Είναι μία άποψη, αν και φαίνεται ότι για μία πραγματική προσαρμογή και μία ουσιαστική βελτίωση θα απαιτηθεί πολύς χρόνος. Το να ξεπεράσει την φύση του είναι εξαιρετικά δύσκολο και υπό αυτήν την έννοια, το να ανέβει επίπεδο στον τρόπο με τον οποίο ασκεί αντιπολίτευση απαιτεί υπερβάσεις πολλές.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα για την αντίληψη που επικρατεί είναι και η ξέπνοη κατά τα άλλα κριτική με το βλέμμα στραμμένο στην επίσκεψη Μητσοτάκη στο Βερολίνο. Λένε ότι δεν πάει με διεκδικητική διάθεση για τα πλεονάσματα και το χρέος και μιλούν πάλι για γερμανικές αποζημιώσεις κλπ.
Λες και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ διεκδίκησε όλα τα προηγούμενα χρόνια και πήρε κάτι από το Βερολίνο.
Ή μήπως ανησυχούν μήπως λήξει κάπου εδώ ο πολιτικός έρωτας Μέρκελ – Τσίπρα, όπου ο Αλέξης τα έδωσε όλα και η Ανγκελα τα πήρε κι έφυγε;
Και, παρεμπιπτόντως, στο θέμα του χρέους τι ακριβώς εννοούν οι συριζαίοι; Δεν το έλυσαν το ζήτημα πέρυσι που εμφανίστηκε και ο Τσίπρας με την γραβάτα; Τι, όχι;