Το πιθανότερο είναι ότι το αρνητικό για την κυβέρνηση κλίμα δεν μπορεί να αλλάξει πλέον. Η εικόνα της δεν αναμένεται να βελτιωθεί ως τις εκλογές και οι δημοσκοπήσεις θα συνεχίσουν να αποτυπώνουν την πρωτιά του ΠΑΣΟΚ στην πρόθεση ψήφου. Πολλά τα σκάνδαλα που συσσωρεύτηκαν, ακόμη περισσότερες οι παραλείψεις και ιδιαίτερη έντονη η αίσθηση της ανικανότητας που υπάρχει στον αέρα, για να δούμε ανάκαμψη της κυβέρνησης και της Νέας Δημοκρατίας.

Μπήκαμε πάλι λοιπόν και επίσημα στο καθεστώς επιτήρησης της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης και επομένως άρχισε να μετρά αντίστροφα ο χρόνος για τη λήψη των αναγκαίων μέτρων. Των μέτρων δηλαδή που πρέπει να είναι μόνιμα και διαρθρωτικά και να ληφθούν ως τα τέλη του Οκτωβρίου, με στόχο να μειώσουν το έλλειμμα κάτω από το 3% του ΑΕΠ μέχρι την 31η Δεκεμβρίου του 2010. Και των μέτρων επίσης που θα πρέπει να είναι μόνιμα και διαρθρωτικά για να μας βάλουν σε μία διαδικασία σταδιακής μείωσης του δημοσίου χρέους στο 60% του ΑΕΠ.

Τα στοιχεία λένε ότι έπεσε δραματικά ο τουρισμός στην Αθήνα κα οι ξενοδόχοι ανησυχούν σφόδρα. Δεν είναι αναπάντεχη η πτώση, την περιμέναμε, αφού αναμένεται ότι ο τουρισμός φέτος θα κάνει βουτιά και το ερώτημα είναι αν θα ξεπεράσει το 20% ή όχι η μείωση των τουριστών στη χώρα μας. Είναι βλέπετε, η διεθνής οικονομική κρίση που δεν αστειεύεται, αλλά είναι και το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι ακριβή σε σύγκριση με την Τουρκία λόγω του ευρώ. Και εδώ τελειώνουν τα αίτια της πτώσης που σχετίζονται με την διεθνή πραγματικότητα.

Καλώς ή κακώς, έχουμε ένα νόμο περί ευθύνης υπουργών και είναι αυτός που είναι. Αρα, καλώς ή κακώς, αυτό τον νόμο πρέπει να σέβονται τα κόμματα και οι βουλευτές, που εκτός των άλλων υποτίθεται ότι βρίσκονται στη Βουλή για να εκπροσωπούν τους πολίτες και να συμπεριφέρονται σύμφωνα με τη συνείδησή τους. Και επειδή δεν θέλουμε να πετάμε στα σύννεφα, αναγνωρίζουμε ότι σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά τους παίζει η ιδεολογία του κόμματος με το οποίο εκλέγονται, καθώς και η κομματική πειθαρχία.

Η καλή είδηση είναι βέβαια ότι μια ελληνική ομάδα, ο Παναθηναϊκός, στέφθηκε για άλλη μία φορά πρωταθλητής Ευρώπης στο μπάσκετ, το άθλημα που έχει προσφέρει στη χώρα τόσες χαρές, αλλά παρ΄ όλα αυτά δεν έχει την αντιμετώπιση που του αξίζει από το κράτος. Στέφθηκε μάλιστα πρωταθλητής ο Παναθηναϊκός με εχθρική τη διαιτησία και ενώ ένα μήνα πριν οι εμφανίσεις του ήταν μέτριες και οι πιθανότητές του για διάκριση πολύ μειωμένες.

Αν δει κανείς κάπως αποστασιοποιημένα την υπόθεση Παυλίδη θα καταλήξει αβίαστα στο συμπέρασμα ότι μέσα από αυτήν αναδεικνύεται σε όλο του το μεγαλείο το σημερινό ελληνικό «τουρλουμπούκι». Με αυτή την έννοια η ιστορία θα έχει και συνέχεια, καθώς την προχθεσινή κατάληξη θα μπορούσαμε να την χαρακτηρίσουμε «τεχνική », όπως δηλαδή λέμε «τεχνικό νοκ ντάουν» στους πυγμαχικούς αγώνες.

