Τα σχέδια του απελθόντος αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών Τρύφωνα Αλεξιάδη για τη φορολόγηση των “παράνομων καταλυμμάτων” όπως ονομάζει η εφορία τα νομιμότατα σπίτια που νοικιάζονται από τις διάφορες πλατφόρμες μέσω ιντερνετ, δείχνουν αφενός την άγνοια της εφορίας για το πώς λειτουργούν οι επιχιερήσεις διεθνώς και αφετέρου την μανία της κυβέρνησης να καταπνίξει κάθε επιχειρηματική προσπάθεια, ακόμη και σήμερα μέσα στην κρίση και ενώ έχει διαπιστωθεί οτι για να επιβιώσει η ελληνική οικονομία χρειάζεται ιδιωτικές επιχειρήσεις και ρευστότητα. Αγνοώντας αυτους τους παράγοντες το υπουργείο Οικονομικών σχεδιάζει :

Ο κίνδυνος για την Ελλάδα δεν προέρχεται από την οικονομία, αλλά από τον πολιτικό κόσμο. Αυτό έγινε προφανές καθόλη τη διάρκεια της κρίσης και επανέρχεται τώρα έντονα καθώς η κυβέρνηση καταρρέει δημοσκοπικά και οι πολιτικές που εφαρμόζει δεν γίνονται αποδεκτές ούτε από τους αριστερούς βουλευτές της. Τα μέτρα που επιλέγει να λάβει αντί να προχωρήσει σε ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις επιβαρρύνουν δυσβάσταχτα με φόρους και μειώσεις εισοδήματος τους πολίτες, η αναβλητικότητα της στην εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων που έχει συμφωνήσει με τους δανειστές προκαλεί και από την μεριά τους δυσαρέσκεια και καθυστερεί την πολύτιμη για την οικονομία αξιολόγηση, ενώ οι επιλογές της σε άλλους τομείς όπως πχ η Παιδεία και το προσφυγικό δυσαρεστούν άλλες ομάδες πολιτών.

Τα νέα πρόσωπα που στελεχώνουν την κυβέρνηση με τον ανασχηματισμό, έχουν αρκετό ενδιαφέρον σε σχέση με το τι θα γίνει τους επόμενους κρίσιμους μήνες, οπότε θα πρέπει να ολοκληρωθούν οι μεταρρυθμίσεις και η αξιολόγηση και να κλείσουν κάποια μεγάλα εσωτερικά μέτωπα. Τοποθετήθηκαν υπουργοί που θεωρητικά είναι πιο φιλικοί προς τις μεταρρυθμίσεις και απομακρύνθηκαν κάποιοι που επέμεναν χωρίς λόγο να ανοίγουν μέτωπα με την κοινωνία. Γενικά ο ανασχηματισμός αυτός φέρνει κάποιους πιό “ειδικούς” στο προσκήνιο, όπως πχ τον νέο υπουργό Παιδείας κ. Κ. Γαβρόγλου, που σε αντίθεση με τον προκάτοχο του Νίκο Φίλη είναι ένας άνθρωπος με ακαδημαικές περγαμηνές, ενδιαφέρον παρουσιάζει και η τοποθέτηση του κ. Πιτσιόρλα στο Ανάπτυξης, όπως και του Παπαδημητρίου που μένει να δούμε τι “γραμμή” θα τραβήξει σε αυτό το υπουργείο, ενδιαφέρον έχει και η τοποθέτηση μιας πολύ νέας (31 ετών) υπουργού στο Εργασίας της κυρίας Έφης Αχτισόγλου. Θα έχει επίσης ενδιαφέρον να δούμε πώς ο ήπιος Γιώργος Σταθάκης θα χειριστεί τα θέματα του υπουργείου Ενέργειας και την προώθηση της υπόθεσης της ΔΕΗ στην οποία αντιδρούσε ο Σκουρλέτης. Ο Κουρουμπλής δεν έχει και πολλά να κάνει στο Ναυτιλίας, μάλλον θα συνεννοηθεί με τους εφοπλιστές και για τον Νίκο Παππά η ανάληψη αυτού του υπουργείου που αφορά τα media είναι απολύτως λογική αφού εκεί έχει εστιάσει όλο του το ενδιαφέρον. Πάντως φιλικός προς τα media δεν θα είναι - δυστυχώς.Η πρώτη μας εντύπωση είναι οτι πρόκειται για μια προσπάθεια σηματοδότησης μιας πιο σοβαρής και υπεύθυνης διακυβέρνησης με ανθρώπους που ξέρουν το αντικείμενο τους, μάλλον καλύτερα από τους προηγούμενους.

