Εκπρόσωποι της αντιπολίτευσης σπεύδουν να δικαιολογήσουν κάπως αμήχανα τις κοινωνικές αντιδράσεις στην Γαλλία και αλλού, να καταδικάσουν (κατά περίπτωση) την βία και το πλιάτσικο και να μιλήσουν με γλώσσα ξύλινη και απωθητική για το πρόβλημα.
Στην πραγματικότητα, κυβέρνηση και αντιπολίτευση εμφανίζονται κάθε μία από την πλευρά της, να «παπαγαλίζουν» τα εγχειρίδια, αφενός, της δημοσιονομικής ορθοδοξίας, αφετέρου της εύκολης κριτικής. Φανερώνεται και στις δύο περιπτώσεις, ότι η λεγόμενη συστημική πολιτική τάξη, δεν αντιλαμβάνεται το πρόβλημα. Σαν να έχει αποστηθίσει λύσεις, τις οποίες όμως δεν μπορεί να εφαρμόσει, όταν τίθενται διαφορετικά ερωτήματα στο πρόχειρο, αλλά δύσκολο διαγώνισμα…
