Με ένα χαρούμενο γεύμα στον 10ο όροφο του νέου ξενοδοχείου Ηλέκτρα στην οδό Μητροπόλεως, έκλεισε η εξαιρετικά δυσάρεστη υπόθεση της πυρκαγιάς στην εταιρία Ντρουκφάρμπεν που κόστισε 11,95 εκατομμύρια Ευρώ σε ασφαλιστικές αποζημιώσεις αλλά έσωσε μια δυναμική εξαγωγική εταιρία και 200 θέσεις εργασίας.

Ένα πολύ σημαντικό βήμα για την διευκόλυνση των δανειοληπτών αλλά και των τραπεζικών στην αντιμετώπιση του προβλήματος των κόκκινων δανείων, προσφέρει το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης με το οποίο επιτρέπεται στους τραπεζικούς να μειώνουν (κουρεύουν) τα δάνεια χωρίς να διώκονται δικαστικά.

O Σόιμπλε κάνει την "πάπια". «Ο Τσακαλώτος μου είπε πως αισθάνεται ότι έχει κολλήσει μεταξύ δύο ελεφάντων. Μάλλον βλέπει το ΔΝΤ σαν ελέφαντα, δεν ξέρω ποιος θα μπορούσε να είναι ο δεύτερος». Παριστάνει πως δεν καταλαβαίνει ο Γερμανός Υπουργός Οικονομικών οτι η πίεση που ασκεί όχι μόνο στον Τσακαλώτο αλλά στον ελληνικό λαό είναι αφόρητη. Επιμένει στις ακραίες θέσεις του για τη λιτότητα και προκλητικά λέει οτι αν δεν κάνετε αυτό που σας λέω εγώ, τότε να βγείτε από την ΟΝΕ, τρίτος δρόμος δεν υπάρχει. Κάνοντας οτι δεν καταλαβαίνει οτι ο ίδιος είναι ο δεύτερος ελέφαντας, υποδηλώνει οτι δεν πρόκειται να χαλαρώσει την πίεση του. Αυτό όμως που δεν σκέφτεται, είναι οτι οι λαοί μένουν, ενώ αυτός θα φύγει. Και από ελέφαντας θα καταντήσει μυρμήγκι, ενώ η ανάμνηση που θα μείνει για αυτόν θα είναι οτι ήταν ένας σκληρός και ανάλγητος πολιτκός που κόντεψε να διαλύσει την Ευρώπη με την επιμονή του στην πολιτική της λιτότητας.

Μετά την ανακοίνωση του Eurogroup για τα βραχυπρόθεσμα μέτρα ρύθμισης του χρέους ανοίγει ο δρόμος για τον πρωθυπουργό να φορέσει γραβάτα. Ο ίδιος είχε δηλώσει οτι δεν θα φόραγε γραβάτα αν δεν ρυθμιζόταν το χρέος. Βέβαια η ρύθμιση δεν ήταν αυτή που θα ήθελε, αλλά ήταν μια αρχή. Η αλήθεια είναι οτι θα του προστεθεί ένας πονοκέφαλος για να διαλέγει γραβάτες και δεν ξέρουμε αν τον αντέχει. Ήδη είναι πονοκεφαλιασμένος με πολλά, αλλά σίγουρα κάποιος από τους πολλούς Πρωθυπουργικός Συμβούλους θα αναλάβει το δύσκολο καθήκον της επιλογής. Δεν πνίγονται άλλωστε στη δουλειά. Πληροφορίες πάντως από το Μαξίμου οτι από τη στιγμή που ανακοινώθηκε η απόφαση ολόκληρο το επικοινωνιακό επιτελείο ασχολείται με το ζήτημα αυτό και μόνο, ελέγχονται ώς ανακριβείς.

Όταν τελειώσαμε το σχολείο (Πειραματικό Σχολείο Πανεπιστημίου Αθηνών) και βγήκαν τα αποτελέσματα των εισαγωγικών στα Πανεπιστήμια, είδαμε με τεράστια χαρά οτι όλοι είχαν περάσει στη σχολή που ήθελαν και μάλιστα είχαμε και μερικούς στις τρεις πρώτες θέσεις πολύ δύσκολων σχολών, στην Αρχιτεκτονική, στη Νομική, στους Ναυπηγούς. Ο τότε Διευθυντής του Σχολείου, ο αείμνηστος Βασίλης Βερώνης, βαθειά συγκινημένος είπε σε ενα στενό κύκλο πολύ καλών μαθητών: “Η μεγάλη επιτυχία του σχολείου, δεν είναι οτι βάλαμε πρώτο τον Α στην Αρχιτεκτονική, τον Β στη Νομική, ή τον Γ στους Ναυπηγούς (οι συμμαθητές ξέρουν, ονόματα μη λέμε). Η επιτυχία είναι οτι βάλαμε τον Δ στο Πανεπιστήμιο. Αυτή για μένα είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του σχολείου μας”. Ο Δ είχε περάσει οριακά στις τελευταίες θέσεις, αλλά είχε περάσει.