Πιστεύουν πολλοί οτι με τη Δραχμή, τουλάχιστον οι φτωχότεροι θα ανακουφιστούν. Το βασικό τους επιχείρημα είναι οτι όταν δεν έχεις Ευρώ στην τσέπη, τι διαφορά κάνει αν το νόμισμα σου είναι Ευρώ ή Δραχμές;

Αλέξης Τσίπρας 25 Οκτωβρίου 2016 : Θέλω να κυβερνήσω με τη γενιά μου. Κυβέρνηση 28 Οκτωβρίου 2016: Προτείνει για τη θέση του Προέδρου του ΕΣΡ τον Βύρωνα Πολύδωρα, μετά από τις αντιδράσεις, ο Πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης αλλάζει την πρόταση και προτείνει Ροδόλφο Μορώνη και αντιπρόεδρο Μουλόπουλο και Νίκο Κιάο. Όλοι γεννημένοι στην Κατοχή - αν δεν κρύβουν χρόνια ορισμένοι από αυτούς όπως υποψιαζόμαστε. Δεν θα μπούμε στην ουσία, με εξαίρεση τον Πολύδωρα όλοι οι άλλοι έμπειροι επαγγελματίες δημοσιογράφοι είναι, αλλά τι σχέση έχουν οι γεννημένοι στην κατοχή με τη γενιά του Τσίπρα; Άσε που ειδικά το Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο έχει και ένα ρόλο μυστήριο, πρέπει να διαθέτει αντίληψη του τι συμβαίνει σήμερα, ποιές είναι οι νέες τάσεις, ποιά είναι τα νέα ήθη, οι καινούργιες "γλώσσες" που μιλάνε οι νεολαίες, που πηγαόινει η δημοσιογραφία τώρα που έφυγε από τους επαγγελματίες και την ασκούν όλοι μέσω social media και άλλα πολλά που δεν προλαβαίνουν να τα καταλάβουν ούτε οι τριαντάρηδες. Μήπως οι εβδομηντάρηδες βρίσκονται εκτός τόπου και χρονου - όπως και εμείς όλοι οι ενδιάμεσοι άλλωστε;

Απορούν πολλοί από τους προβληματισμένους του Facebook και των άλλων social media γιατί η Ελλάδα γιορτάζει στις 28 Οκτωβρίου την έναρξη του πολέμου και δεν γιορτάζει όπως όλες οι άλλες χώρες τη λήξη του. Μα τι δεν καταλαβαίνουν; Η λήξη του Β Παγκοσμίου Πολέμου ήταν για την Ελλάδα η έναρξη του Εμφυλίου. Τι να γιορτάσουμε δηλαδή; Ότι μόλις τελείωσε ο πόλεμος κια νικήθηκε ο εχθρός εμείς αρχίσαμε να σκοτωνόμαστε μεταξύ μας σε έναν τρισάθλιο Εμφύλιο που ακόμη συνεχίζεται στα μυαλά των ηλίθιων εκατέρωθεν;

