Επί μέρες τώρα, πολλά μέσα ενημέρωσης έχουν πέσει σε μια "περεξήγηση" η οποία προκαλεί τεράστια και άδικη ζημιά σε μια τουριστική επιχείρηση εστίασης αλλά και θέτει σε κίνδυνο τα ίδια τα μέσα διότι κατηγορούν λάθος επιχείρηση.

Με... εμφανέστατο τρόπο και κάποιες φορές χωρίς προσχήματα, οι... "ιθύνοντες" χρησιμοποιούν τον τίτλο – leader της αγοράς για να ρετουσάρουν το momentum, ή να αποτρέψουν μεγάλες πτώσεις ή το αντίστροφο! Ο λόγος για τον τίτλο της Coca Cola HBC που «ελέγχοντας» το Γ.Δ. σε ποσοστό 10,36%, χρησιμοποιείται κατά το δοκούν, πολύ συχνά. Έχουμε δει σε ανοδικές συνεδριάσεις να είναι (σχεδόν) η μόνη από τον FTSE 25 που υποχωρεί, ενώ το αντίστροφο συμβαίνει σε πτωτικές! Χθες π.χ., τελευταία ημέρα του Αυγούστου, ο τίτλος της Coca Cola HBC «κόλλησε» εξ αρχής στο +1%, ούσα η μόνη θετική μετοχή (μαζί με τα ΕΛΠΕ) σχεδόν όλη την ημέρα στον FTSE 25! Τελικώς, στις δημοπρασίες γύρισαν και άλλα χαρτιά στο συν! Αυτό γίνεται με ελάχιστες συναλλαγές καθώς χθες στον τίτλο διακινήθηκαν μόλις 8.941 τεμάχια! Αυτά που γράφουμε, επ' ουδενί φυσικά δεν μειώνουν την αξία της κορυφαίας αυτής επιχείρησης, που με κεφαλαιοποίηση 10,58 δισ. ευρώ, δεσπόζει σε όλο το Χ.Α. αποτελώντας περίπου το 1/5 της συνολικής αποτίμησης! Ο τίτλος άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι είχε άνοδο 12% το μήνα Αύγουστο (δεύτερη στον FTSE 25 μετά τη Viohalco +18%), ενώ το 8μηνο του 2017 κερδίζει 39,1%.

Ο διαρκώς αυξανόμενος αριθμός των υποψηφίων για την ηγεσία της Κεντροαριστεράς προβληματίζει. Πολλοί πιστεύουν οτι είναι ένα υγιές φαινόμενο - και ίσως είναι. Κάποιοι άλλοι ειρωνευόμενοι αναρωτιούνται "Μα πόσους γεννημένους αρχηγούς έχει αυτός ο χώρος; " Και αυτοί δικαίως αναρωτιούνται. Το μόνο συμπέρασμα που εμείς μπορούμε έτσι άμεσα και πρόχειρα να βγάλουμε είναι οτι όλοι όσοι θέτουν υποψηφιότητα και όλοι όσοι θα τους ψηφίσουν, έχουν ένα κοινό παρονομαστή: Θεωρούν τη Φώφη Γεννηματά ακατάλληλη. Διότι όπως και να το κάνουμε, η Φώφη είναι Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και εφόσον τόσοι πολλοί υποψήφιοι από το ίδιο της το κόμμα διεκδικούν την ηγεσία, αυτό σημαίνει οτι θεωρούν τη Φώφη ακατάλληλη. Οι κακές γλώσσες λένε οτι η ίδια η Φώφη ευνοεί την υποβολή νέων υποψηφιοτήτων με "πονηρή" σκοπιμότητα, να μη μείνει μόνη της εναντίον ενός ή δυο υποψηφίων, αλλά να κατακερματιστούν οι ψήφοι των"αντιφρονούντων" και έτσι να ευνοηθεί η ίδια. Ίσως να είναι σωστή αυτή η τακτική, αλλά τελικά το βέβαιον είναι οτι αμφισβητείται εντόνως η ίδια και οτι σε καμία περίπτωση, ακόμη και αν κερδίσει τη μάχη τελικά, δεν θα είναι μια ισχυρή και κοινής αποδοχής ηγέτις.

