Η οικονομία αναγκαστικά προσαρμόζεται καθημερινά σε χαμηλότερο επίπεδο για να επιβιώσει. Επιβιώνει με τεράστιες απώλειες για την κοινωνία και προοπτικές του μέλλοντος, αφήνοντας εκατοντάδες χιλιάδες νέους ανέργους, καταδικάζοντας γενιές ολόκληρες σε ανεργία (και επαγγελματική αμάθεια), προκαλώντας σημαντικό βιωτικό πρόβλημα σε ανθρώπους μέσης ηλικίας με οικογένειες και χρέη που βρίσκονται χωρίς δουλειά. Παρ’ όλα αυτά η οικονομία έστω και χαμηλότερα επιβιώνει, νέες μικρότερες δουλειές -αλλά και υγιέστερες- ανοίγουν στη θέση αυτών που κλείνουν και αν ποτέ καταφέρουμε να σταθεροποιηθούμε σε κάποιο επίπεδο και εκλείψει ο πολιτικός κίνδυνος, μπορεί να εμφανιστούν και τα πρώτα πολύ μικρά δείγματα ανάπτυξης.

Το γεγονός οτι η αρμόδια επιτροπή της Τράπεζας της Ελλάδος απέρριψε την διοίκηση της τράπεζας Αττικής που είχε διορίσει αυθαιρέτως και χωρίς συνεννόηση με την κεντρική τράπεζα η κυβέρνηση, αποδεικνύει οτι μπορεί τελικά να υπάρξει και στην Ελλάδα μια κανονική Δημοκρατία. Τι εννοώ; Εννοώ οτι οι ανεξάρτητοι θεσμοί, όπως είναι η Τράπεζα της Ελλάδος, μπορούν να λειτουργήσουν ανεξάρτητα αν έχουν το απαιτούμενο θάρρος και τολμήσουν να αντισταθούν στις αυθαιρεσίες των κυβερνήσεων.

Το σήριαλ της διαμάχης μεταξύ του Γιάννη Στουρνάρα και (ορισμένων μελών) της κυβέρνησης σχετικά με το Διοικητικό Συμβούλιο της Τράπεζας Αττικής, δεν τελείωσε ακόμη. Σύμφωνα με πληροφορίες η μάχη πλέον δίδεται για δυο πρόσωπα: Για τον κ. Θόδωρο Πανταλάκη, έμπειρο τραπεζίτη τον οποίο ο Στουρνάρας θέλει να τοποθετήσει στη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου της τράπεζας και για τον κ. Κωνσταντίνο Μακέδο, πρόεδρο του ΤΣΜΕΔΕ τον οποίο ο κ. Στουρνάρας θέλει να αποκλείσει από το ΔΣ.

