Σχετικά με τα δάνεια, τα παράπονα αφορούσαν κυρίως τον εκτοκισμό των οφειλών, τη μη έγκαιρη ενημέρωση του εγγυητή για την υπερημερία του οφειλέτη, την επιβάρυνση με έξοδα για ολοσχερώς εξοφλημένα ανοικτά δάνεια λόγω μη λύσης της σχετικής σύμβασης, την επιθετική πολιτική των τραπεζών αναφορικά με τη χορήγηση δανείων, τη χορήγηση πιστώσεων δυσανάλογων της πιστοληπτικής ικανότητας και τον τρόπο όχλησης των συναλλασσομένων από τις εισπρακτικές εταιρίες.
Όπως αναφέρεται σε αναλυτική ανακοίνωση, ως προς την κατανομή των υποθέσεων κατά προϊόν και αιτία παραπόνου διαπιστώνονται τα ακόλουθα:
- Το 34,67% αφορούσε τα μέσα πληρωμών, 41,46% τα δάνεια, 14,35% τις καταθέσεις και 7,88% τις επενδυτικές υπηρεσίες, ενώ 1,64% διάφορες άλλες υπηρεσίες.
- Το 26,43% αφορούσε την αμφισβήτηση συναλλαγών / υπολογισμών. Το 30,71% την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών, 36,24% την τραπεζική ή επενδυτική πρακτική και 6,62% διάφορα άλλα θέματα (έξοδα, επιτόκια, δυσμενή στοιχεία κ.ά.).
Σημειώνεται ότι το 67,19% των διαφορών που εξετάστηκαν, επιλύθηκαν υπέρ των παραπονούμενων, είτε με πλήρη ικανοποίηση του αιτήματός τους είτε συμβιβαστικά.
Σημαντική αύξηση εμφάνισαν τα παράπονα που δέχθηκε ο Μεσολαβητής Τραπεζικών Επενδυτικών Υπηρεσιών κατά το 2008 σχετικά με τις τακτικές και συμπεριφορών τραπεζών και επενδυτικών εταιρειών, σύμφωνα με την ετήσια έκθεσή του. Το 41,46% των υποθέσεων αφορούσε δάνεια.
