Οσον αφορά στην αύξηση των εσόδων, με απλά λόγια, δεν έχει επιτευχθεί. Και δεν έχει επιτευχθεί διότι η φοροδιαφυγή δεν συνελήφθη. Οι τίμιοι φορολογούμενοι πληρώνουν παραπάνω λόγω της αύξησης των φόρων και των έκτακτων εισφορών, οι καταναλωτές πληρώνουν παραπάνω λόγω της αύξησης του ΦΠΑ, οι φοροφυγάδες δεν πληρώνουν τίποτα, αντίθετα αυξάνουν τον τζίρο τους διότι παρακρατούν τον αυξημένο ΦΠΑ. Σε αυτόν τον τομέα η κυβέρνηση κινείται αναποτελεσματικά, παρά το γεγονός ότι κάθε τόσο ανακοινώνει διάφορες εντυπωσιακές «επιτυχίες» χωρίς αντίκρισμα. Στις δαπάνες μπορούμε να μιλάμε για καλύτερη επίδοση, χωρίς όμως να θεωρείται και ικανοποιητική. Ο περιορισμός των δαπανών στηρίζεται στην άδικη και επαχθή μείωση των μισθών και των συντάξεων και στην κατάργηση των δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα. Στηρίζεται επίσης στη διακοπή των επενδύσεων, αφού το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων έχει ουσιαστικά καταργηθεί. Τέλος στηρίζεται στην παύση των πληρωμών του Δημοσίου και στη διακράτηση από το Δημόσιο της επιστροφής του ΦΠΑ στους δικαιούχους. Ολα αυτά μπορεί να επιφέρουν μια μικρή βελτίωση στους αριθμούς, όμως λειτουργούν επιβαρυντικά για την οικονομία. Η μείωση μισθών και συντάξεων εκτός του ότι φέρνει σε απόγνωση τα χαμηλά και μεσαία εισοδηματικά στρώματα, περιορίζει και την κατανάλωση. Η αύξηση των φόρων και του ΦΠΑ περιορίζει επίσης την κατανάλωση και αυξάνει τον πληθωρισμό. Τέλος η διακοπή των επενδύσεων φρενάρει την ανάπτυξη και μειώνει τη ρευστότητα στην αγορά, ενώ στο ίδιο αποτέλεσμα οδηγεί και η παύση των πληρωμών και η διακράτηση των επιστροφών του ΦΠΑ από το Δημόσιο. Το πακέτο λοιπόν των μέτρων, αυτό που η κυβέρνηση ονομάζει «οικονομική πολιτική», δεν είναι οικονομική πολιτική. Είναι μέτρα πυροσβεστικά, αναγκαία ίσως, αλλά δεν συνδυάζονται σε μια συγκεκριμένη, με στόχους και σαφή οικονομική πολιτική.

Το οικονομικό επιτελείο αισθάνεται ευχαριστημένο από την επίδοσή του. Θεωρεί ότι «διέσωσε τη χώρα», και αυτό το επαναλαμβάνει και ο Πρωθυπουργός. Τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση αποφάσισε να πληρώσει τους εξωτερικούς δανειστές με χρήματα που στερεί από τους εργαζομένους, τους συνταξιούχους, τους προμηθευτές του Δημοσίου και από τη λειτουργία της αγοράς. Εφόσον λοιπόν θεωρεί ότι αποφύγαμε τα χειρότερα, δηλαδή την πτώχευση, τώρα πρέπει να δει από την αρχή πώς θα εξυγιάνει πραγματικά την οικονομία και να μη βαυκαλίζεται. Τα προβλήματα είναι μπροστά μας και η κρίση μπορεί να επανέλθει δριμύτερη.