Μέσα στα πολλά λάθη που κάνει η κυβέρνηση είναι και η στρεβλή αντίληψη που έχει για τους ξένους επενδυτές και για τα κριτήρια με τα οποία εκείνοι κρίνουν την κατάσταση στην Ελλάδα για να αποφασίσουν αν θα επενδύσουν ή όχι. Η κυβέρνηση νομίζει οτι οι ξένοι επενδυτές θα έλθουν επειδή αναγνωρίζουν το μεταρρυθμιστικό της έργο. Και ως μεταρρυθμιστικό έργο αντιλαμβάνεται την υπό ασφυκτική πίεση νομοθέτηση κάποιων από τις μεταρρυθμίσεις που επιβάλλει η τρόικα. Δεν είναι έτσι τα πράγματα. Οι ξένοι επενδυτές θα έρθουν μόνο αν θεωρήσουν οτι υπάρχουν σαφείς προοπτικές μεγάλου κέρδους. Και αυτές οι προοπτικές δεν υπάρχουν. Εκτός της γενικευμένης αβεβαιότητας από την αλλοπρόσαλλη πολιτική της κυβέρνησης και από τη διγλωσσία - διότι άλλα λέει στους ξένους επενδυτές, άλλα στους Έλληνες ψηφοφόρους- η κυβέρνηση θεωρείται εχθρός της επιχειρηματικότητας. Και είναι. Και αυτό το ξέρουν καλά οι ξένοι επενδυτές οι οποίοι όταν μιλάνε με Έλληνες επιχειρηματίες ρωτούν πολύ συγκεκριμένα πράγματα και βάσει αυτών κρίνουν και αποφασίζουν. Για παράδειγμα, στο road show που οργάνωσε η HSBC στο Λονδίνο την περασμένη εβδομάδα, ένα από τα αγκάθια αποδείχθηκε οτι ήταν η κόντρα κυβέρνησης - ΟΠΑΠ για τα φρουτάκια δηλαδή τα παράνομα παιχνίδια που υπάρχουν στα ιντερνετ καφέ. Η απορία των ξένων ήταν γιατί η κυβέρνηση δεν συμφωνεί με τον ΟΠΑΠ για να τα περιορίσει και φτάνουν στη διαιτησία, ενώ προφανώς το συμφέρον ΟΠΑΠ και κράτους είναι κοινό. Το παράνομο στοίχημα και τα παράνομα παιχνίδια πλήττουν και τους δυο. Ο ΟΠΑΠ χάνει τζίρο και κέρδη και η κυβέρνηση χάνει φόρους. Τι έχουν ακριβώς να χωρίσουν στη διαιτησία και γιατί δεν μπορούν να βρούν μια λύση; Τέτοιου είδους συγκεκριμένες ερωτήσεις θέτουν οι ξένοι επενδυτές και καθώς απάντηση δεν παίρνουν περιμένουν και δεν επενδύουν.

Οι δημοσιογράφοι που εκπροσωπούσαν τις μεγαλύτερες εφημερίδες στη συνέντευξη τύπου του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, εξαιρέθηκαν από τις ερωτήσεις. Οι εκπρόσωποι των δυο μεγαλύτερων σε κυκλοφορία Κυριακάτικων εφημερίδων, Πρώτο Θέμα και ΒΗΜΑ, αλλά και του Ελεύθερου Τύπου, της Δημοκρατίας και του ραδιοφωνικού σταθμού του δήμου Αθηναίων 9.84. δεν υπέβαλαν ερώτηση στον πρωθυπουργό διότι δεν τους δόθηκε ο λόγος. Με αυτόν τον τρόπο θεωρεί η κυβέρνηση οτι μπορεί να αποφεύγει τον δημοσιογραφικό έλεγχο και να χτίζει την εικόνα της όπως θέλει, “ανακρινόμενη” από φίλια Μέσα, όπως η Αυγή και το Κόκκινο. Δυστυχώς, μετά την αφαίρεση του δικαιώματος εκπομπής από τα τηλεοπτικά κανάλια η κυβέρνηση επιδιώκει τώρα και τη φίμωση των εφημερίδων και των ραδιοφωνικών σταθμών. Με το απλό, παιδικό κόλπο, “αν δεν είσαι δικός μας, μη μιλάς”.

Από την πρώτη στιγμή που ανακοινώθηκε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος για το Brexit, το Reporter είχε επισημάνει οτι εκτός των οικονομικών επιπτώσεων για την Αγγλία, θα υπάρξει ζήτημα ασφαλείας για την Ευρώπη. Οι μόνοι που έχουν σοβαρό intelligence στην Ευρώπη, είναι οι Άγγλοι. Μέχρι τώρα αυτοί κρατούσαν τα νήματα στα ζητήματα ασφαλείας. Τι θα έκανε η Ευρώπη χωρίς αυτούς; Τελικά η λύση βρέθηκε: Η Ευρώπη θα έχει Άγγλο Επίτροπο για τα θέματα ασφαλείας, παρά την επερχόμενη έξοδο της Μεγάλης Βρετανίας από την Ευρωπαική Ένωση. Ο Sir Julian King, που αναλαμβάνει τη θέση, ήταν πρέσβυς της Αγγλίας στη Γαλλία. Πέραν αυτού, η προσωπική του ζωή περιγράφεται "γλαφυρά" στο βιογραφικό του. Σπούδασε Θεολογία στην Οξφόρδη και είναι παντρεμένος με τη Δανέζα Lotte Knudsen, την οποία γνώρισε στη Γαλλία. Διατηρούν ένα σπίτι κοντά εκεί που παντρεύτηκαν. Έχει δυο σκυλιά, την Molly και τον Cadbury. Ο Cadburry είναι υιοθετημένος από ένα ίδρυμα υιοθεσίας σκύλων της Ιρλανδίας. Αυτά είναι όλα κι όλα που μπορεί να μάθει κανείς για αυτόν. Το πλήθος των πληροφοριών που μπορεί κανείς να βρεί για τον νέο Επίτροπο Aσφαλείας στο ίντερνετ αποδεικνύει οτι είναι ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση.