Γιατί δεν γκρεμίστηκαν οι αγορές από το ΟΧΙ των Ιταλών; Αυτή είναι η εύλογη απορία όλων όσων είχαν διαβάσει τις διεθνεις αναλύσεις. Υπάρχουν απαντήσεις που συμπυκνώνονται σε δυο: Πρώτον διότι ακόμη δεν έχει φανεί τι θα γίνει στην πολιτική σκηνή της Ιταλίας, το αν δηλαδή η χώρα θα μπεί σε φάση παρατεταμένης πολιτικής αβεβαιότητας ή οχι και τι θα γίνει με τις ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών της. Ο Ρέντσι είχε ένα σχέδιο, αλλά έφυγε, τώρα μένει να δούμε ποιός θα είναι ο επόμενος και τι σχέδιο θα παρουσιάσει. Οι αγορές δεν τελείωσαν ακόμη με την Ιταλία, απλώς δεν ξέρουν ακόμη τι θα γίνει. Δεύτερον διότι ο Ντράγκι στηρίζει και αναμένεται οτι την Τετάρτη θα αποφασίσει την παράταση του QE οπότε αυτό θα καλύψει κάπως τις ανάγκες των ιταλικών τραπεζών. Πέραν αυτών όμως εμείς σας παραπέμπουμε στι δικό μας σχετικό άρθρο, με τίτλο : Οι Ιταλοί απειλούν την Ευρώπη; (ερωτηματικό) και μέσα στο κείμενο στην εξής παράγραφο: “Παρόμοιες προβλέψεις είχαν γίνει για το ενδεχόμενο του BREXIT το οποίο ενώ επιβεβαιώθηκε επηρέασε τις αγορές μόνο για λίγες ώρες. Στην περίτπωση της εκλογής του Ντόναλντ Τράμπ η επίδραση κράτησε ακόμη λιγότερο από αυτή του BREXIT. Πόσο βέβαιο είναι λοιπόν οτι οι αγορές θα αντιδράσουν βίαια και με διάρκεια στην περίπτωση της Ιταλίας; Καθόλου, αλλά είναι πιθανό…

Το ΟΧΙ των Ιταλών στο δημοψήφισμα θέτει την Ευρώπη σε μια νέα δοκιμασία. Οι αγορές φοβούνται οτι το πρόβλημα των ιταλικών τραπεζών που σχετιζεται με τα κόκκινα δάνεια αλλά και τα δημοσιονομικά προβλήματα της χώρας που σχετίζονται με το υψηλό χρέος θα πυροδοτήσουν αρνητικές εξελίξεις στο σύνολο του Ευρωπαικού τραπεζικού συστήματος.

Καλεί ο Tαγίπ Ερντογάν τους Τούρκους να αλλάξουν το συνάλλαγμα τους με τουρκικές λίρες ή τουλάχιστον να το μετατρέψουν σε χρυσό. Λέει οτι το κάνει για να ενισχύσει την τουρκική οικονομία. Εντάξει, το πιστεύουμε αυτό, ας πούμε. Αν πουλήσουν μαζικά συνάλλαγμα και πάρουν λίρες, θα επηρεάσουν ίσως - ελάχιστα - την ισοτιμία της. Ο Ερντογάν όμως το λέει αυτό διότι στην ουσία αυτό που ζητάει είναι το συνάλλαγμα, το σκληρό νόμισμα. Θέλει το τουρκικό κράτος να πάρει όλο το συνάλλαγμα και να δώσει τούρκικες λίρες στον λαό. Και για αυτό λέει να το μετατρέψουν και σε χρυσό. Τον χρυσό τον αγοράζεις από την κεντρική τράπεζα της Τουρκίας, οπότε πάλι παίρνει το κράτος το συνάλλαγμα. Με λίγα λόγια ο Ερντογάν χρειάζεται συνάλλαγμα. Γιατί χρειάζεται συνάλλαγμα μια χώρα που γυαλίζει τα όπλα της; Χρειάζεται και ερώτημα;