Πρέπει πλέον όλοι να έχουμε αντιληφθεί και αποδεχθεί το γεγονός οτι το σύνολο του ελληνικού πολιτικού κόσμου, ανεξαρτήτως κόμματος και ιδεολογίας, δεν πρόκειται ποτέ να μειώσει τον αριθμό των Δημοσίων Υπαλλήλων, αντίθετα όλοι θέλουν να τον αυξάνουν διαρκώς, προκειμένου να αυξάνεται και η πολιτική τους ισχύς. Η Ελλάδα διοικείται από κρατιστές πολιτικούς και από δημοσίους υπαλλήλους και αυτό δεν θα αλλάξει όσο και αν επιμένουν οι εταίροι αλλά και πολλοί απελπισμένοι Έλληνες που βασανίζονται στον ιδιωτικό τομέα.

Οι εξελίξεις στο χώρο του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς, έχουν μεγάλη πολιτική και οικονομική σημασία για το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας. Το πώς θα διαμορφωθεί αυτός ο χώρος ο οποίος διεκδικεί ιδεολογικά το μεγαλύτερο ίσως μέρος των Ελλήνων ψηφοφόρων, θα είναι καθοριστικό για το μέλλον της χώρας. Παρά το γεγονός οτι ο χώρος αυτός στις επόμενες εκλογές δύσκολα θα καταφέρει να διεκδικήσει τη νίκη ή τουλάχιστον ένα ψηλό διψήφιο ποσοστό, θα παίξει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της καθημερινότητας και στο απώτερο μέλλον αλλά και ώς αντιπολίτευση στο εγγύς μέλλον.

Έχετε αναρωτηθεί γιατί η σύσκεψη των κεντρικών τραπεζιτών των ΗΠΑ γίνεται στο Jackson Hole; Τι είναι αυτό το μέχρι πρότινος παγκοσμίως άγνωστο μέρος όπου σήμερα πραγματοποιείται ένα καθοριστικής σημασίας για την παγκόσμια οικονομία συνέδριο αμερικανών τραπεζιτών; Το μέρος λοιπόν αυτό επιλέχθηκε για να μπορεί ο εικονιζόμενος Πρόεδρος της FED επί Κάρτερ και Ρήγκαν, Paul Vοlcker να ψαρεύει πέστροφες. Ο Volcker ήταν μανιακός ψαράς πέστροφας και δεν θα συμμετείχε στο συνέδριο αν δεν είχε τη δυνατότητα να ψαρέψει. Βρέθηκε λοιπόν αυτή η λύση μέσα σε ένα εθνικό πάρκο των ΗΠΑ στο Γουαιόμινγκ το οποίο φημίζεται για τη φυσική ομορφιά του και καθιερώθηκε η διενέργεια του συνεδρίου εκεί. Πέραν των τραπεζιτών όμως το Jackson Hole συγκεντρώνει 4 εκατομμύρια τουρίστες ετησίως που πηγαίνουν για να θαυμάσουν την άγρια ομορφιά της φύσης του.

Η δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη οτι η αξιολόγηση των Δημοσίων Υπαλλήλων θα προχωρήσει είναι ... παρήγορη. Δυστυχώς ούτε ο ίδιος κατάφερε να την επιβάλει όταν ήταν Υπουργός, ούτε και κανένας άλλος. Δεν ξέρουμε αν θα τα καταφέρει, άν και όταν γίνει Πρωθυπουργός.

Καθώς η κυβέρνηση προσπαθεί να παρουσιάσει μια ωραιοποιημένη εικόνα της ελληνικής πραγματικότητας, πανηγυρίζοντας για την έκδοση ενός ομολόγου και την επιτυχία της πρώτης δοκιμαστικής εξόδου της χώρας στις αγορές, στο εσωτερικό αυξάνονται οι παράγοντες αστάθειας και ανασφάλειας.