Παρακολουθώντας την προσπάθεια της Κεντροαριστεράς να συνενωθεί σε ένα κόμμα, την αντιπολιτευτική στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας αλλά και την αδυναμία της κυβέρνησης να διαμορφώσει μια εθνική πολιτική, το συμπέρασμα είναι οτι οι πολιτικοί μας δεν κάνουν τη δουλειά τους. Δεν ασχολούνται με την παραγωγή πολιτικής, αλλά μόνο με την διανομή της ισχύος μεταξύ τους. Το ζητούμενο όμως αυτή τη στιγμή από τους πολίτες είναι να διαμορφωθεί μια εθνική πολιτική για την αντιμετώπιιση της κρίσης και να επιλεγεί αυτός που θα την εφαρμόσει. Το ποιος θα ηγείται των κομμάτων και το ποιοι θα είναι οι βουλευτές τους, δεν έχει σημασία, όταν κανείς δεν έχει τίποτα να προτείνει.

Προχθές στο Καράκας διαδήλωσαν 1.000.000 πολίτες εναντίον του Μαδούρο και στον διπλανό δρόμο, διαδήλωναν άλλοι τόσοι, υπέρ του. Η Βενεζουέλα - χώρα πρότυπο για τον Τσίπρα, που θαυμάζει τον Μαδούρο - είναι βαθειά διχασμένη. Μήπως πηγαίνουμε και εμείς προς τα εκεί;

Το τέλος του καλοκαιριού σηματοδοτεί για την Ελλάδα και το τέλος των μη δανεικών εσόδων. Δηλαδή των εσόδων από τον τουρισμό, που είναι η σημαντικότερη πηγή εσόδων για τη χώρα. Με αυτά τα λεφτά που φέρνουν κάθε χρόνο οι τουρίστες ζεί ένα πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού, είναι σχεδόν τα μοναδικά έσοδα των νησιωτών και διαχέονται σε ολόκληρη την οικονομία για να λειτουργήσει μέχρι τον Φεβρουάριο περίπου. Μετά η ρευστότητα στερεύει και όλοι περιμένουμε τις νέες αφίξεις τουριστών από τον Απρίλιο – Μάιο σταδιακά, για να ξαναλειτουργήσει το πράγμα. Ο τουρισμός φέτος πήγε καλά για όλους, ο αριθμός των τουριστών αυξήθηκε, οι εισπράξεις το ίδιο, οι τσέπες γέμισαν ξανά, η οικονομία θα κινηθεί ΕΚΤΟΣ ΕΑΝ... πληρωθούν οι φόροι.

Μάλλον ευχάριστο είναι το γεγονός οτι ο σύμβουλος του πρωθυπουργού Ματθαίος Τσιμιτάκης είχε εργαστεί για το ίδρυμα του Σόρος και είχε εκπονήσει μελέτη για τις σχέσεις Ελλάδας - Ρωσίας. Ο συνάδελφος (δημοσιογράφος της Αυγής) έχει γνώσεις και είναι ικανός. Και για αυτό εξάλλου χρησιμοποιήθηκε και από το ίδρυμα του Σόρος. Καλό λοιπόν είναι που ο Τσίπρας έχει ένα καλό σύμβουλο. Αν δεν είχε αυτόν θα έμενε με τον Καρανίκα που δεν ξέρει τι του γίνεται και τον ανεκδιήγητο Λεβέντη που είναι ο κρυφός μέντορας του.

