Με τόση καλλιέργεια τόσα χρόνια τώρα, σαν τον Κήπο της Εδέμ έχει γίνει το πολιτικό τοπίο στη χώρα μας· γεμάτο φρούτα εξωτικά που επειδή, όπως γνωρίζουμε, η Εδέμ είναι αραιοκατοικημένη, πέφτουν από τα δέντρα και σαπίζουν, για τούτο και τόσοι πολλοί σκώληκες κυκλοφορούν στην Εδέμ της Siemens - και κόπρος, φυσικά· γίνεται καλή κηπουρική χωρίς κοπριά και κοπρίτες;
* Είναι και οι φωτιές του Αϊ Γιαννιού τούτες τις μεγάλες ημέρες, στις 24 Ιουνίου. Σε όλη την Ευρώπη ανάβουν τις νύχτες φωτιές για να τιμήσουν τον ζωοδότη ήλιο που βρίσκεται στη μεγαλύτερη δόξα του και περιμένουν να ανοίξει ο έναστρος ουρανός, να γίνουν θαύματα, να κάνουν ευχές και να πιάσουν - κατ' εξαίρεσιν φέτος οι ιδιοκτήτες του πράσινου ήλιου και όσοι τους εμπιστευθήκαμε στις εκλογές θα προτιμούσαμε να ανοίξει η γη να μας καταπιεί.
* Είναι φορές που δεν πρέπει να χαιρόμαστε όταν επιβεβαιωνόμαστε· έχω γράψει δεκάδες φορές στις σελίδες σου, ημερολόγιό μου, για την ανεπάρκεια και τη διαφθορά του πολιτικού κόσμου, για το θεσμικό σύστημα που έχει επιβληθεί και έχει θέσει τους πολιτικούς εκτός ελέγχου, για τη γελοιότητα του «πόθεν έσχες» που τους ανακηρύσσει όλους πένητες και έντιμους και ας φαίνεται διά γυμνού οφθαλμού πως δεν είναι, για τις δεκαρολογίες περί «λειτουργήματος και προσφοράς» που τους επιτρέπουν να ασκούν το επάγγελμά τους χωρίς κανόνες - και έρχεται η «υπόθεση Siemens» να αποδείξει πως κυκλοφορούν στην πολιτική αγορά πολύ περισσότεροι λεχρίτες από όσους φανταζόμασταν.
Θα προτιμούσα χίλιες φορές να αποδεικνυόταν ότι γράφω ψέματα, πως σκανδαλολογώ και δεκαρολογώ για να περάσω την ώρα μου, πως διασύρω τους πολιτικούς επειδή είμαι κομπλεξικός και τους ζηλεύω· το αποτέλεσμα θα ήταν μια παραπάνω άχρηστη σελίδα στις τόσες που γεμίζουν κάθε ημέρα διάφοροι απερίγραπτοι τύποι σαν εμένα - ποιος νοιάζεται;
Ελλάδα δεν είναι μόνο η επαρχία
Αλλά να επανεμφανίζονται μετά από τόσα χρόνια στην επικαιρότητα ο Τάσος Μαντέλης και ο Θόδωρος Τσουκάτος, υπουργός κατά τη δεκαετία του '90 ο πρώτος και δεξί χέρι του Κώστα Σημίτη ο δεύτερος την ίδια περίοδο, ως αποδέκτες μέρους του 2% με το οποίο «καλλιεργούσε το πολιτικό τοπίο» η Siemens στην Ελλάδα, να στήνει ο Κώστας Μητσοτάκης ολόκληρο συνέδριο για να καλλιεργήσει την υστεροφημία του και το πολιτικό μέλλον των παιδιών του και αμέσως μετά να μαθαίνουμε ότι απολάμβαναν «φιλικών εξυπηρετήσεων» τα παιδιά από τον Μιχάλη Χριστοφοράκο που δήλωσε στον εισαγγελέα ότι η Siemens «έδινε πάντοτε δωράκια σε πολιτικούς», να αποδεικνύεται ότι η κυρία Αλογοσκούφη είχε στενές επαγγελματικές σχέσεις με την Deutsche Telekom, στην οποία ο σύζυγός της παραχώρησε τον ΟΤΕ, και να μην ξέρουμε τι θα ξημερώσει αύριο ή μεθαύριο για άλλους πολιτικούς - το να συμβαίνουν αυτά, σημαίνει πως τα άλλα κακά, τα εμφανή, η οικογενειοκρατία και η μετριοκρατία, γεννοβολούν άλλα που τα υποψιαζόμαστε αλλά δεν τα βλέπουμε.
Πίστευα πάντα, και κάπου πρέπει να το έχω καταχωρίσει στις σελίδες σου, ότι η μεγάλη πτώση του ΠαΣοΚ στην επαρχία, σε σύγκριση με Αθήνα - Θεσσαλονίκη, πριν από τις εκλογές του 2004 δεν ερμηνευόταν με κριτήρια οικονομικά, ταξικά, κοινωνικά, αισθητικά και άλλα που επικαλούνται συνήθως οι αναλυτές αλλά λόγω της διαφάνειας: στους μικρούς τόπους η διαφθορά είναι εμφανής, ο πασόκος που πλούτιζε αναιτιολόγητα ήταν πασίγνωστος και δακτυλοδεικτούμενος και οι συμπατριώτες του είχαν κάθε λόγο να είναι εύπιστοι στις υποσχέσεις του Κώστα Καραμανλή για «μηδενική ανοχή στη διαφθορά και στη διαπλοκή» - ή να ελπίζουν πως θα έρθει και η σειρά τους να πιάσουν την κουτάλα που την κρατούσαν πεισματικά οι άλλοι τόσα χρόνια.
Στην Αθήνα, αυτά τα μαθαίνουμε μόνο όταν τα διαλαλήσουν τα μέντια, όπως συμβαίνει τώρα, άρα το ΠαΣοΚ άντεχε. Τώρα ξέρουμε μετά βεβαιότητας ότι Ελλάδα δεν είναι μόνο η επαρχία και υποπτευόμαστε ότι, ως προς τη διαφθορά, ΠαΣοΚ είναι και η Νέα Δημοκρατία.
Φιλικοί διακανονισμοί
* Ας μην επιχαίρουν, λοιπόν, οι παπανδρεϊκοί ότι «η υπόθεση κοστίζει στον Σημίτη» ούτε οι νεοδημοκράτες ότι «η υπόθεση κοστίζει στο ΠαΣοΚ» και, μεταξύ των νεοδημοκρατών, οι καραμανλικ