Αν διαβάσει κανείς τον τίτλο μόνο, τουλάχιστον παραξενεύεται για να μη πώ πανικοβάλεται: "Συλλεκτικά Ευρώ θα κυκλοφορήσουν στην Ελλάδα το 2017". Μήπως όλα τα Ευρώ γίνουν συλλεκτικά στην Ελλάδα; Αυτό είναι ο μεγάλος φόβος και εξαρτάται από τις διαθέσεις αυτής της "περίεργης" να την πώ χαιδευτικά κυβέρνησης, που τώρα προσποιείται οτι διαπραγματεύεται σκληρά και ταυτόχρονα διαρρέει η ίδια πληροφορίες οτι όλα έχουν συμφωνηθεί με τους εταίρους. Τέλος πάντων, κρατήστε τα Ευρώ σας σε ασφάλεια και βλέπουμε. Το 2017 θα είναι η πιο παράξενη χρονιά από τότε που μπήκαμε στα Μνημόνια. Άλλα θα νομίζουμε και άλλα θα γίνονται...

Η άνοδος του Χρηματιστηρίου τις τελευταίες ημέρες αποτελεί μια ισχυρή ένδειξη οτι οι επενδυτές “ποντάρουν” στο κλείσιμο της αξιολόγησης, τη ρύθμιση του χρέους και τη συμμετοχή της Ελλάδας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης του Ντράγκι.

Ο κ. Άγις Λεώπουλος, πρώην διευθυντικό στέλχος της Εθνικής, βολιδοσκοπήθηκε προ καιρού για τη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου της τράπεζας Πειραιώς, αλλά αρνήθηκε. Αυτό αναφέρουν έγκυρες πληροφορίες του Reporter.gr σχετικά με δημοσιεύματα που έφεραν τον κ. Λεώπουλο ώς υποψήφιο για τη θέση.

Όλες οι πληροφορίες που φτάνουν στα δημοσιογραφικά γραφεία, είναι οτι η κυβέρνηση θα υπογράψει σύντομα όλα τα μέτρα και οτι αυτή η “διαπραγμάτευση”, γίνεται για τα μάτια του κόσμου. Το έχει ξανακάνει πολλές φορές και το αποτέλεσμα ήταν πάντα η “κωλοτούμπα”. Θα γίνει και τώρα αυτό ή θα επιλέξει άλλο δρόμο;

Το ταξίδι του Τσίπρα στην Κούβα για την κηδεία του Φιντέλ Κάστρο, είναι ανησυχητικό. Μπορεί ο πρωθυπουργός να είναι θαυμαστής του Κάστρο, όπως ήταν και του Τσε, αφού έχει βαφτίσει το γιό του Ερνέστο, αλλά δεν ήταν ανάγκη να φύγει από τη χώρα σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή. Γιατί λοιπόν πάει στην Κούβα; Έχουμε τρία σενάρια: 1.Για να υπενθυμίσει στους αριστερούς ψηφοφόρους του οτι είναι αριστερός και να χρυσώσει το χάπι των νέων μέτρων που θα λάβει η κυβέρνηση ενόψει της αξιολόγησης. 2.Για να σηματοδοτήσει μια νέα επαναστατική περίοδο, να έρθει σε ρήξη με την τρόικα και να παραστήσει ξανά τον επαναστάτη. 3.Για να μη λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή. Ελπίζουμε και πιστεύουμε οτι η απάντηση δεν είναι το δεύτερο σενάριο, αλλιώς μπλέξαμε…ξανά.

Η πρώτη αντίδραση της κοινωνίας στο ζήτημα των κόκκινων δανείων είναι να κουρευτούν, να χαριστούν, να σωθούν οι επιχειρήσεις και οι πολίτες που χρωστάνε, να μη πάρουν οι τράπεζες τις εγγυήσεις, να μη πάρουν τις επιχειρήσεις και τα σπίτια, να μη τα πουλήσουν σε άλλους “κοψοχρονιά”. Αυτή είναι η αντίδραση όλων μας απέναντι σε ένα ζήτημα δύσκολο και περίπλοκο. Η ελληνική κοινωνία είναι μια κοινωνία ανεκτική, συγχωρητική πάντα, από το Σχολείο μέχρι το κάψιμο των μαγαζιών στους δρόμους, μέχρι τη φυλακή. Παντού η άφεση αμαρτιών είναι η πρώτη αντίδραση μιας κοινωνίας της οποίας η Θρησκεία στη βασική προσευχή λέει: Και άφες ημίν τις αμαρτίες ημών ώς και ημείς αφίεμεν τους οφειλέτες ημών”.