Δήλωσε ο Δραγασάκης, "ούτε τέταρτο μνημόνιο, ούτε εκλογές". Πολύ μας ανησυχεί αυτή η δήλωση καθώς έχουμε αποκτήσει μεγάλη πείρα από τα συνεχή ψέμματα των ΣΥΡΙΖΑΙΩΝ. Τη μεταφράζουμε ακριβώς αντίθετα και ελπίζουμε (ειλικρινά) να πέφτουμε έξω. Όταν λένε ούτε μνημόνιο ούτε εκλογές, εννοούν εκλογές με αφορμή το 4ο μνημόνιο. Και όπως καταλαβαίνετε οι εκλογές αυτές, αν γίνουν την άνοιξη, θα είναι διλημματικού χαρακτήρα, κάτι σαν δημοψήφισμα. Θα πεί δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ οτι εμείς προσπαθήσαμε, τα κάναμε όλα, τηρήσαμε όλες τις δεσμεύσεις και συτοί οι κακοί ξένοι δεν τήρησαν τις δικές τους, αρνούνται να μας ρυθμίσουν το χρέος και θέλουν να μας επιβάλουν 4ο μνημόνιο. Εμείς δεν το δεχόμαστε και προσφεύγουμε στην ετυμηγορία του ελληνικού λαού για να μας δώσει την άδεια να σκίσοουμε το μνημόνιο μπλα μπλα μπλα και θα καταλήγει ...αν δε μας θέλετε ψηφίστε τον Μητσοτάκη να συνεχίσει τη λιτότητα και τα μνημόνια. Με λίγα λόγια, θα μας πεί Ευρώ και μνημόνιο λιτότητας, ή Δραχμή και ανάπτυξη και εκεί να δούμε τι θα γίνει. Μετά το Brexit κάποιοι δραχμόφιλοι έχουν πάρει θάρρος και οι απελπισμένοι θα σκεφτούν οτι δεν έχουν τίποτα να χάσουν - παρόλο που αυτοί είναι που θα τα χάσουν όλα και θα πεινάσουν. Δε βαριέσαι όμως, Δημοκρατία έχουμε ... ας πάει και το παλιάμπελο.

Ένα απο τα πολλά δυσάρεστα με αυτή την κυβέρνηση, είναι οτι βάζει διαρκώς λάθος στόχους. Και φυσικά δεν έχει ούτε σχέδιο για να τους πετύχει, ούτε στελέχη. Ας μην χάνουμε χρόνο με τη διαπραγμάτευση του νάρκισου Βαρουφάκη που ενδεχομένως να ήταν η πιο μεγάλη γκάφα στην ιστορία των διαπραγματεύσεων διότι στηρίχθηκε στη λογική – στρατηγική την ονόμαζαν οι αφελείς – οτι «ή θα κάνετε ότι πώ ΕΓΩ (Βαρουφάκης) ή δεν ξέρω κι εγώ τι θα κάνω». Και φυσικά μας πήρε ο διάολος, χάσαμε χρόνο, χάσαμε χρήμα, χάσαμε πολλά, ξεφτιλιστήκαμε και ο Βαρουφάκης έφτιαξε μια καριέρα χολυγουντιανού τύπου όπως την ήθελε, περιφέρεται διεθνώς και λέει τις απόψεις του για όλα. Μια χαρά.

Σας έχουμε ενημερώσει πλήρως, το έχουμε γράψει επανειλημμένως: Αυτή η κυβέρνηση είναι τρικομματική. Ο ΣΥΡΙΖΑ συγκυβερνά με ΑΝΕΛ και Κώστα Καραμανλή. Οι Καραμανλικοί είναι στην κυβέρνηση. Αυτό έχει αποδειχθεί περίτρανα με τον Προκόπη Παυλόπουλο από την αρχή και αποδεικνύεται ξανά τώρα με τον Πολύδωρα. Στο ενδιάμεσο έχουμε όλοι διαπιστώσει οτι ο μοναδικός στόχος του ΣΥΡΙΖΑ είναι το ΠΑΣΟΚ και οτι οι Καραμανλικοί έχουν απόλυτη ασυλία παρόλο που αυτοί διέλυσαν τη χώρα. Είναι φώς φανάρι οτι υπάρχει συμφωνία ασυλίας των Καραμανλικών και είναι επίσης φώς φανάρι οτι η συμφωνία αυτή λειτουργεί αμφίρροπα: Εσείς δεν θα μας πειράξετε τώρα που είστε κυβέρνηση, εμείς δεν θα σας πειράξουμε μετά όταν ανέβουμε στην κυβέρνηση. Τι ρόλο παίζει ο Κυριάκος σε αυτή την υπόθεση; Δεν ξέρουμε, τον ρωτάμε και εμείς: Έχεις πάρει χαμπάρι Κυριάκο τι παίζεται με το κόμμα σου; Τι θα κάνεις για αυτό; Ή όταν έρθει η στιγμή, η ίδια ΝΔ θα εκπαραθυρώσει τον Κυριάκο ώς ξένο σώμα; Ξεχνάς Κυριάκο ότι ούτως ή άλλως ποτέ δεν είχες την υποστήριξη ούτε των βουλευτών, ούτε των στελεχών της ΝΔ και οτο σε εξέλεξε η βάση; Τι κάθεσαι και τους κοιτάζεις και δεν ξεκινάς τις εκκαθαρίσεις; 'Ακου εκεί Πολύδωρας...και η πλάκα έχει τα όρια της.

