αποκατάστασης της δημοκρατίας έχει ένα ιδιαίτερο βάρος. Ένας από τους λόγους είναι ότι μας υποβάλλει σε μια διαδικασία πολιτικής αυτοκριτικής, στην αποτίμηση της απόστασης που διανύθηκε από τη μεταπολίτευση και μετά. Χρωστάμε στους αντιστασιακούς που είναι σήμερα ανάμεσά μας και σε εκείνους που μας βαραίνουν με την απουσία τους, μία ειλικρινή και γενναία κριτική στις αδυναμίες της σύγχρονης δημοκρατίας. Η δημοκρατία για να λειτουργήσει σωστά χρειάζεται ενεργούς πολίτες, με κριτική σκέψη και ενδιαφέρον για τις συλλογικές υποθέσεις. Η αποστασιοποίηση των πολιτών από τα κοινά είναι μια από τις μεγαλύτερες απειλές για τη δημοκρατία σήμερα» επεσήμανε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.