Ο Φιντέλ Κάστρο υπήρξε μια από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του περασμένου αιώνα. Για όσους πιστεύουν οτι ήταν επαναστάτης, ήταν ο σπουδαιότερος. Για όσους πιστεύουν οτι ήταν δικτάτορας, ήταν επίσης ο σπουδαιότερος.

Οι Έλληνες πολιτικοί έχουν παρεξηγήσει το ρόλο της αντιπολίτευσης. Όταν δεν βρίσκονται στην κυβέρνηση, απλώς δεν κάνουν απολύτως τίποτα. Έτσι και η κυρία Φώφη Γεννηματά, η οποία γενικολογεί απολαμβάνοντας το καθησιό στον σαραβαλιασμένο πλέον θρόνο της Προέδρου του ΠαΣοκ.

Χωρίς βιώσιμο χρέος δεν "χαλαρώνουμε". Αυτό είναι το μήνυμα που έρχεται από τον Ντράγκι. Διαψεύδονται έτσι όσοι υποστηρίζουν οτι ο Ντράγκι έχει αποφασίσει να μας περιλάβει στο QE μόνο με την θετική αξιολόγηση ακόμη και αν δεν υπάρξουν μέτρα για το χρέος.

Είναι πολύ ευχάριστο ότι στο ζήτημα της ρύθμισης του χρέους η Νέα Δημοκρατία δεν διαφοροποιείται από την κυβέρνηση, αντίθετα εναντιώνεται στη λογική Σόιμπλε και υποστηρίζει το αίτημα της άμεσης βελτίωσης των όρων αποπληρωμής. Το ελληνικό αίτημα υποστηρίζεται ενθέρμως από την Τράπεζα της Ελλάδας, ο Στουρνάρας δεν χάνει ευκαιρία να τονίσει την αναγκαιότητα της ρύθμισης με το μάτι στην συμμετοχή της χώρας στην ποσοστική χαλάρωση της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας και με απώτερο στόχο την άρση των capital controls και την διευκόλυνση των επενδύσεων. Το αν θα έρθουν επενδύσεις, ελληνικές ή ξένες, δεν εξαρτάται βέβαια από την ρύθμιση του χρέους μας, αλλά από το αν οι επενδυτές εμπιστεύονται τη χώρα.

Η άνοδος του Τράμπ στην Προεδρία των ΗΠΑ, η ψήφος των Άγγλων υπέρ του BREXIT, η άνοδος των εθνικιστών στη Γαλλία, την Ολλανδία και σε άλλες ευρωπαικές χώρες και πολλά άλλα “παράδοξα” που συμβαίνουν στις πολιτικές αρένες όλων των χωρών, όλα δείχνουν ένα και μόνο πράγμα: Οτι μεγάλο μέρος των λαών δεν αντέχει τις επιπτώσεις της Παγκοσμιοποίησης. Ποιες είναι αυτές οι επιπτώσεις και γιατί δεν τις αντέχουν;

Η εκλογή του Τράμπ δημιουργεί ανησυχίες στην παγκόσμια κοινότητα εξαιτίας των προεκλογικών του διακηρύξεων. Αν εφαρμόσει αυτά που προεκλογικά έλεγε, η Αμερική θα απομονωθεί από την Ευρώπη και τον υπόλοιπo κόσμο, ο διεθνής της ρόλος θα περιορισθεί και η παγκόσμια οικονομία θα υποστεί πολλαπλά χτυπήματα.

Άλλη μια φορά είδαμε το ίδιο έργο. Κοιμηθήκαμε με την Χίλαρυ να προηγείται, ξυπνήσαμε με τον Τράμπ να έχει νικήσει. Πρίν από λίγους μήνες είχαμε κοιμηθεί με τη Βρετανία μέσα στην Ευρώπη, ξυπνήσαμε και είχε φύγει. Πώς γίνεται να πέφτουν τόσο έξω σε τόσο σημαντικά ζητήματα όλες οι δημοσκοπήσεις και οι προβλέψεις των αναλυτών;