Δεν γνωρίζω αν όλοι αυτοί, ηγέτες και ειδικοί, βλέπουν πραγματικά φως στην άκρη του τούνελ της διεθνούς οικονομικής κρίσης, αλλά εμένα μου έμεινε η δήλωση ανησυχίας του πρωθυπουργού του Λουξεμβούργου και προέδρου του Γιούρογκρουπ, του κ. Γιούνκερ, που φαίνεται σοβαρό άτομο. Ανησυχεί ο κ. Γιούνκερ για τις κοινωνικές αναταράξεις που μπορεί να προκαλέσει η αυξανόμενη ανεργία στην Ευρώπη και μάλλον ξέρει τι λέει, καθώς σε αρκετές χώρες τείνει να πάρει εφιαλτικές διαστάσεις. Γιατί είναι σαφές ότι η πιο επικίνδυνη επίπτωση της οικονομικής κρίσης είναι η ανεργία και οι προβλέψεις για την άνοδό της στην Ευρώπη είναι ιδιαίτερα απαισιόδοξες.

Όταν ολόκληρο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ανακοινώνει άλλα αντί άλλων για τα χρέη (σε σχέση με τα αποθεματικά) των βαλτικών και των μεσευρωπαϊκών χωρών, τις αναστατώνει, τις αναγκάζει να καταφύγουν στο ίδιο για δανεισμό με πολύ αυστηρούς όρους και μετά «καθαρίζει» ζητώντας «συγγνώμη για το λάθος», ο κ. Κοντοπυράκης, ο μεγάλος μάγειρας της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας φαντάζει σαν γίγαντας. Αλλά πέρα από αυτό δυστυχώς, δεν υπάρχει ανακούφιση για την Ελλάδα, καθώς δεν συμπεριλαμβανόμαστε στα λάθη του ΔΝΤ.

«Αλλού τα κακαρίσματα και αλλού γεννούν οι κότες». Από τον κ. Παυλίδη της Ν.Δ. περίμεναν (και ήθελαν) όλοι την παραίτηση και ο κ. Βερελής του ΠΑΣΟΚ παραιτήθηκε. Ξαφνικά και αιφνδιάζοντας τους πάντες, από το ΠΑΣΟΚ μέχρι τη Νέα Δημοκρατία και φυσικά όλους τους δημοσιογράφους και όλα τα μήντια, που ήδη άρχισαν να σεναριολογούν πάνω γιατί. Με κυρίαρχο βέβαια το ερώτημα αν τον «έφαγε» το κόμμα του ή αν το αποφάσισε μόνος.

Δεν ξέρουμε αυτή τη στιγμή ποιες θα είναι οι πολιτικές εξελίξεις και πολύ αμφιβάλλω αν υπάρχει σοβαρός άνθρωπος που μπορεί να πει με σιγουριά ποιο θα είναι το πολιτικό σκηνικό την επόμενη μέρα.

Αβυσσος η ψυχή του ανθρώπου και είμαι βέβαιος ότι ούτε οι πιο φανατικοί και ακραιφνείς καραμανλικοί δεν μπορούν ακόμη να καταλάβουν τι ώθησε τον αρχηγό τους να κλείσει την Βουλή, έτσι όπως την έκλεισε. Τελείως αιφνιδιαστικά, Παρασκευή, στις εννιά η ώρα το βράδυ και ενώ είχε βγει πρόγραμμα εργασιών για την επόμενη εβδομάδα.

Υπάρχει η αίσθηση ότι κάτι υποβόσκει στην ελληνική πολιτική σκηνή. Δεν είναι μόνο το τέλμα στο οποίο έχει περιπέσει, αλλά πολύ τελευταία αρχίζει να γίνεται κατανοητό ότι η χώρα βρίσκεται σε βαθιά παρακμή, ότι πολύ δύσκολα θα βγει από την κρίση και όλα αυτά μαζί με μερικά άλλα, αφενός μεγαλώνουν την απάθεια των πολιτών για τα κοινά και αφετέρου τους απομακρύνουν από τα κόμματα, κυρίως τα δύο μεγάλα.

