Από τις 10 Φεβρουαρίου όμως, τίθεται σε εφαρμογή μία κεντρική διάταξη για την υλοποίηση του επιτελικού κράτους.

Με βάση αυτήν, όλες οι κρατικές πράξεις ατομικού χαρακτήρα δεν θα εκδίδονται πλέον από τους υπουργούς. Η ευθύνη της υπογραφής για αυτές μεταφέρονται βάσει του άρθρου 109 του επιτελικού κράτους στα στελέχη της διοίκησης, τους γενικούς διευθυντές των υπουργείων.

Τι θα σημάνει αυτό πρακτικά;

Θα σημάνει για παράδειγμα ότι οι αποφάσεις για εκδόσεις αδειών οικοδομικών εργασιών, αδειών οδήγησης και άσκησης επαγγέλματος, για χαρακτηρισμούς ακινήτων ως αυθαιρέτων, εγια γκρίσεις περιβαλλοντικών μελετών ή αποφάσεις και εγκρίσεις που εκδίδονται στο πλαίσιο επενδύσεων, κ.ά., δεν θα είναι πια υπουργικές αρμοδιότητες, αλλά μεταφέρονται στην δημόσια διοίκηση.

Το θέμα πλέον είναι ένα και κομβικής σημασίας.

Θα εφαρμοστεί ο νόμος αυτός και η μεταρρυθμίσεις που φέρνει στο ακέραιο και χωρίς παρεκκλίσεις ή παρεμβάσεις που θα τον αλλοιώσουν ή θα τον ακυρώσουν;

Αν ναι, υπάρχει μία ελπίδα για αλλαγή και πρόοδο.

Αν όχι, μένουμε στα ίδια και πιθανώς να πάμε και για χειρότερα