Τα σχέδια του απελθόντος αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών Τρύφωνα Αλεξιάδη για τη φορολόγηση των “παράνομων καταλυμμάτων” όπως ονομάζει η εφορία τα νομιμότατα σπίτια που νοικιάζονται από τις διάφορες πλατφόρμες μέσω ιντερνετ, δείχνουν αφενός την άγνοια της εφορίας για το πώς λειτουργούν οι επιχιερήσεις διεθνώς και αφετέρου την μανία της κυβέρνησης να καταπνίξει κάθε επιχειρηματική προσπάθεια, ακόμη και σήμερα μέσα στην κρίση και ενώ έχει διαπιστωθεί οτι για να επιβιώσει η ελληνική οικονομία χρειάζεται ιδιωτικές επιχειρήσεις και ρευστότητα. Αγνοώντας αυτους τους παράγοντες το υπουργείο Οικονομικών σχεδιάζει :

Ο κίνδυνος για την Ελλάδα δεν προέρχεται από την οικονομία, αλλά από τον πολιτικό κόσμο. Αυτό έγινε προφανές καθόλη τη διάρκεια της κρίσης και επανέρχεται τώρα έντονα καθώς η κυβέρνηση καταρρέει δημοσκοπικά και οι πολιτικές που εφαρμόζει δεν γίνονται αποδεκτές ούτε από τους αριστερούς βουλευτές της. Τα μέτρα που επιλέγει να λάβει αντί να προχωρήσει σε ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις επιβαρρύνουν δυσβάσταχτα με φόρους και μειώσεις εισοδήματος τους πολίτες, η αναβλητικότητα της στην εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων που έχει συμφωνήσει με τους δανειστές προκαλεί και από την μεριά τους δυσαρέσκεια και καθυστερεί την πολύτιμη για την οικονομία αξιολόγηση, ενώ οι επιλογές της σε άλλους τομείς όπως πχ η Παιδεία και το προσφυγικό δυσαρεστούν άλλες ομάδες πολιτών.

Τα νέα πρόσωπα που στελεχώνουν την κυβέρνηση με τον ανασχηματισμό, έχουν αρκετό ενδιαφέρον σε σχέση με το τι θα γίνει τους επόμενους κρίσιμους μήνες, οπότε θα πρέπει να ολοκληρωθούν οι μεταρρυθμίσεις και η αξιολόγηση και να κλείσουν κάποια μεγάλα εσωτερικά μέτωπα. Τοποθετήθηκαν υπουργοί που θεωρητικά είναι πιο φιλικοί προς τις μεταρρυθμίσεις και απομακρύνθηκαν κάποιοι που επέμεναν χωρίς λόγο να ανοίγουν μέτωπα με την κοινωνία. Γενικά ο ανασχηματισμός αυτός φέρνει κάποιους πιό “ειδικούς” στο προσκήνιο, όπως πχ τον νέο υπουργό Παιδείας κ. Κ. Γαβρόγλου, που σε αντίθεση με τον προκάτοχο του Νίκο Φίλη είναι ένας άνθρωπος με ακαδημαικές περγαμηνές, ενδιαφέρον παρουσιάζει και η τοποθέτηση του κ. Πιτσιόρλα στο Ανάπτυξης, όπως και του Παπαδημητρίου που μένει να δούμε τι “γραμμή” θα τραβήξει σε αυτό το υπουργείο, ενδιαφέρον έχει και η τοποθέτηση μιας πολύ νέας (31 ετών) υπουργού στο Εργασίας της κυρίας Έφης Αχτισόγλου. Θα έχει επίσης ενδιαφέρον να δούμε πώς ο ήπιος Γιώργος Σταθάκης θα χειριστεί τα θέματα του υπουργείου Ενέργειας και την προώθηση της υπόθεσης της ΔΕΗ στην οποία αντιδρούσε ο Σκουρλέτης. Ο Κουρουμπλής δεν έχει και πολλά να κάνει στο Ναυτιλίας, μάλλον θα συνεννοηθεί με τους εφοπλιστές και για τον Νίκο Παππά η ανάληψη αυτού του υπουργείου που αφορά τα media είναι απολύτως λογική αφού εκεί έχει εστιάσει όλο του το ενδιαφέρον. Πάντως φιλικός προς τα media δεν θα είναι - δυστυχώς.Η πρώτη μας εντύπωση είναι οτι πρόκειται για μια προσπάθεια σηματοδότησης μιας πιο σοβαρής και υπεύθυνης διακυβέρνησης με ανθρώπους που ξέρουν το αντικείμενο τους, μάλλον καλύτερα από τους προηγούμενους.