Ικανοποιημένη η κυβέρνηση από την δοκιμαστική έξοδο στις αγορές πανηγυρίζει στα ερείπια της ελληνικής οικονομίας την οποία η ίδια διέλυσε. Η αλήθεια όμως είναι οτι μόνο υγιής δεν μπορεί να θεωρείται η ελληνική οικονομία αυτή τη στιγμή, οι δε προοπτικές της απέχουν πολύ από το να προκαλούν οποιαδήποτε αισιοδοξία.

Όλα όσα περιγράφει ο Βαρουφάκης στο βιβλίο του Adults in the Room τα γνωρίζαμε όλοι. Τα έγραφαν οι δημοσιογράφοι, πολλά από αυτά ώς γεγονότα, πολλά ώς βάσιμες υποθέσεις.

Γίνεται πολλή συζήτηση για την έξοδο της Ελλάδας στις αγορές. Είναι κάτι που το θέλουν διακαώς οι ξένοι δανειστές αλλά και η ελληνική κυβέρνηση. Οι ξένοι το θέλουν για να πάψουν σταδιακά να μας δανείζουν με επιτόκια χαμηλά, χαμηλότερα από αυτά με τα οποία δανείζονται κάποιες από τις Ευρωπαικές χώρες. Θέλουν επίσης να βγούμε στις αγορές επειδή τους είναι πολύ δύσκολο να ξαναπεράσουν από τα Κοινοβούλια τους ένα νέο πρόγραμμα δανεισμού της Ελλάδος. Οι ψηφοφόροι τους αντιδρούν διότι και οι ίδιοι ζορίζονται πολύ.

Παράλληλα νομίσματα σε παράλληλα σύμπαντα

Ο τρόπος με τον οποίο οι εταίροι εκταμιεύουν τη δόση προς την Ελλάδα αποδεικνύει οτι δεν έχουν απολύτως καμία εμπιστοσύνη στην ελληνική κυβέρνηση.

