Οι εκτιµήσεις των αναλυτών συγκεντρώνονται και δηµοσιεύονται από την IBES (Institutional Brokers’ Estimate System). Αυτό γίνεται παγκοσµίως από το 1987, για 45.000 εταιρίες σε 70 αγορές! Παρά το γεγονός ότι πολλοί µεµονωµένοι αναλυτές προβαίνουν σε λογικές προβλέψεις για τις εταιρίες που παρακολουθούν, η συνισταµένη του συνόλου των εκτιµήσεων από όλους αυτούς τους επαγγελµατίες τείνει να πάσχει από υπερβολική αισιοδοξία.

 

Στα 8 από τα 10 χρόνια, οι αναλυτές υποχρεώνονται να µειώνουν σηµαντικά τις αρχικές

προβλέψεις τους για κερδοφορία στην πορεία του έτους και µε τις υποδείξεις της πραγµατικότητας. Παρά το γεγονός αυτό, αυτές οι εκτιµήσεις αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο των πιο διαδεδοµένων τεχνικών αποτίµησης για τις µετοχικές

αγορές. Άλλωστε, ποια είναι η εναλλακτική;

 

Με βάση τα παραπάνω, η αισιοδοξία των αναλυτών για το 2010 είναι κατανοητή.

Η παγκόσµια οικονοµία ανακάµπτει σταδιακά, τα επιτόκια παραµένουν εξαιρετικά χαµηλά, τα αποθέµατα θα χρειαστεί να αναπληρωθούν και η σύγκριση µε την εξασθενηµένη κερδοφορία του 2009 είναι σχετικά εύκολη. Εποµένως, το αναµενόµενο ποσοστό του 32% για ανάπτυξη της κερδοφορίας για το 2010 µπορεί πολύ εύκολα να επιτευχθεί, ακόµα και αν η πορεία των εσόδων πιθανώς

παραµείνει σε µέτρια επίπεδα.

 

Ωστόσο, το 2011 είναι µία εντελώς διαφορετική περίπτωση! Με τις κυβερνήσεις να αρχίζουν να µειώνουν το χρέος τους (αύξηση φόρων;) και τις κεντρικές τράπεζες να αυξάνουν δειλά τα επιτόκιά τους, το περιβάλλον θα γίνει λιγότερο ευνοϊκό.

 

Επίσης, οι συγκρίσεις µε την υψηλότερη βάση κερδών του 2010 θα γίνουν περισσότερο δύσκολες και ένα πολύ µεγαλύτερο µέρος της ανάπτυξης της κερδοφορίας θα εξαρτάται από το σκέλος των εσόδων. Τα έσοδα είναι πιθανό να ενισχυθούν µόνο εάν οι εταιρείες µπορέσουν να αυξήσουν σηµαντικά τις τιµές, µία εξέλιξη η οποία αν και δεν µπορεί να αποκλεισθεί, φαντάζει µάλλον απίθανη.

 

Άλλωστε, οι αποδόσεις των οµολόγων στο _υτικό κόσµο δεν υπονοούν µία συγκυρία µε αυξανόµενες τιµές και πληθωριστικές πιέσεις.

 

Οι µετρήσεις των εκτιµήσεων για τα εταιρικά κέρδη λειτουργούν περίπου για 20 έτη. Σε αυτή την περίοδο η εταιρική κερδοφορία ως ποσοστό το ΑΕΠ κατέγραψε το µεγαλύτερο άλµα στην ιστορία. Αυτή η έκρηξη των κερδών προήλθε κυρίως από 5 παράγοντες:

 

Τα κέρδη του χρηµατοπιστωτικού τοµέα τριπλασιάσθηκαν ως ποσοστό

του ΑΕΠ (ειδικά στις ΗΠΑ)

 

Ο µέσος εταιρικός φορολογικός συντελεστής κατέγραψε συστηµατική

µείωση

 

Το χρηµατοδοτικό κόστος υποχώρησε και τα επιτόκια µειώθηκαν

 

Η κατανάλωση εκτινάχθηκε, αλλά παράλληλα δεν συνέβη το ίδιο µε το

εργατικό κόστος, καθώς η παγκόσµια προσφορά εργασίας αυξήθηκε και

οι καταναλωτές χρησιµοποίησαν ένα µέρος της αυξηµένης αξίας των

σπιτιών τους.

 

Η παγκοσµιοποίηση ώθησε τις δυτικές επιχειρήσεις να αυξήσουν

σηµαντικά το τµήµα των κερδών τους, που προερχόταν εκτός της

µητρικής τους αγοράς.

 

Από αυτούς του 5 παράγοντες µόνο ο τελευταίος είναι αυτός που πιθανώς θα

συνεχίσει νε τροφοδοτεί τη µακροχρόνια αύξησης των ρυθµών εταιρικής

κερδοφορίας στις ανεπτυγµένες αγορές. Οι υπόλοιποι θα είναι λιγότερο

σηµαντικοί, για προφανείς λόγους.

 

Που µας οδηγεί αυτό το συµπέρασµα; Προς το παρόν οι πιο κυκλικοί κλάδοι

ακόµα επωφελούνται περισσότερο από τη συγκυρία και την ανάκαµψη της

εταιρικής κερδοφορίας. Καθώς το 2010 θα κυλά οι προσδοκίες θα συνεχίζουν

να αυξάνονται και οι συγκρίσεις θα είναι πιο δύσκολες, πράγµα που ενδέχεται

να προκαλέσει κάποιες απογοητεύσεις και στροφή σε πιο αµυντικούς κλάδους.

 

Για το 2011 θα ήµασταν ευχαριστηµένοι ακόµα και αν το µισό της προσδοκώµενης αύξησης της εταιρικής κερδοφορίας (20%) επιτευχθεί. Ακόµα και αυτό το γεγονός θα άφηνε τις µετοχικές αγορές σε σχετικά ελκυστικές αποτιµήσεις.