Το ταξίδι του Τσίπρα στην Κούβα για την κηδεία του Φιντέλ Κάστρο, είναι ανησυχητικό. Μπορεί ο πρωθυπουργός να είναι θαυμαστής του Κάστρο, όπως ήταν και του Τσε, αφού έχει βαφτίσει το γιό του Ερνέστο, αλλά δεν ήταν ανάγκη να φύγει από τη χώρα σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή. Γιατί λοιπόν πάει στην Κούβα; Έχουμε τρία σενάρια: 1.Για να υπενθυμίσει στους αριστερούς ψηφοφόρους του οτι είναι αριστερός και να χρυσώσει το χάπι των νέων μέτρων που θα λάβει η κυβέρνηση ενόψει της αξιολόγησης. 2.Για να σηματοδοτήσει μια νέα επαναστατική περίοδο, να έρθει σε ρήξη με την τρόικα και να παραστήσει ξανά τον επαναστάτη. 3.Για να μη λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή. Ελπίζουμε και πιστεύουμε οτι η απάντηση δεν είναι το δεύτερο σενάριο, αλλιώς μπλέξαμε…ξανά.

Η πρώτη αντίδραση της κοινωνίας στο ζήτημα των κόκκινων δανείων είναι να κουρευτούν, να χαριστούν, να σωθούν οι επιχειρήσεις και οι πολίτες που χρωστάνε, να μη πάρουν οι τράπεζες τις εγγυήσεις, να μη πάρουν τις επιχειρήσεις και τα σπίτια, να μη τα πουλήσουν σε άλλους “κοψοχρονιά”. Αυτή είναι η αντίδραση όλων μας απέναντι σε ένα ζήτημα δύσκολο και περίπλοκο. Η ελληνική κοινωνία είναι μια κοινωνία ανεκτική, συγχωρητική πάντα, από το Σχολείο μέχρι το κάψιμο των μαγαζιών στους δρόμους, μέχρι τη φυλακή. Παντού η άφεση αμαρτιών είναι η πρώτη αντίδραση μιας κοινωνίας της οποίας η Θρησκεία στη βασική προσευχή λέει: Και άφες ημίν τις αμαρτίες ημών ώς και ημείς αφίεμεν τους οφειλέτες ημών”.

Ο Φιντέλ Κάστρο υπήρξε μια από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του περασμένου αιώνα. Για όσους πιστεύουν οτι ήταν επαναστάτης, ήταν ο σπουδαιότερος. Για όσους πιστεύουν οτι ήταν δικτάτορας, ήταν επίσης ο σπουδαιότερος.

Οι Έλληνες πολιτικοί έχουν παρεξηγήσει το ρόλο της αντιπολίτευσης. Όταν δεν βρίσκονται στην κυβέρνηση, απλώς δεν κάνουν απολύτως τίποτα. Έτσι και η κυρία Φώφη Γεννηματά, η οποία γενικολογεί απολαμβάνοντας το καθησιό στον σαραβαλιασμένο πλέον θρόνο της Προέδρου του ΠαΣοκ.

Χωρίς βιώσιμο χρέος δεν "χαλαρώνουμε". Αυτό είναι το μήνυμα που έρχεται από τον Ντράγκι. Διαψεύδονται έτσι όσοι υποστηρίζουν οτι ο Ντράγκι έχει αποφασίσει να μας περιλάβει στο QE μόνο με την θετική αξιολόγηση ακόμη και αν δεν υπάρξουν μέτρα για το χρέος.