Τα όσα αφήνεται να διαρρεύσουν από παράγοντες του υπουργείου Οικονομικών για το υποχρεωτικό για όλους από τον Φεβρουάριο του 2017 Περιουσιολόγιο μπορούν να χαρακτηριστούν απλά δόλιες ανοησίες.

Στις διακοπές όλοι έρχονται σε στενή επαφή με την παραοικονομία. και αυτό διότι ξεφεύγουν από τις καθημερινές συναλλαγές της πόλης τις οποίες λίγο πολύ ελέγχουν και γνωρίζουν και πραγματοποιούν άλλες συναλλαγές. πχ νοικιάζουν μηχανάκια στα νησιά. Και εκεί ακούν (όχι παντού αλλά από πολλούς) τα γνωστά: Η τράπεζα δεν μου έχει φέρει το pos (μηχανάκι για κάρτες), ή έχει χαλάσει το μηχανάκι κλπ. Αν τολμήσεις να προτείνεις να βάλεις τα λεφτά στον λογαριασμό του στην τράπεζα σου λέει: Τι λογαριασμό μου λές τώρα, εμείς έχουμε καταργήσει τις τράπεζες εδώ στη νησί. Και αν επιμείνεις, καταλήγεις στο δίλημμα. Τόσα είναι, ή τα δίνεις μετρητά και το παίρνεις, ή σήκω φύγε. Τα μετρητά βασιλεύουν στις ελληνικές διακοπές, από την παραλία μέχρι την ταβέρνα. Μαύρα το εισητήριο για τη βάρκα που σε πάει για μπάνιο, μαύρα οι μπύρες και οι καφέδες στην παραλία, μαύρα το ενοικιαζόμενο δωμάτιο, μαύρα τα καρπούζια και τα πεπόνια από τον παραγωγό, μαύρα το τοπικό τσίπουρο, μαύρα τα χαιμαλιά και τα βραχιολάκια, μαύρα η ομπρέλα και η ξαπλώστρα, μαύρα τα ποτά και τα σγηνάκια. Πόσα είναι όλα αυτά; Πολλά. Πάρα πολλά. Και το χειρότερο είναι οτι αυτοί οι φοροφυγάδες (που σου κλέβουν και τον ΦΠΑ) βρίζουν και το κράτος, λέγοντας οτι "μου τα παίρνει όλα η εφορία". Ποιά εφορία, αφού είναι όλα μαύρα; Εν πάση περιπτώσει, η ελληνική οικονομία στηρίζεται στα μαύρα και με αυτά λειτουργεί ακόμη. Για αυτό δεν μπορούν να εξηγήσουν οι διεθνείς οργανισμοί πώς αντέχει τόσο πολύ. Οι έντιμοι φορολογούμενοι έχουν λιώσει να πληρώνουν φόρους και οι φοροφυγάδες δεν έχουν καταλάβει τίποτα απολύτως από την κρίση. Απλώς δεν βάζουν πια τα μαύρα λεφτά τους στην τράπεζα. τα κρατάνε σπίτι ή τα καταναλώνουν και αυτοί πληρώνοντας μαύρα στους συναδέλφους τους. Και ενώ από τη μια μεριά αγανακτείς και σιχτιρίζεις επειδή εσύ ο μισθωτός πληρώνεις φόρους, από την άλλη σκέφτεσαι οτι αν το κράτος έπιανε τη φοροδιαφυγή τι θα έκανε; θα μείωνε τους φόρους που πληρώνεις ή θα βελτίωνε τις υπηρεσίες που σου παρέχει; Ούτε κατά διάνοια. Θα προσλάμβανε ακόμη περισσότερους τεμπέληδες κομματικούς στο δημόσιο και θα έδινε αυξήσεις στους Δημόσιους υπαλλήλους για να πάρει ψήφους. Όταν λοιπόν το καλοσκεφτείς κοιτάς να δείς πώς θα έχεις και εσύ ένα όφελος από όλα αυτά, πώς θα κάνεις ένα παζάρι για να γλυτώσεις τον ΦΠΑ στα μαύρα που πληρώνεις, πώς θα πετύχεις μια έκπτωση και αν τα καταφέρεις με οποιονδήποτε τρόπο, πώς θα βγάλεις και εσύ ένα μαύρο μεροκάματο, έτσι για να μη νοιώθεις ο ηλίθιος της χώρας.