Του Γιώργου Σκορδίλη Διαβάζοντας την κοινή ανακοίνωση της ΟΜΥΛΕ και των Συλλόγων και Σωματείων Υπαλλήλων του Οργανισμού Λιμένα Θεσσαλονίκης, που διανεμήθει στην Θεσσαλονίκη σήμερα, δεν ξέρω γιατί, αλλά μου ήρθε στο μυαλό ο Ρα – Ταν – Πλαν... Ο Ρα – Ταν – Πλαν είναι ένας αστυνομικός σκύλος που φυλάει τους αδελφούς Ντάλντον στην ομώνυμη σειρά των κόμικς του Λούκυ Λουκ. Όμως ο Ρα – Ταν – Πλαν είναι λίγο χαζούλης. Γλυκός μεν, αλλά χαζούλης. Αφού, φανταστείτε, κτυπάει το πόδι του στο πρώτο καρέ και ουρλιάζει από τους πόνους, 50 σελίδες μετά, στο τελευταίο καρέ... Στην περίπτωση της ΟΛΘ Α.Ε., δεν ξέρω πως μου ρθε, αλλά ο Ρα – Ταν – Πλαν μου φάνηκε πως είναι οι συνδικαλιστές που φυλάνε το λιμάνι από τους κακούς ιδιώτες αδελφούς Ντάλντον, που ήρθαν να «ληστέψουν» την περιουσία του λαού. Ως γνήσιος Ρα – Ταν – Πλαν λοιπόν οι συνδικαλιστές του λιμανιού της συμπρωτεύουσας, αν διαβάσει κανείς την τελευταία ανακοίνωση τους, νομίζουν πως το λιμάνι θα πωληθεί σε ιδιώτες (!) και εμφανίζονται ως να τους διαφεύγει τελείως το γεγονός πως έχει ήδη πωληθεί. Ο διαγωνισμός τέλειωσε. Ο πλειοδότης βρέθηκε και μετράμε μέρες για να εμφανιστεί στην συμπρωτεύουσα η νέα διοίκηση του λιμανιού. Στην Αθήνα μάλιστα, λίγο πολύ, η νέα διοίκηση είναι περίπου γνωστή. Δεν κρύβετε άλλωστε. Και φαντάζομαι ότι αφού μέσες άκρες την ξέρουμε εμείς εδώ κάτω, είναι αδύνατον να μην ξέρουν εκεί πάνω στη Μακεδονία. Αλλά, είπαμε Ρα – Ταν – Πλαν. Και ως γνωστόν και για να μην επαναλάμβάνουμε τα ίδια ο Ρα – Ταν – Πλαν θα μάθει ότι είναι να μάθει στο τελευταίο καρέ της ιστορίας... Και βέβαια στην περίπτωση του ΟΛΘ δεν ισχύει αυτό που λένε : Ο ενδιαφερόμενος τα μαθαίνει πάντα τελευταίος, διότι σε καμιά περίπτωση οι συνδικαλιστές δεν είναι άμεσα ενδιαφερόμενοι. Φυσικά οι ίδιοι νομίζουν ότι είναι, αλλά ντάξει και εγώ όταν ήμουν μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης... Ο άμεσα ενδιαφερόμενος – για να το ξεκαθαρίζουμε μια και καλή – είναι ο Έλληνας φορολογούμενος ο οποίος αφενός δεν αντέχει άλλο να σηκώνει το βάρος ενός ατέλειωτου δημόσιου τομέα και αφετέρου θέλει να δει ξένες επενδύσεις στον τόπο μπας και πάρει καμιά φορά μπρος τη μηχανή της εθνικής οικονομίας. Οι εποχές κατά τις οποίες νόμος ήταν το δίκιο του συνδικαλιστή έχουν περάσει ανεπιστρεπτεί. Βεβαίως ορισμένοι συνεχίζουν να πιστεύουν ακράδαντα πως αν η πραγματικότητα δεν συμβαδίζει με αυτά που θέλουν τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα, αλλά κανείς πια δεν τους δίνει σημασία...Κουραστικοί και επαναλήψιμοι...Καμιά πρωτοτυπία... Υ.Γ.: Όπως ενδεχομένος παρατηρήσατε δεν αναφέρομαι σε εργαζόμενους, αλλά σε συνδικαλιστές και αυτό γιατί οι εργαζόμενοι δεν έχουν τίποτε να χάσουν υπο το νέο καθεστώς. Αντίθετα έχουν να ωφεληθούν πολλά αν συνδέσουν την παραγωγικότητα τους με την ανάπτυξη του λιμανιού, δεδομένου πως σε επίπεδο παροχών προς τους εργαζόμενους η κουλτούρα των ευρωπαίων είναι πολύ πιο φιλεργατική από οπουδήποτε άλλου στον πλανήτη. Αναφέρομαι αποκλειστικά και μόνον στους συνδικαλιστές οι οποίοι μέσο της ιδιωτικοποίησης χάνουν το παραγοντιλίκη. Τώρα ή θα πρέπει να γίνουν κανονικοί συνδικαλιστές όπως συμβαίνει σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο ή να τα παρατήσουν και να πάνε να δουλέψουν, όπως δουλεύει όλος ο κόσμος...

“Η ανάπτυξη και η φυγή της χώρας μας προς τα εμπρός περνάει μόνο μέσα από τον ιδιωτικό τομέα. Ισως στεναχωρηθούν ορισμένοι άνθρωποι που είναι ιδεολογικά προσκολλημένοι σε άλλους είδους μοντέλα. Θα τους στεναχωρήσω, αλλά ο σημερινός κόσμος δεν έχει άλλο δρόμο”.

Η ανακοίνωση της «Ώρας Αποφάσεων» δηλαδή της Άννας Διαμαντοπούλου και του Γιώργου Φλωρίδη περί ρήξης με τον τρίτο της παρέας Γιάννη Ραγκούση επειδή εκείνος αποφάσισε να παραστεί και να μιλήσει στο Συνέδριο της ΔΗΣΥ, εκπλήσσει – για να είμαστε ευγενικοί.