Αυτό το άρθρο απευθύνεται στην Επιτροπή Ανταγωνισμού που θα κρίνει την υπόθεση Σκλαβενίτη - Μαρινόπουλου αλλά και στην εταιρία του Σκλαβενίτη και περιμένουμε απαντήσεις αν κάποιος θελήσει να μας διαφωτίσει.

Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για τα τηλεοπτικά κανάλια απέδειξε τη χρησιμότητα των ανεξάρτητων εξουσιών και των ανεξάρτητων θεσμών για τη λειτουργία της Δημοκρατίας. Η αντίδραση της κυβέρνησης στην απόφαση αυτή, απέδειξε την ανωριμότητα και τον αυταρχισμό της που κατά πάσα πιθανότητα οφείλεται σε αριστερά δόγματα και ιδεοληψίες.

Κανείς δεν θα είχε αντίρρηση για το κούρεμα του χρέους αν δεν είχε επιπτώσεις δυσμενείς ενδεχομένως πολύ πιο βαριές από τα οφέλη που θα φέρει. Δεν γνωρίζουμε τις λεπτομέρειες αυτής της υποτιθέμενης διαπραγμάτευσης, λέω υποτιθέμενης διότι επισήμως διαπραγμάτευση δεν έχει αρχίσει. Κανείς δεν γνωρίζει τι ζητάμε, εκτός αν αυτό που ζητάμε είναι αυτό που λέμε προς τα μέσα, κούρεμα, δηλαδή διαγραφή, σβήσιμο των χρεών μας, σεισάχθια. Αυτό δεν είναι προς συζήτηση καν από κανέναν παγκοσμίως. Αυτό που μπορεί να μπεί σε συζήτηση είναι μια επιπλέον επιμήκυνηση, ακόμη μικρότερο επιτόκιο και ενδεχομένως ένα είδος κουρέματος για ένα μικρό ποσό, όλα αυτά υπό πολύ αυστηρούς όρους. Όρους εξίσου σκληρούς και βαρείς για τους Έλληνες πολίτες με αυτούς που φέρανε μέχρι σήμερα τα μνημόνια.

Μπορεί πολλοί άνθρωποι να το αμφισβητούν, στις επιχειρήσεις όμως το χρήμα φέρνει την ευτυχία, πέρα από κάθε αμφισβήτηση. Και για τις επιχειρήσεις χρήμα σημαίνει εύκολη και φθηνή πρόσβαση σε δανεικά. Στην Ελλάδα πρόσβαση σε δανεικά είτε δεν υπάρχει καθόλου, είτε κοστίζει πάρα πολύ. Τόσο πολύ που καμία δουλειά δεν “βγαίνει”.

Ξεκινάμε με την εξής παραδοχή: Άκρη δεν θα βγάλουμε και την αλήθεια δεν θα τη μάθουμε για πολλά χρόνια ακόμη επειδή κανείς δεν μας τη λέει. Άρα το μόνο που μπορούμε να κάνουμε ο καθένας ξεχωριστά, είναι εκτιμήσεις για το τι συμβαίνει και το τι θα συμβεί. Ποιά αλήθεια δεν ξέρουμε και δεν θα μάθουμε; Τι συμβαίνει πίσω από τις κλειστές πόρτες των συνεδριάσεων των ηγετών των διαφόρων χωρών και τι προετοιμάζουν τα επιτελεία κάθε χώρας.

Η ανακοίνωση χθές από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο οτι το παγκόσμιο χρέος ανέρχεται σε 152 τρισεκατομύρια Δολάρια ή 225% του παγκόσμιου ΑΕΠ είναι παρηγορητική. Το χρέος της Ελλάδας ώς ποσοστό του ΑΕΠ της είναι στο 175% αυτή τη στιγμή. Δεν είμαστε λοιπόν οι μόνοι που το χρέος μας είναι υπερδιπλάσιο από το ΑΕΠ μας. Η παγκόσμια οικονομία είναι σε χειρότερη κατάσταση από την ελληνική στη συγκεκριμένη μέτρηση. Αυτό σημαίνει οτι όσα περνάμε εμείς τώρα, θα τα περάσουν όλοι σύντομα.

