Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα υποδηλώνει ότι οι έλληνες πολίτες τους θεωρούν όλους ενόχους για το κατάντημα της χώρας και σε αυτή την ενοχή μεγάλο μέρος καταλογίζεται σε όλα τα δημόσια πρόσωπα και σε όσους έχουν γίνει γνωστοί στο ευρύ κοινό ανεξαρτήτως επαγγέλματος. Επιχειρηματίες, τραπεζίτες, δικηγόροι, γιατροί, δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες, επιστήμονες, ιερείς, όλοι θεωρούνται ένοχοι, ανεξαρτήτως του αν έφταιξαν σε κάτι ή όχι. Ολοι αποτελούν μέρος του ιδίου «συστήματος» το οποίο κατηγορείται για την καταλήστευση των δημοσίων ταμείων, την έλλειψη αξιοκρατίας, τη διάλυση του κρατικού μηχανισμού, την απαξίωση των περιουσιών και της χώρας συνολικά.

Θα ήταν αφελές να πιστεύει η πολιτική ηγεσία ότι η βαθιά οικονομική κρίση δεν θα μεταφραζόταν αργά ή γρήγορα σε πολιτική κρίση και κρίση θεσμών. Και ακόμη δεν έχουμε δει τίποτα. Καθώς η κρίση θα βαθαίνει, η βία θα αυξάνεται. Μια βία τυφλή, όπως αποδείχθηκε με τον τραγικό θάνατο των υπαλλήλων της Μarfin και με τη δολοφονία του αστυνομικού. Η δημοκρατία καταρρέει. Η Ελλάδα δεν είναι πλέον ένα ευνομούμενο κράτος ούτε μια όαση ασφαλείας όπως ήταν πριν από μερικά χρόνια. Την ευθύνη και πάλι την έχει ο πολιτικός κόσμος, ο οποίος πρέπει να τολμήσει επιτέλους να ξεκαθαρίσει τα του οίκου του και να αποκαταστήσει τη δικαιοσύνη, την αξιοκρατία και την εύρυθμη λειτουργία του κράτους.

Το «τέλος της Μεταπολίτευσης» θα είναι βίαιο ούτως ή άλλως. Η συμπεριφορά των πολιτικών το κάνει ακόμη βιαιότερο. Δεν τολμούν να πουν την αλήθεια για το τι έγινε και καταστράφηκε η χώρα- μία από τις πλουσιότερες τριάντα χώρες του κόσμου-, δεν τολμούν να αποκαλύψουν τις ευθύνες τους και να καθαρίσουν τα κόμματά τους, δεν τολμούν να ρίξουν το βάρος της κρίσης σε αυτούς που τη δημιούργησαν, συνεχίζουν να λειτουργούν «επικοινωνιακά» και να καλύπτουν τις ανομίες τους. Ετσι όμως η ελληνική κοινωνία θα διαλύεται καθημερινά και η βία θα αυξάνεται.