Αρνούμαι να δεχθώ ότι όλοι είναι ίδιοι και με αυτή την έννοια, αρνούμαι να δεχθώ ότι όλοι οι πολιτικοί είναι διεφθαρμένοι. Όπως ακριβώς αρνούμαι να δεχθώ ότι όλοι οι δημοσιογράφοι παίζουν παιχνίδια, ή είναι «λαμόγια», ή ότι όλοι οι ταξιτζήδες είναι άθλιοι και πάει λέγοντας.

Είμαστε από τους πιο αντιφατικούς και αναρχικούς λαούς και δεν υπάρχει αμφιβολία γι΄ αυτό. Δεν γίναμε τελευταία και δεν ξέρω πότε ακριβώς διαμορφώθηκε ο εθνικός χαρακτήρας που γνωρίζουμε και βιώνουμε σήμερα, αλλά πάντως, όσοι ασχολούται με την ιστορία έχουν παρατηρήσει ότι ίδια και απαράλλαχτη ήταν η συμπεριφορά των Ελλήνων την εποχή της επανάστασης του 1821.

Επιτέλους, η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ μας αποκάλυψαν τα ευρωψηφοδέλτιά τους και τώρα μπορούμε να βαδίσουμε απερίσπαστοι προς τις ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου. Αγνωστο αν η σύσταση των ευρωψηφοδελτίων σηματοδοτεί κάποια πράγματα για τους ψηφοφόρους, αλλά είναι σαφές ότι το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας απευθύνεται προς τα συντηρητικότερα στρώματα της κοινωνίας και δεν πολυξεφεύγει από το πλαίσιο του κόμματος, αν και υπάρχουν γκρίνιες από τους βορειοελλαδίτες , ενώ το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ είναι πιο ανοιχτό, πιο πλατύ, πιο διευρυμένο και με αυτή την έννοια έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον, αλλά με χλωμή την συνδικαλιστική εκπροσώπηση, τουλάχιστον στις εκλόγιμες θέσεις.

Αναμφίβολα, οι ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου έχουν μεγαλύτερη πολιτική σημασία για το εσωτερικό της χώρας από άλλες προηγούμενες. Το επιβάλλει η συγκυρία, τόσο σε εθνικό, όσο και ευρωπαϊκό επίπεδο, αφού καλώς ή κακώς (κακώς, κάκιστα κατά τη γνώμη του υπογράφοντος), ο ευρωπαίοι δεν έχουν και σε μεγάλη υπόληψη την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση αυτή την περίοδο. Επιπλέον, ειδικά στην ελληνική πολιτική σκηνή παίζονται πολλά που ενδεχομένως να την διαμορφώσουν εκ νέου στο πολύ κοντινό μέλλον. Με αυτή την έννοια στελέχωσαν στις πρώτες θέσεις άλλωστε τα ευρωψηφοδέλτιά τους η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ.Στις ευρωεκλογές λοιπόν, κ. Καραμανλής παίζει ίσως το χαρτί της παραμονής του ή όχι στην ηγεσία της παράταξής του και αυτό το γνωρίζουν και οι παντοειδείς δελφίνοι που κινούνται με προσοχή. Ελπίζει ότι η Νέα Δημοκρατία θα χάσει με μικρή διαφορά, κάτω του 2,5% (γιατί αυτή τη στιγμή κανείς δεν αμφιβάλλει ότι θα χάσει) και ότι τα ποσοστά των δύο μεγάλων κομμάτων θα είναι πολύ χαμηλά, ώστε να μην υπάρχει προοπτική αυτοδυναμίας, αν οι εκλογές γίνουν το Φθινόπωρο, που φαίνεται ότι τότε θα διεξαχθούν, καθώς η κυβέρνηση δεν μπορεί να αντέξει πολύ περισσότερο, αναγκασμένη να πάρει σκληρά μέτρα με 151 βουλευτές, κάτω από το βάρος των σκανδάλων και του αδιέξοδου στα δημοσιονομικά. Ο πρωθυπουργός πιστεύει ότι η διαφορά της Ν.Δ. από το ΠΑΣΟΚ είναι μικρή, τότε το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης θα αντιμετωπίσει προβλήματα γκρίνιας και εσωστρέφειας, οπότε θα δοθεί η ευκαιρία στο κυβερνητικό κόμμα να ανακάμψει μέχρι τις βουλευτικές εκλογές.