Η οικονομία αναγκαστικά προσαρμόζεται καθημερινά σε χαμηλότερο επίπεδο για να επιβιώσει. Επιβιώνει με τεράστιες απώλειες για την κοινωνία και προοπτικές του μέλλοντος, αφήνοντας εκατοντάδες χιλιάδες νέους ανέργους, καταδικάζοντας γενιές ολόκληρες σε ανεργία (και επαγγελματική αμάθεια), προκαλώντας σημαντικό βιωτικό πρόβλημα σε ανθρώπους μέσης ηλικίας με οικογένειες και χρέη που βρίσκονται χωρίς δουλειά. Παρ’ όλα αυτά η οικονομία έστω και χαμηλότερα επιβιώνει, νέες μικρότερες δουλειές -αλλά και υγιέστερες- ανοίγουν στη θέση αυτών που κλείνουν και αν ποτέ καταφέρουμε να σταθεροποιηθούμε σε κάποιο επίπεδο και εκλείψει ο πολιτικός κίνδυνος, μπορεί να εμφανιστούν και τα πρώτα πολύ μικρά δείγματα ανάπτυξης.

Το γεγονός οτι η αρμόδια επιτροπή της Τράπεζας της Ελλάδος απέρριψε την διοίκηση της τράπεζας Αττικής που είχε διορίσει αυθαιρέτως και χωρίς συνεννόηση με την κεντρική τράπεζα η κυβέρνηση, αποδεικνύει οτι μπορεί τελικά να υπάρξει και στην Ελλάδα μια κανονική Δημοκρατία. Τι εννοώ; Εννοώ οτι οι ανεξάρτητοι θεσμοί, όπως είναι η Τράπεζα της Ελλάδος, μπορούν να λειτουργήσουν ανεξάρτητα αν έχουν το απαιτούμενο θάρρος και τολμήσουν να αντισταθούν στις αυθαιρεσίες των κυβερνήσεων.

Το σήριαλ της διαμάχης μεταξύ του Γιάννη Στουρνάρα και (ορισμένων μελών) της κυβέρνησης σχετικά με το Διοικητικό Συμβούλιο της Τράπεζας Αττικής, δεν τελείωσε ακόμη. Σύμφωνα με πληροφορίες η μάχη πλέον δίδεται για δυο πρόσωπα: Για τον κ. Θόδωρο Πανταλάκη, έμπειρο τραπεζίτη τον οποίο ο Στουρνάρας θέλει να τοποθετήσει στη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου της τράπεζας και για τον κ. Κωνσταντίνο Μακέδο, πρόεδρο του ΤΣΜΕΔΕ τον οποίο ο κ. Στουρνάρας θέλει να αποκλείσει από το ΔΣ.