Η άρση των capital controls είναι μόνιμη επωδός στα ευχολόγια των Ελλήνων πολιτικών, είναι όμως ανέφικτη για πολύ καιρό ακόμη. Και αυτό διότι η εμπιστοσύνη των Ελλήνων στο ελληνικό κράτος δεν έχει αποκατασταθεί και ανά πάσα στιγμή, πολλοί είναι έτοιμοι να αποσύρουν το σύνολο των καταθέσεων τους από τις τράπεζες για να γλυτώσουν. Όχι πλέον από την πτώχευση του κράτους, την έξοδο από την ΟΝΕ, ή το bail in για τα οποία ανησυχούσαν παλιά, αλλά από τις κατασχέσεις των καταθέσων τους τις οποίες προκαλεί το ίδιο το ελληνικό κράτος. Η εφορία, τα ασφαλιστικά ταμεία, οι Δήμοι, κάθε ελληνικός κρατικός φορέας.

Η προχθεσινή συμφωνία στο Eurogroup δεσμεύει τη χώρα σε πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα για τις τέσερεις ερχόμενες δεκαετίες, δηλαδή μέχρι το 2060. Αυτό σημαίνει οτι οι φόροι θα πρέπει να είναι περισσότεροι από τις δαπάνες του κράτους τα επόμενα 43 χρόνια ώστε νε βγαίνουν τα πλεονάσματα. Στην πράξη σημαίνει οτι οι φόροι θα διατηρηθούν στα σημερινά πολύ υψηλά επίπεδα και δεν θα μπορούν να μειωθούν και οι δαπάνες δεν θα πρέπει να αυξηθούν. Αν αυξηθούν οι δαπάνες θα πρέπει να αυξηθούν και οι φόροι.

«Με βάση την 25ετή εμπειρία μου στον ιδιωτικό τομέα, μπορώ να δηλώσω πως εάν ένας επενδυτής γνωρίζει ότι υπάρχουν κανόνες, υπάρχει σταθερότητα και δεν υπάρχει διαφθορά, τότε έρχονται και οι επενδύσεις» επισήμανε από το βήμα της συνόδου των 20 ισχυρότερων οικονομικά κρατών (G20) για την Αφρική, η Κριστίν Λαγκάρντ. Μπορεί η Πρόεδρος του ΔΝΤ να μιλούσε για την Αφρική, αυτό που είπε όμως αφορά όλες τις επενδύσεις παγκοσμίως. Και φυσικά τις επενδύσεις στην Ελλάδα, που μας ενδιαφέρουν άμεσα.

Η απάνθρωπη, σαδιστική και δολοφονική δράση του ISIS στις μουσουλμανικές χώρες οι οποίες μετρούν εκατοντάδες χιλιάδες αθώα θύματα από τις επιθέσεις των φανατικών Μουσουλμάνων στον άμαχο πληθυσμό, αρκεί για να καταρρεύσει το επιχείρημα τους ότι οι επιθέσεις στη Δύση γίνονται ως εκδίκηση για τον πόλεμο στη Συρία.

Οι τρομοκρατικές επιθέσεις στο Λονδίνο και στο Μάντσεστερ που ήρθαν να συμπληρώσουν ένα πλήθος επιθέσεων σε άλλες ευρωπαικές και μη πόλεις, θα αλλάξουν προφανώς τη στάση της Δύσης απέναντι στο Ισλάμ, ενδεχομένως και απέναντι τους Μουσουλμάνους συνολικά.

