Ειδικότερα η επιστολή αναφέρει:
«Α. Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο κειμένου προσυμβατικής ενημέρωσης έκδοσης πιστωτικής κάρτας, που απευθύνετε σε ιδιώτες, και το οποίο έχετε ανηρτημένο σε ηλεκτρονική μορφή στην ιστοσελίδα που τηρεί επικαιροποιημένη η τράπεζα στο διαδίκτυο, περιγράφονται οι γενικοί όροι συναλλαγών που εμπεριέχονται στο κείμενο της προκείμενης σύμβασης που θα κληθούν να υπογράψουν οι πολίτες -καταναλωτές σε περίπτωση που θελήσουν να εκδώσουν πιστωτική κάρτα.
Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται στην περιγραφή της σύμβασης, όσον αφορά το επιτόκιο, εμπεριέχεται αυτολεξεί ο εξής όρος :
«Σε περίπτωση που Τράπεζα δεν μεταβάλει τα επιτόκια της σύμβασης έναν ημερολογιακό μήνα, παρά τη Μεταβολή του Δείκτη, αυτή δύναται την τελευταία ημέρα του επόμενου ημερολογιακού μήνα, εφ΄ όσον δεν υπάρχει Μεταβολή του Δείκτη κατά τα ανωτέρω, να αποφασίσει τη μεταβολή αυτών -κατ΄ ανώτατο όριο -μέχρι του ύψους του 200% της τελευταίας αυτής Μεταβολής του Δείκτη.»
Σε άλλο σημείο του ηλεκτρονικού κειμένου αναφέρεται, συμπληρωματικά ο εξής όρος :
«Η Τράπεζα, λαμβάνοντας υπ΄ όψιν ότι κάθε Μεταβολή του Δείκτη αντικατοπτρίζει το κόστος του χρήματος για την Τράπεζα και σταθμίζοντας τον ειδικό και συνολικό κίνδυνο που αναλαμβάνει και τις εκάστοτε συνθήκες της αγοράς και του ανταγωνισμού, διατηρεί το δικαίωμα είτε να μη μεταβάλλει καθόλου τα επιτόκια της σύμβασης, είτε να μεταβάλλει αυτά καθ΄ ύψος μικρότερο της Μεταβολής του Δείκτη.»
Β.ΙΣΧΥΟΝ ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
Σύμφωνα με τον ν. 2251/1994 « Προστασία των καταναλωτών», και ειδικότερα, το άρθρο 2 περί καταχρηστικών γ.ο.σ. παρ. 7 περίπτωση ιαορίζεται ότι : « Σε κάθε περίπτωση, καταχρηστικοί είναι ιδίως οι όροι που: ια) χωρίς σπουδαίο λόγο αφήνουν το τίμημα αόριστο και δεν επιτρέπουν τον προσδιορισμό του με κριτήρια ειδικά καθορισμένα στη σύμβαση και εύλογα για τον καταναλωτή...».
Σύμφωνα με την με αριθμό Ζ1-798/ 2008 (ΦΕΚ 1353/Β/11.07.2008) υπουργική απόφαση περί απαγόρευσης αναγραφής Γενικών Όρων Συναλλαγών που έχουν κριθεί καταχρηστικοί με αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις, η οποία εκδόθηκε κατόπιν νομοθετικής εξουσιοδότησης του άρθρου 13 παρ. 21 του ν. 3587/2007 (ΦΕΚ 152/Α΄/ 10.07.2007) που τροποποίησε και συμπλήρωσε τον ν. 2251/1994 περί προστασίας των καταναλωτών, και ειδικότερα, την παρ. 2 εδάφιο β΄ αυτής, ορίζεται ότι απαγορεύεται η αναγραφή σε συμβάσεις πιστωτικών καρτώνόρου « που προβλέπει ότι ο συμβατικός τόκος με τον οποίο θα χρεώνεται ο λογαριασμός του κατόχου πιστωτικής κάρτας στις περιπτώσεις τμηματικών εξοφλήσεων (καταβολών σε δόσεις) μπορεί να μεταβάλλεται από το Πιστωτικό ίδρυμα, χωρίς να καθορίζονται κριτήρια ειδικά εκ των προτέρων, ορισμένα και εύλογα για τον καταναλωτή».
Περαιτέρω, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην πράξη του Διοικητή της ΤτΕ 2501/2002 σχετικά με την ενημέρωση των συναλλασσόμενων με τα πιστωτικά ιδρύματα σε συνδυασμό με την ΕΤΠΘ 178/2004, καθορίζεται, αφενός, ότι η ελάχιστη ενημέρωση στις χορηγήσεις δανειακών συμβάσεων με κυμαινόμενο επιτόκιο πρέπει να αναφέρεται το γενικό επιτόκιο αναφοράς, σαφώς προσδιοριζόμενο με βάση τα ισχύοντα επιτόκια των χρηματαγορών, τις περιόδους ισχύος τους, καθώς και πληροφόρηση σχετικά με βασικούς παράγοντες, η ενδεχόμενη μεταβολή των οποίων θα επηρεάσει το συνολικό κόστος του αντίστοιχου δανείου , π.χ. παρεμβατικά επιτόκια Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Αφετέρου, καθορίζεται ότι η μεταβολή του κυμαινόμενου επιτοκίου συνδέεται αποκλειστικά με δείκτες γενικού ευρέως προσβάσιμου επιτοκιακού χαρακτήρα, όπως παρεμβατικά επιτόκια της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, euribor, απόδοση ομολόγων κλπ., οι οποίοι πρέπει να αναφέρονται ρητά στη σύμβαση.
Τέλος, στην ίδια απόφαση της ΕΤΠΘ καθορίζεται ότι η πρόβλεψη στη σύμβαση της δυνατότητας μονομερούς τροποποίησής της από το πιστωτικό ίδρυμα οφείλει να συνοδεύεται από τον καθορισμό ειδικών και εύλογων κριτηρίων.
Από το πλέγμα των ως άνω θεσμικών κανόνων προκύπτει με σαφήνεια ότι απαγορεύεται, σε κάθε περίπτωση, στον προ