Μέσα στα πολλά λάθη που κάνει η κυβέρνηση είναι και η στρεβλή αντίληψη που έχει για τους ξένους επενδυτές και για τα κριτήρια με τα οποία εκείνοι κρίνουν την κατάσταση στην Ελλάδα για να αποφασίσουν αν θα επενδύσουν ή όχι. Η κυβέρνηση νομίζει οτι οι ξένοι επενδυτές θα έλθουν επειδή αναγνωρίζουν το μεταρρυθμιστικό της έργο. Και ως μεταρρυθμιστικό έργο αντιλαμβάνεται την υπό ασφυκτική πίεση νομοθέτηση κάποιων από τις μεταρρυθμίσεις που επιβάλλει η τρόικα. Δεν είναι έτσι τα πράγματα. Οι ξένοι επενδυτές θα έρθουν μόνο αν θεωρήσουν οτι υπάρχουν σαφείς προοπτικές μεγάλου κέρδους. Και αυτές οι προοπτικές δεν υπάρχουν. Εκτός της γενικευμένης αβεβαιότητας από την αλλοπρόσαλλη πολιτική της κυβέρνησης και από τη διγλωσσία - διότι άλλα λέει στους ξένους επενδυτές, άλλα στους Έλληνες ψηφοφόρους- η κυβέρνηση θεωρείται εχθρός της επιχειρηματικότητας. Και είναι. Και αυτό το ξέρουν καλά οι ξένοι επενδυτές οι οποίοι όταν μιλάνε με Έλληνες επιχειρηματίες ρωτούν πολύ συγκεκριμένα πράγματα και βάσει αυτών κρίνουν και αποφασίζουν. Για παράδειγμα, στο road show που οργάνωσε η HSBC στο Λονδίνο την περασμένη εβδομάδα, ένα από τα αγκάθια αποδείχθηκε οτι ήταν η κόντρα κυβέρνησης - ΟΠΑΠ για τα φρουτάκια δηλαδή τα παράνομα παιχνίδια που υπάρχουν στα ιντερνετ καφέ. Η απορία των ξένων ήταν γιατί η κυβέρνηση δεν συμφωνεί με τον ΟΠΑΠ για να τα περιορίσει και φτάνουν στη διαιτησία, ενώ προφανώς το συμφέρον ΟΠΑΠ και κράτους είναι κοινό. Το παράνομο στοίχημα και τα παράνομα παιχνίδια πλήττουν και τους δυο. Ο ΟΠΑΠ χάνει τζίρο και κέρδη και η κυβέρνηση χάνει φόρους. Τι έχουν ακριβώς να χωρίσουν στη διαιτησία και γιατί δεν μπορούν να βρούν μια λύση; Τέτοιου είδους συγκεκριμένες ερωτήσεις θέτουν οι ξένοι επενδυτές και καθώς απάντηση δεν παίρνουν περιμένουν και δεν επενδύουν.

Οι δημοσιογράφοι που εκπροσωπούσαν τις μεγαλύτερες εφημερίδες στη συνέντευξη τύπου του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, εξαιρέθηκαν από τις ερωτήσεις. Οι εκπρόσωποι των δυο μεγαλύτερων σε κυκλοφορία Κυριακάτικων εφημερίδων, Πρώτο Θέμα και ΒΗΜΑ, αλλά και του Ελεύθερου Τύπου, της Δημοκρατίας και του ραδιοφωνικού σταθμού του δήμου Αθηναίων 9.84. δεν υπέβαλαν ερώτηση στον πρωθυπουργό διότι δεν τους δόθηκε ο λόγος. Με αυτόν τον τρόπο θεωρεί η κυβέρνηση οτι μπορεί να αποφεύγει τον δημοσιογραφικό έλεγχο και να χτίζει την εικόνα της όπως θέλει, “ανακρινόμενη” από φίλια Μέσα, όπως η Αυγή και το Κόκκινο. Δυστυχώς, μετά την αφαίρεση του δικαιώματος εκπομπής από τα τηλεοπτικά κανάλια η κυβέρνηση επιδιώκει τώρα και τη φίμωση των εφημερίδων και των ραδιοφωνικών σταθμών. Με το απλό, παιδικό κόλπο, “αν δεν είσαι δικός μας, μη μιλάς”.

Από την πρώτη στιγμή που ανακοινώθηκε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος για το Brexit, το Reporter είχε επισημάνει οτι εκτός των οικονομικών επιπτώσεων για την Αγγλία, θα υπάρξει ζήτημα ασφαλείας για την Ευρώπη. Οι μόνοι που έχουν σοβαρό intelligence στην Ευρώπη, είναι οι Άγγλοι. Μέχρι τώρα αυτοί κρατούσαν τα νήματα στα ζητήματα ασφαλείας. Τι θα έκανε η Ευρώπη χωρίς αυτούς; Τελικά η λύση βρέθηκε: Η Ευρώπη θα έχει Άγγλο Επίτροπο για τα θέματα ασφαλείας, παρά την επερχόμενη έξοδο της Μεγάλης Βρετανίας από την Ευρωπαική Ένωση. Ο Sir Julian King, που αναλαμβάνει τη θέση, ήταν πρέσβυς της Αγγλίας στη Γαλλία. Πέραν αυτού, η προσωπική του ζωή περιγράφεται "γλαφυρά" στο βιογραφικό του. Σπούδασε Θεολογία στην Οξφόρδη και είναι παντρεμένος με τη Δανέζα Lotte Knudsen, την οποία γνώρισε στη Γαλλία. Διατηρούν ένα σπίτι κοντά εκεί που παντρεύτηκαν. Έχει δυο σκυλιά, την Molly και τον Cadbury. Ο Cadburry είναι υιοθετημένος από ένα ίδρυμα υιοθεσίας σκύλων της Ιρλανδίας. Αυτά είναι όλα κι όλα που μπορεί να μάθει κανείς για αυτόν. Το πλήθος των πληροφοριών που μπορεί κανείς να βρεί για τον νέο Επίτροπο Aσφαλείας στο ίντερνετ αποδεικνύει οτι είναι ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση.