Είναι πολύ ευχάριστο ότι στο ζήτημα της ρύθμισης του χρέους η Νέα Δημοκρατία δεν διαφοροποιείται από την κυβέρνηση, αντίθετα εναντιώνεται στη λογική Σόιμπλε και υποστηρίζει το αίτημα της άμεσης βελτίωσης των όρων αποπληρωμής. Το ελληνικό αίτημα υποστηρίζεται ενθέρμως από την Τράπεζα της Ελλάδας, ο Στουρνάρας δεν χάνει ευκαιρία να τονίσει την αναγκαιότητα της ρύθμισης με το μάτι στην συμμετοχή της χώρας στην ποσοστική χαλάρωση της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας και με απώτερο στόχο την άρση των capital controls και την διευκόλυνση των επενδύσεων. Το αν θα έρθουν επενδύσεις, ελληνικές ή ξένες, δεν εξαρτάται βέβαια από την ρύθμιση του χρέους μας, αλλά από το αν οι επενδυτές εμπιστεύονται τη χώρα.

Η άνοδος του Τράμπ στην Προεδρία των ΗΠΑ, η ψήφος των Άγγλων υπέρ του BREXIT, η άνοδος των εθνικιστών στη Γαλλία, την Ολλανδία και σε άλλες ευρωπαικές χώρες και πολλά άλλα “παράδοξα” που συμβαίνουν στις πολιτικές αρένες όλων των χωρών, όλα δείχνουν ένα και μόνο πράγμα: Οτι μεγάλο μέρος των λαών δεν αντέχει τις επιπτώσεις της Παγκοσμιοποίησης. Ποιες είναι αυτές οι επιπτώσεις και γιατί δεν τις αντέχουν;

Η εκλογή του Τράμπ δημιουργεί ανησυχίες στην παγκόσμια κοινότητα εξαιτίας των προεκλογικών του διακηρύξεων. Αν εφαρμόσει αυτά που προεκλογικά έλεγε, η Αμερική θα απομονωθεί από την Ευρώπη και τον υπόλοιπo κόσμο, ο διεθνής της ρόλος θα περιορισθεί και η παγκόσμια οικονομία θα υποστεί πολλαπλά χτυπήματα.

Άλλη μια φορά είδαμε το ίδιο έργο. Κοιμηθήκαμε με την Χίλαρυ να προηγείται, ξυπνήσαμε με τον Τράμπ να έχει νικήσει. Πρίν από λίγους μήνες είχαμε κοιμηθεί με τη Βρετανία μέσα στην Ευρώπη, ξυπνήσαμε και είχε φύγει. Πώς γίνεται να πέφτουν τόσο έξω σε τόσο σημαντικά ζητήματα όλες οι δημοσκοπήσεις και οι προβλέψεις των αναλυτών;

Τα σχέδια του απελθόντος αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών Τρύφωνα Αλεξιάδη για τη φορολόγηση των “παράνομων καταλυμμάτων” όπως ονομάζει η εφορία τα νομιμότατα σπίτια που νοικιάζονται από τις διάφορες πλατφόρμες μέσω ιντερνετ, δείχνουν αφενός την άγνοια της εφορίας για το πώς λειτουργούν οι επιχιερήσεις διεθνώς και αφετέρου την μανία της κυβέρνησης να καταπνίξει κάθε επιχειρηματική προσπάθεια, ακόμη και σήμερα μέσα στην κρίση και ενώ έχει διαπιστωθεί οτι για να επιβιώσει η ελληνική οικονομία χρειάζεται ιδιωτικές επιχειρήσεις και ρευστότητα. Αγνοώντας αυτους τους παράγοντες το υπουργείο Οικονομικών σχεδιάζει :

Ο κίνδυνος για την Ελλάδα δεν προέρχεται από την οικονομία, αλλά από τον πολιτικό κόσμο. Αυτό έγινε προφανές καθόλη τη διάρκεια της κρίσης και επανέρχεται τώρα έντονα καθώς η κυβέρνηση καταρρέει δημοσκοπικά και οι πολιτικές που εφαρμόζει δεν γίνονται αποδεκτές ούτε από τους αριστερούς βουλευτές της. Τα μέτρα που επιλέγει να λάβει αντί να προχωρήσει σε ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις επιβαρρύνουν δυσβάσταχτα με φόρους και μειώσεις εισοδήματος τους πολίτες, η αναβλητικότητα της στην εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων που έχει συμφωνήσει με τους δανειστές προκαλεί και από την μεριά τους δυσαρέσκεια και καθυστερεί την πολύτιμη για την οικονομία αξιολόγηση, ενώ οι επιλογές της σε άλλους τομείς όπως πχ η Παιδεία και το προσφυγικό δυσαρεστούν άλλες ομάδες πολιτών.

