Και η Ελλάδα και η Ευρωζώνη (Βρυξέλλες, Βερολίνο, Φρανκφούρτη) γνωρίζουν πολύ καλά ότι διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις απέτυχαν να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους, τόσο στο μέτωπο της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής, όσο και στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και τις ιδιωτικοποιήσεις. Είναι όμως εξίσου αληθές ότι και οι προβλέψεις και ο σχεδιασμός των Ευρωπαίων, υποεκτίμησαν τις δραματικές υφεσιακές επιπτώσεις που θα είχε το ουσιαστικό πάγωμα της δημόσιας και ιδιωτικής κατανάλωσης, σε μία οικονομία χωρίς εξαγωγική και παραγωγική βάση. Σύμφωνα με τις νεότερες προβλέψεις της Κομισιόν, οι οποίες δημοσιεύθηκαν την Τετάρτη, η ελληνική οικονομία θα παραμείνει σε βαθιά ύφεση για έκτη συνεχή χρονιά και το 2013, ενώ η ανεργία θα παραμείνει πολύ πάνω από το 20% και το 2014. Το δε χρέος βρίσκεται εκτός ελέγχου. Έχουμε να κάνουμε δηλαδή με μία κατάσταση που δεν είναι όχι μόνο οικονομικά βιώσιμη, αλλά ούτε κοινωνικά, ούτε πολιτικά.
Όπως γίνεται αντιληπτό, αν δεν μεταστραφεί άμεσα η πραγματικότητα αυτή, τότε η κυβέρνηση – τελευταία φιλοευρωπαϊκή κυβέρνηση της χώρας – θα πέσει. Τυχόν καταγγελία του Μνημονίου από το διάδοχό της θα οδηγήσει νομοτελειακά σε χρεοκοπία, αφού οι Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν θα μπορέσουν να εξασφαλίσουν τη στήριξη των κοινοβουλίων της για τη συνέχιση της χρηματοδότησης της Ελλάδας. Η χρεοκοπία θα οδηγήσει σε έξοδο από το ευρώ γιατί καμία οικονομία δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς ρευστότητα. Και μοναδική πηγή ρευστότητας αυτή τη στιγμή για την Ελλάδα είναι ο μηχανισμός στήριξης. Έξοδος από το ευρώ σημαίνει έξοδος και από την Ε.Ε, διότι το νόμισμα που θα τυπώσει ένα χρεοκοπημένο κράτος δεν θα έχει καμία ανταλλακτική αξία και η ακραία φτώχεια θα αποσταθεροποιήσει τη δημοκρατία, φέρνοντας στην εξουσία τις δυνάμεις του αυταρχικού εξτρεμισμού. Μία τέτοια εξέλιξη δεν συμφέρει ούτε την Ευρώπη που θα δεί τον υπόλοιπο Νότο να "επιμολύνεται", ούτε τη διεθνή κοινότητα που έκανε δύο πολέμους για να σταθεροποιήσει τα Βαλκάνια, ούτε φυσικά την Ελλάδα. Μεταξύ άλλων, θα αποτελεί και προδοσία για τα εκατομμύρια Ελληνες που σήκωσαν το βάρος της κρίσης, πληρώνοντας και τον λογαριασμό τον δικό τους και τους τζαμπατζήδες συμπατριώτες τους και τα λάθη των Ευρωπαίων και τις αμαρτίες των γονιών τους...
Μετά την οριακή ψηφοφορία στη Βουλή λοιπόν και με υπόθεση εργασίας ότι και ο προϋπολογισμός θα εγκριθεί, η Ευρώπη οφείλει να «κάνει κάτι». Ο Γιάννης Στουρνάρας δεν μπορεί να γυρίσει με άδεια χέρια από τις Βρυξέλλες την Τρίτη, μετά τα όσα συνέβησαν. Η Ελλάδα έχει πια χύσει αρκετό αίμα, ώστε να δικαιούται την επιμήκυνση, την καταβολή όλων των εκκρεμών δόσεων και την ελάφρυνση του χρέους, με έναν ή περισσότερους από τους τρόπους που έχουν ήδη προταθεί (εμπλοκή ΕΚΤ, αναδιάρθρωση διακρατικών δανείων, επαναγορά ομολόγων, κλπ.). Μόνο έτσι θα υποχωρήσει η αβεβαιότητα που πνίγει την ελληνική οικονομία και θα σταματήσει ο κατήφορος της ανεργίας και της ύφεσης. Μόνο έτσι θα καταφέρει να πληρώσει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του το κράτος, θα αποκατασταθεί η ρευστότητα στο τραπεζικό σύστημα και θα πειστούν οι ξένοι επενδυτές να δραστηριοποιηθούν σε μία χώρα που πράγματι θα παραμείνει στο ευρώ. Μόνο έτσι, κυρίως, θα δημιουργηθούν επιτέλους θέσεις εργασίας.
Αν η Ευρωζώνη δεν τηρήσει το δικό της μέρος της συμφωνίας, τη Δευτέρα, ή έστω τις επόμενες εβδομάδες, τότε οι ελάχιστες φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις που έχουν παραμείνει στην Ελλάδα θα αναγκαστούν να υποχωρήσουν, παραδίδοντας τη χώρα στους λαϊκιστές. Το τι θα επακολουθήσει, μόνο στους εφιάλτες μας το έχουμε δει...
Νικηφόρος Μαλεβίτης
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.