Ξέρετε , αγαπητέ κύριε Σχινά , οι αριστεροί εκείνης της εποχής είχαν μια ανυπέρβλητη αξιοπρέπεια και στωικότητα. Δεν μιλούσαν για αυτά. Δεν τα εξαργύρωσαν. Εζησαν την ρημαγμένη ταπεινή και καταφρονεμένη ζωή τους στωϊκά. Αγωνίστηκαν για τον επιούσιο με χίλια μύρια βάσανα. Ο ρεβανσισμός, ο νεποτισμός και ο αρριβισμός ήταν λέξεις άγνωστες γι αυτούς. Δεν τις χωρούσε η ηθική, η ακεραιότητα και η αξιοπρέπεια τους. Δεν μίλησαν ποτέ για ηθική υπεροχή. Γι αυτό κερδίσανε τον απεριόριστό θαυμασμό μας γι αυτό, πέρα από τους αγώνες και τα όσα υπέστησαν, καταξιώθηκαν στην συνείδηση μας ως αγνοί ιδεολόγοι.
Αρνήθηκαν να πάρουν συντάξεις αντιστασιακού. Αρνήθηκαν να εξαργυρώσουν. Αρνήθκαν να ρουσφετολογήσουν.
Θα ήταν φρόνιμο λοιπόν να μην μνημονεύετε με ξένα κόλυβα.
Τ.Λ