Τα νέα πρόσωπα που στελεχώνουν την κυβέρνηση με τον ανασχηματισμό, έχουν αρκετό ενδιαφέρον σε σχέση με το τι θα γίνει τους επόμενους κρίσιμους μήνες, οπότε θα πρέπει να ολοκληρωθούν οι μεταρρυθμίσεις και η αξιολόγηση και να κλείσουν κάποια μεγάλα εσωτερικά μέτωπα. Τοποθετήθηκαν υπουργοί που θεωρητικά είναι πιο φιλικοί προς τις μεταρρυθμίσεις και απομακρύνθηκαν κάποιοι που επέμεναν χωρίς λόγο να ανοίγουν μέτωπα με την κοινωνία. Γενικά ο ανασχηματισμός αυτός φέρνει κάποιους πιό “ειδικούς” στο προσκήνιο, όπως πχ τον νέο υπουργό Παιδείας κ. Κ. Γαβρόγλου, που σε αντίθεση με τον προκάτοχο του Νίκο Φίλη είναι ένας άνθρωπος με ακαδημαικές περγαμηνές, ενδιαφέρον παρουσιάζει και η τοποθέτηση του κ. Πιτσιόρλα στο Ανάπτυξης, όπως και του Παπαδημητρίου που μένει να δούμε τι “γραμμή” θα τραβήξει σε αυτό το υπουργείο, ενδιαφέρον έχει και η τοποθέτηση μιας πολύ νέας (31 ετών) υπουργού στο Εργασίας της κυρίας Έφης Αχτισόγλου. Θα έχει επίσης ενδιαφέρον να δούμε πώς ο ήπιος Γιώργος Σταθάκης θα χειριστεί τα θέματα του υπουργείου Ενέργειας και την προώθηση της υπόθεσης της ΔΕΗ στην οποία αντιδρούσε ο Σκουρλέτης. Ο Κουρουμπλής δεν έχει και πολλά να κάνει στο Ναυτιλίας, μάλλον θα συνεννοηθεί με τους εφοπλιστές και για τον Νίκο Παππά η ανάληψη αυτού του υπουργείου που αφορά τα media είναι απολύτως λογική αφού εκεί έχει εστιάσει όλο του το ενδιαφέρον. Πάντως φιλικός προς τα media δεν θα είναι - δυστυχώς.Η πρώτη μας εντύπωση είναι οτι πρόκειται για μια προσπάθεια σηματοδότησης μιας πιο σοβαρής και υπεύθυνης διακυβέρνησης με ανθρώπους που ξέρουν το αντικείμενο τους, μάλλον καλύτερα από τους προηγούμενους.

Πιστεύουν πολλοί οτι με τη Δραχμή, τουλάχιστον οι φτωχότεροι θα ανακουφιστούν. Το βασικό τους επιχείρημα είναι οτι όταν δεν έχεις Ευρώ στην τσέπη, τι διαφορά κάνει αν το νόμισμα σου είναι Ευρώ ή Δραχμές;