Παρακολουθώντας την προσπάθεια της Κεντροαριστεράς να συνενωθεί σε ένα κόμμα, την αντιπολιτευτική στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας αλλά και την αδυναμία της κυβέρνησης να διαμορφώσει μια εθνική πολιτική, το συμπέρασμα είναι οτι οι πολιτικοί μας δεν κάνουν τη δουλειά τους. Δεν ασχολούνται με την παραγωγή πολιτικής, αλλά μόνο με την διανομή της ισχύος μεταξύ τους. Το ζητούμενο όμως αυτή τη στιγμή από τους πολίτες είναι να διαμορφωθεί μια εθνική πολιτική για την αντιμετώπιιση της κρίσης και να επιλεγεί αυτός που θα την εφαρμόσει. Το ποιος θα ηγείται των κομμάτων και το ποιοι θα είναι οι βουλευτές τους, δεν έχει σημασία, όταν κανείς δεν έχει τίποτα να προτείνει.

Προχθές στο Καράκας διαδήλωσαν 1.000.000 πολίτες εναντίον του Μαδούρο και στον διπλανό δρόμο, διαδήλωναν άλλοι τόσοι, υπέρ του. Η Βενεζουέλα - χώρα πρότυπο για τον Τσίπρα, που θαυμάζει τον Μαδούρο - είναι βαθειά διχασμένη. Μήπως πηγαίνουμε και εμείς προς τα εκεί;

Το τέλος του καλοκαιριού σηματοδοτεί για την Ελλάδα και το τέλος των μη δανεικών εσόδων. Δηλαδή των εσόδων από τον τουρισμό, που είναι η σημαντικότερη πηγή εσόδων για τη χώρα. Με αυτά τα λεφτά που φέρνουν κάθε χρόνο οι τουρίστες ζεί ένα πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού, είναι σχεδόν τα μοναδικά έσοδα των νησιωτών και διαχέονται σε ολόκληρη την οικονομία για να λειτουργήσει μέχρι τον Φεβρουάριο περίπου. Μετά η ρευστότητα στερεύει και όλοι περιμένουμε τις νέες αφίξεις τουριστών από τον Απρίλιο – Μάιο σταδιακά, για να ξαναλειτουργήσει το πράγμα. Ο τουρισμός φέτος πήγε καλά για όλους, ο αριθμός των τουριστών αυξήθηκε, οι εισπράξεις το ίδιο, οι τσέπες γέμισαν ξανά, η οικονομία θα κινηθεί ΕΚΤΟΣ ΕΑΝ... πληρωθούν οι φόροι.

Μάλλον ευχάριστο είναι το γεγονός οτι ο σύμβουλος του πρωθυπουργού Ματθαίος Τσιμιτάκης είχε εργαστεί για το ίδρυμα του Σόρος και είχε εκπονήσει μελέτη για τις σχέσεις Ελλάδας - Ρωσίας. Ο συνάδελφος (δημοσιογράφος της Αυγής) έχει γνώσεις και είναι ικανός. Και για αυτό εξάλλου χρησιμοποιήθηκε και από το ίδρυμα του Σόρος. Καλό λοιπόν είναι που ο Τσίπρας έχει ένα καλό σύμβουλο. Αν δεν είχε αυτόν θα έμενε με τον Καρανίκα που δεν ξέρει τι του γίνεται και τον ανεκδιήγητο Λεβέντη που είναι ο κρυφός μέντορας του.