Υπό αυτήν την έννοια, μία κάποια σημασία μπορεί να έχουν οι ενδεχόμενες υπόγειες διαδρομές, τα παρασκηνιακά παιχνίδια και οι πιθανές μελλοντικές εξελίξεις.
Τέτοιοι προβληματισμοί πυροδοτούνται από την στάση του Γ. Παπανδρέου και του Χ. Καστανίδη, οι οποίοι επέλεξαν να σπάσουν την γραμμή του ΚΙΝΑΛ και να διαφωνήσουν με το νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις. Σημειωτέον, πρόκειται για ένα νομοσχέδιο στο οποίο πέρασαν πολλές τροποποιήσεις, που ζήτησε η κ. Γεννηματά.
Με την στάση τους οι κ. Παπανδρέου και Καστανίδης, εν τέλει επέλεξαν να ταυτιστούν με το ΣΥΡΙΖΑ και τις τερατολογίες του, οι οποίες διατυπώνονται μάλιστα από πρόσωπα όπως ο Γ. Ραγκούσης, πάλαι ποτε πρωτοπαλίκαρο του Παπανδρεϊκού ΠαΣοΚ.
Θυμούνται όμως άραγε όλοι αυτοί τι έλεγαν τον Μάιο του 2011; Ο Παπανδρέου ως Πρωθυπουργός και ο Ραγκούσης ως υπερ-υπουργός Εσωτερικών, είχαν τότε παρουσιάσει, σε σύμπνοια με τον τότε δήμαρχο Γ. Καμίνη, ένα νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις πολύ πιο σκληρό από αυτό που περνά σήμερα η ΝΔ. Μάλλον η μνήμη έχει εξασθενήσει πάρα πολύ…