Αλέξης Τσίπρας 25 Οκτωβρίου 2016 : Θέλω να κυβερνήσω με τη γενιά μου. Κυβέρνηση 28 Οκτωβρίου 2016: Προτείνει για τη θέση του Προέδρου του ΕΣΡ τον Βύρωνα Πολύδωρα, μετά από τις αντιδράσεις, ο Πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης αλλάζει την πρόταση και προτείνει Ροδόλφο Μορώνη και αντιπρόεδρο Μουλόπουλο και Νίκο Κιάο. Όλοι γεννημένοι στην Κατοχή - αν δεν κρύβουν χρόνια ορισμένοι από αυτούς όπως υποψιαζόμαστε. Δεν θα μπούμε στην ουσία, με εξαίρεση τον Πολύδωρα όλοι οι άλλοι έμπειροι επαγγελματίες δημοσιογράφοι είναι, αλλά τι σχέση έχουν οι γεννημένοι στην κατοχή με τη γενιά του Τσίπρα; Άσε που ειδικά το Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο έχει και ένα ρόλο μυστήριο, πρέπει να διαθέτει αντίληψη του τι συμβαίνει σήμερα, ποιές είναι οι νέες τάσεις, ποιά είναι τα νέα ήθη, οι καινούργιες "γλώσσες" που μιλάνε οι νεολαίες, που πηγαόινει η δημοσιογραφία τώρα που έφυγε από τους επαγγελματίες και την ασκούν όλοι μέσω social media και άλλα πολλά που δεν προλαβαίνουν να τα καταλάβουν ούτε οι τριαντάρηδες. Μήπως οι εβδομηντάρηδες βρίσκονται εκτός τόπου και χρονου - όπως και εμείς όλοι οι ενδιάμεσοι άλλωστε;

Απορούν πολλοί από τους προβληματισμένους του Facebook και των άλλων social media γιατί η Ελλάδα γιορτάζει στις 28 Οκτωβρίου την έναρξη του πολέμου και δεν γιορτάζει όπως όλες οι άλλες χώρες τη λήξη του. Μα τι δεν καταλαβαίνουν; Η λήξη του Β Παγκοσμίου Πολέμου ήταν για την Ελλάδα η έναρξη του Εμφυλίου. Τι να γιορτάσουμε δηλαδή; Ότι μόλις τελείωσε ο πόλεμος κια νικήθηκε ο εχθρός εμείς αρχίσαμε να σκοτωνόμαστε μεταξύ μας σε έναν τρισάθλιο Εμφύλιο που ακόμη συνεχίζεται στα μυαλά των ηλίθιων εκατέρωθεν;

Δήλωσε ο Δραγασάκης, "ούτε τέταρτο μνημόνιο, ούτε εκλογές". Πολύ μας ανησυχεί αυτή η δήλωση καθώς έχουμε αποκτήσει μεγάλη πείρα από τα συνεχή ψέμματα των ΣΥΡΙΖΑΙΩΝ. Τη μεταφράζουμε ακριβώς αντίθετα και ελπίζουμε (ειλικρινά) να πέφτουμε έξω. Όταν λένε ούτε μνημόνιο ούτε εκλογές, εννοούν εκλογές με αφορμή το 4ο μνημόνιο. Και όπως καταλαβαίνετε οι εκλογές αυτές, αν γίνουν την άνοιξη, θα είναι διλημματικού χαρακτήρα, κάτι σαν δημοψήφισμα. Θα πεί δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ οτι εμείς προσπαθήσαμε, τα κάναμε όλα, τηρήσαμε όλες τις δεσμεύσεις και συτοί οι κακοί ξένοι δεν τήρησαν τις δικές τους, αρνούνται να μας ρυθμίσουν το χρέος και θέλουν να μας επιβάλουν 4ο μνημόνιο. Εμείς δεν το δεχόμαστε και προσφεύγουμε στην ετυμηγορία του ελληνικού λαού για να μας δώσει την άδεια να σκίσοουμε το μνημόνιο μπλα μπλα μπλα και θα καταλήγει ...αν δε μας θέλετε ψηφίστε τον Μητσοτάκη να συνεχίσει τη λιτότητα και τα μνημόνια. Με λίγα λόγια, θα μας πεί Ευρώ και μνημόνιο λιτότητας, ή Δραχμή και ανάπτυξη και εκεί να δούμε τι θα γίνει. Μετά το Brexit κάποιοι δραχμόφιλοι έχουν πάρει θάρρος και οι απελπισμένοι θα σκεφτούν οτι δεν έχουν τίποτα να χάσουν - παρόλο που αυτοί είναι που θα τα χάσουν όλα και θα πεινάσουν. Δε βαριέσαι όμως, Δημοκρατία έχουμε ... ας πάει και το παλιάμπελο.