Από την εξαιρετική ομιλία του Τζορτζ Σόρος χθες στις Βρυξέλλες: ``Την εποχή του Τζορτζ Όργουελ, έκφανση της κλειστής κοινωνίας ήταν το ολοκληρωτικό κράτος. Σήμερα, οι κλειστές κοινωνίες εκδηλώνονται με τη μορφή του κράτους-μαφιόζου, το οποίο διατηρεί μεν δημοκρατικό προσωπείο, αλλά οι κυβερνώντες ελέγχουν τα μέσα ενημέρωσης, τη δικαιοσύνη και άλλους μοχλούς πίεσης, προκειμένου να διατηρήσουν την εξουσία τους και να πλουτίσουν οι ίδιοι... Τι μου έμαθε αυτή η εμπειρία; ότι η υπεράσπιση της ανοικτής κοινωνίας δεν μπορεί να επαφίεται μόνο στους θεσμούς του κράτους δικαίου. Πρέπει να παλέψουμε γι'αυτό που πιστεύουμε.... Δεύτερον, ότι η δημοκρατία δεν μπορεί να επιβληθεί απ' έξω. Πρέπει οι ίδιοι οι πολίτες να την απαιτήσουν και να την υπερασπιστούν''

Κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει την κυβέρνηση επειδή προσπαθεί να πετύχει μια ευνοική ρύθμιση του χρέους. Μπορεί όμως να την κατηγορήσει επειδή αξιολογεί εσφαλμένα και την αξία αυτής της ρύθμισης και κυρίως την συγκυρία για την επίτευξη αυτού του στόχου. Επίσης μπορεί κάποιος να την κατηγορήσει επειδή έχει αναδείξει αυτόν τον στόχο σε μοναδική προτεραιότητα της και αδιαφορεί ή εν πάση περιπτώσει δεν κάνει απολύτως τίποτα για να διορθώσει τα κακώς κείμενα στη χώρα.