Ένα απο τα πολλά δυσάρεστα με αυτή την κυβέρνηση, είναι οτι βάζει διαρκώς λάθος στόχους. Και φυσικά δεν έχει ούτε σχέδιο για να τους πετύχει, ούτε στελέχη. Ας μην χάνουμε χρόνο με τη διαπραγμάτευση του νάρκισου Βαρουφάκη που ενδεχομένως να ήταν η πιο μεγάλη γκάφα στην ιστορία των διαπραγματεύσεων διότι στηρίχθηκε στη λογική – στρατηγική την ονόμαζαν οι αφελείς – οτι «ή θα κάνετε ότι πώ ΕΓΩ (Βαρουφάκης) ή δεν ξέρω κι εγώ τι θα κάνω». Και φυσικά μας πήρε ο διάολος, χάσαμε χρόνο, χάσαμε χρήμα, χάσαμε πολλά, ξεφτιλιστήκαμε και ο Βαρουφάκης έφτιαξε μια καριέρα χολυγουντιανού τύπου όπως την ήθελε, περιφέρεται διεθνώς και λέει τις απόψεις του για όλα. Μια χαρά.

Σας έχουμε ενημερώσει πλήρως, το έχουμε γράψει επανειλημμένως: Αυτή η κυβέρνηση είναι τρικομματική. Ο ΣΥΡΙΖΑ συγκυβερνά με ΑΝΕΛ και Κώστα Καραμανλή. Οι Καραμανλικοί είναι στην κυβέρνηση. Αυτό έχει αποδειχθεί περίτρανα με τον Προκόπη Παυλόπουλο από την αρχή και αποδεικνύεται ξανά τώρα με τον Πολύδωρα. Στο ενδιάμεσο έχουμε όλοι διαπιστώσει οτι ο μοναδικός στόχος του ΣΥΡΙΖΑ είναι το ΠΑΣΟΚ και οτι οι Καραμανλικοί έχουν απόλυτη ασυλία παρόλο που αυτοί διέλυσαν τη χώρα. Είναι φώς φανάρι οτι υπάρχει συμφωνία ασυλίας των Καραμανλικών και είναι επίσης φώς φανάρι οτι η συμφωνία αυτή λειτουργεί αμφίρροπα: Εσείς δεν θα μας πειράξετε τώρα που είστε κυβέρνηση, εμείς δεν θα σας πειράξουμε μετά όταν ανέβουμε στην κυβέρνηση. Τι ρόλο παίζει ο Κυριάκος σε αυτή την υπόθεση; Δεν ξέρουμε, τον ρωτάμε και εμείς: Έχεις πάρει χαμπάρι Κυριάκο τι παίζεται με το κόμμα σου; Τι θα κάνεις για αυτό; Ή όταν έρθει η στιγμή, η ίδια ΝΔ θα εκπαραθυρώσει τον Κυριάκο ώς ξένο σώμα; Ξεχνάς Κυριάκο ότι ούτως ή άλλως ποτέ δεν είχες την υποστήριξη ούτε των βουλευτών, ούτε των στελεχών της ΝΔ και οτο σε εξέλεξε η βάση; Τι κάθεσαι και τους κοιτάζεις και δεν ξεκινάς τις εκκαθαρίσεις; 'Ακου εκεί Πολύδωρας...και η πλάκα έχει τα όρια της.

Αυτό το άρθρο απευθύνεται στην Επιτροπή Ανταγωνισμού που θα κρίνει την υπόθεση Σκλαβενίτη - Μαρινόπουλου αλλά και στην εταιρία του Σκλαβενίτη και περιμένουμε απαντήσεις αν κάποιος θελήσει να μας διαφωτίσει.

Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για τα τηλεοπτικά κανάλια απέδειξε τη χρησιμότητα των ανεξάρτητων εξουσιών και των ανεξάρτητων θεσμών για τη λειτουργία της Δημοκρατίας. Η αντίδραση της κυβέρνησης στην απόφαση αυτή, απέδειξε την ανωριμότητα και τον αυταρχισμό της που κατά πάσα πιθανότητα οφείλεται σε αριστερά δόγματα και ιδεοληψίες.

Κανείς δεν θα είχε αντίρρηση για το κούρεμα του χρέους αν δεν είχε επιπτώσεις δυσμενείς ενδεχομένως πολύ πιο βαριές από τα οφέλη που θα φέρει. Δεν γνωρίζουμε τις λεπτομέρειες αυτής της υποτιθέμενης διαπραγμάτευσης, λέω υποτιθέμενης διότι επισήμως διαπραγμάτευση δεν έχει αρχίσει. Κανείς δεν γνωρίζει τι ζητάμε, εκτός αν αυτό που ζητάμε είναι αυτό που λέμε προς τα μέσα, κούρεμα, δηλαδή διαγραφή, σβήσιμο των χρεών μας, σεισάχθια. Αυτό δεν είναι προς συζήτηση καν από κανέναν παγκοσμίως. Αυτό που μπορεί να μπεί σε συζήτηση είναι μια επιπλέον επιμήκυνηση, ακόμη μικρότερο επιτόκιο και ενδεχομένως ένα είδος κουρέματος για ένα μικρό ποσό, όλα αυτά υπό πολύ αυστηρούς όρους. Όρους εξίσου σκληρούς και βαρείς για τους Έλληνες πολίτες με αυτούς που φέρανε μέχρι σήμερα τα μνημόνια.

Μπορεί πολλοί άνθρωποι να το αμφισβητούν, στις επιχειρήσεις όμως το χρήμα φέρνει την ευτυχία, πέρα από κάθε αμφισβήτηση. Και για τις επιχειρήσεις χρήμα σημαίνει εύκολη και φθηνή πρόσβαση σε δανεικά. Στην Ελλάδα πρόσβαση σε δανεικά είτε δεν υπάρχει καθόλου, είτε κοστίζει πάρα πολύ. Τόσο πολύ που καμία δουλειά δεν “βγαίνει”.

Ξεκινάμε με την εξής παραδοχή: Άκρη δεν θα βγάλουμε και την αλήθεια δεν θα τη μάθουμε για πολλά χρόνια ακόμη επειδή κανείς δεν μας τη λέει. Άρα το μόνο που μπορούμε να κάνουμε ο καθένας ξεχωριστά, είναι εκτιμήσεις για το τι συμβαίνει και το τι θα συμβεί. Ποιά αλήθεια δεν ξέρουμε και δεν θα μάθουμε; Τι συμβαίνει πίσω από τις κλειστές πόρτες των συνεδριάσεων των ηγετών των διαφόρων χωρών και τι προετοιμάζουν τα επιτελεία κάθε χώρας.

Η ανακοίνωση χθές από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο οτι το παγκόσμιο χρέος ανέρχεται σε 152 τρισεκατομύρια Δολάρια ή 225% του παγκόσμιου ΑΕΠ είναι παρηγορητική. Το χρέος της Ελλάδας ώς ποσοστό του ΑΕΠ της είναι στο 175% αυτή τη στιγμή. Δεν είμαστε λοιπόν οι μόνοι που το χρέος μας είναι υπερδιπλάσιο από το ΑΕΠ μας. Η παγκόσμια οικονομία είναι σε χειρότερη κατάσταση από την ελληνική στη συγκεκριμένη μέτρηση. Αυτό σημαίνει οτι όσα περνάμε εμείς τώρα, θα τα περάσουν όλοι σύντομα.