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης θα μείνει στην Ιστορία ώς ένας κορυφαίος πολιτικός του Κέντρου και της Δεξιάς παράταξης, ο οποίος επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα επί πολλές δεκαετίες μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, τόσο πριν, όσο και μετά τη χούντα. Έντονη προσωπικότητα, με ισχυρές και σαφέστατες απόψεις τις οποίες εξέφραζε με θάρρος κόντρα στις απόψεις του συρμού, ιδιαίτερα μορφωμένος και πολύγλωσσος σε αντίθεση με την πολύ μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτικών, ο Μηστοτάκης στεκόταν στη διεθνή πολιτική σκηνή ισάξια με τους ηγέτες πολύ ισχυρότερων χωρών. Πατριώτης, χωρίς ποτέ να απομακρυνθεί από τις ελληνικές αξίες και παραδόσεις και διατηρώντας διαρκώς πολύ στενή επαφή με τις ρίζες του στην Κρήτη, ο Μητσοτάκης ήταν φανατικά φιλοευρωπαίος πολιτικός και προωθούσε τις σχέσεις της Ελλάδας με την Ευρώπη και τη Δύση γενικότερα. Ήταν μαχητικός μεταρρυθμιστής ώς Πρωθυπουργός και πίστευε ακράδαντα και αταλάντευτα οτι η χώρα πρέπει να ακολουθήσει ένα δρόμο προσαρμογής στα δυτικά πρότυπα, σε μια εποχή που επικρατούσε ο αριστερός λαικισμός και η αμφισβήτηση του ευρωπαικού προσανατολισμού της χώρας. Ακόμη και σήμερα ο ευρωπαικός προσανατολισμός παραμένει ζητούμενο από μεγάλο μέρος του λαού, αλλά αμφισβητείται από συντεχνίες και από πολλούς σύγχρονους πολιτικούς. Ήταν ένας άνθρωπος γενναίος, κατάφερνε να διατηρήσει την ψυχραιμία του ακόμη και σε ακραία επικίνδυνες για τον ίδιο καταστάσεις ( η ψυχραιμία του ακόμη και το προηγούμενο βράδυ της προγραμματισμένης από τις δυνάμεις κατοχής εκτέλεσης του, προκαλεί έκπληξη σε όλους) και είχε υψηλού επιπέδου χιούμορ. Ρεαλιστής, θεωρείτο κυνικός από τους επικριτές του, αλλά η πραγματικότητα συνήθως τον δικαίωνε. Απέκτησε φανατικούς φίλους και ακόμη περισσότερους φανατικούς εχθρούς ακόμη και μέσα στους κόλπους της κεντροδεξιάς παράταξης. Κέρδισε όμως τον σεβασμό πολλών πολιτικών του αντιπάλων ακόμη και από το χώρο της κεντροαριστεράς. Μετριοπαθής, κεντρώος και προοδευτικός, ο Μητσοτάκης δεν κατάφερε να κερδίσει την υποστήριξη των εκπροσώπων της “λαικής δεξιάς” οι οποίοι πάντα υποστήριζαν τους “Καραμανλικούς”. Κέρδιζε μόνο την ανοχή τους και μάλιστα προσωρινά, αλλά οι διαφορές απόψεων και νοοτροπίας ενός κεντρώου με τους βουλευτές της λαικής δεξιάς ήταν πάντα ορατές. Ο Μητσοτάκης αποδείχθηκε πολύ “προοδευτικός” για την ελληνική δεξιά παράταξη. Τελικά, οι απόψεις που υποστήριζε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και οι οποίες την έντονα αριστερόστροφη εποχή της Μεταπολίτευσης θεωρούνταν ακραία φιλελεύθερες από την πλειοψηφία των πολιτικών και των πολιτών, επεκράτησαν σε όλες τις δυτικές κοινωνίες και αποτελούν τη βάση για την πολιτική που εφαρμόζεται τόσο στην Ευρώπη όσο και σε πολλές άλλες χώρες του κόσμου. Ώς Πρωθυπουργός προσπάθησε να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις για να προσαρμοστεί η χώρα στα Ευρωπαικά πρότυπα. Πολλές από τις μεταρρυθμίσεις που δεν κατάφερε να περάσει ο Μητσοτάκης μας επιβάλλονται σήμερα από τα μνημόνια. Αν είχε αφεθεί να τις εφαρμόσει τότε ο Μητσοτάκης με ήπιο τρόπο και σταδιακά, σήμερα δεν θα αντιμετωπίζαμε αυτή τη βίαιη εφαρμογή τους και η χώρα ενδεχομένως να μην είχε βρεθεί καν στην ανάγκη υποστήριξης από τη διεθνή κοινότητα. Δυστυχώς ακόμη και σήμερα, μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, η χώρα δεν έχει καταφέρει να αποκτήσει έναν σταθερό Ευρωπαικό προσανατολισμό που να διασφαλίζει την πορεία της με στόχο την ευημερία και την πρόοδο, αλλά ταλαντεύεται μεταξύ δεξιών πρακτικών και αριστερών ιδεοληψιών, διχασμένη και ανίσχυρη απέναντι στους εξωτερικούς και εσωτερικούς κινδύνους. Ο Μητσοτάκης αποτελούσε ένα σταθερό σημείο αναφοράς για την ελληνική πολιτική. Υπό αυτή την έννοια, παρόλο που είχε αποσυρθεί από την ενεργό πολιτική λόγω ηλικίας, ο πολιτικός κόσμος και η χώρα ολόκληρη έγιναν φτωχότεροι με τον θάνατο του. Η Ελλάδα έχασε χθές ένα καταφύγιο και έναν σύμβουλο με λογική και ψυχραιμία που χρειάζεται πάντα σε δύσκολες στιγμές.

Τι κάνει η κυβέρνηση τώρα, τις προσπαθεί να πετύχει μετά την παταγώδη αποτυχία εξεύρεσης συμφωνίας στο Eurogroup; Αναζητεί ένα νέο πρόσχημα, ένα παραμύθι για να πεί στους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που ψήφισαν τα μέτρα ο Πρωθυπουργός αφού διαψεύστηκε ήδη το παραμύθι περί ρύθμισης του χρέους. Για αυτό εξάλλου και ο Τσακαλώτος είπε στο Eurogroup οτι “αν συμφωνήσω με αυτή την πρόταση (του Σόιμπλε) θα προκληθεί στην Ελλάδα τεράστια πολιτική κρίση. Χρειάζομαι λίγο χρόνο να το σκεφτώ”.