Η ανάδειξη ηγετών μέσω εκλογών αρκεί για να χαρακτηρισθεί ώς δημοκρατικό ένα πολίτευμα. Αυτό όμως δεν σημαίνει οτι στη χώρα που διενεργεί εκλογές υπάρχει Δημοκρατία. Η Δημοκρατία εξαρτάται από τις ελευθερίες, την ισονομία, την ελευθερία έκφρασης και πράξης. Και η Τουρκία δημοκρατική χώρα θεωρείται, ο ερντογάν έχει εκλεγεί από το λαό, αλλά Δημοκρατία η Τουρκία δεν έχει. Διαβάστε εδώ τις δηλώσεις του διευθυντού της εφημερίδας Cumhuriyet που παραιτήθηκε και θα καταλάβετε τι εννοώ. Και μη ξεχνάμε και εδώ Δημοκρατία υποτίθεται οτι έχουμε. Αλλά δεν...

Στην εξέλιξη της οικονομίας υπάρχουν επίπεδα που διαβαίνουμε είτε προς τα πάνω είτε προς τα κάτω. Τα επίπεδα αυτά σηματοδοτούν αλλαγές στο επίπεδο διαβίωσης μας. Τους επόμενους μήνες θα διαβούμε ένα ακόμη επίπεδο - προς τα κάτω φυσικά. Και αυτό διότι ένας θανατηφόρος συνδυασμός φόρων, ύφεσης, τραπεζικών παρεμβάσεων και απόλυτης έλλειψης ρευστότητας, θα προκαλέσουν αφενός εκμηδενισμό του διαθέσιμου εισοδήματος και νέα απότομη αύξηση της ανεργίας.

Η υπερφορολόγηση απέτυχε, όπως ήταν αναμενόμενο. Τα φορολογικά έσοδα του Ιουλίου δεν μαζεύτηκαν, τα αποθέματα των δημόσιων ταμείων φαγώθηκαν, οι στόχοι δεν πιάνονται και η προοπτική ενεργοποίησης του “κόφτη” μοιάζει πλέον σχεδόν βέβαιη. Όταν ενεργοποιηθεί ο “κόφτης” των δημοσίων δαπανών, θα αρχίσουν να μειώνονται οι δαπάνες του δημοσίου και αυτό είναι αναγκαίο και καλό. Το κακό είναι οτι με τον κόφτη, οι δαπάνες θα μειώνονται με λάθος τρόπο. Θα μειώνονται οριζόντια και χωρίς σχέδιο αντί να μειωθούν με στόχευση και στο πλαίσιο μιας εξυγιαντικής πολιτικής. Δυστυχώς, ούτε αυτή η κυβέρνηση, ούτε καμία από τις προηγούμενες δεν τόλμησε να περιορίσει τις σπατάλες στο δημόσιο, ούτε να περιορίσει τα οφέλη των “ρετιρέ” και των ‘ημέτερων” της. Και έτσι θα την πληρώσουν όλοι οι Δημόσιοι Υπάλληλοι, υψηλόμισθοι και χαμηλόμισθοι, αποδοτικοί και τεμπέληδες, έντιμοι και λαμόγια, ικανοί και ανίκανοι.

“Οι τράπεζες χορηγούν δάνεια σε υγιείς και καλές επιχειρήσεις και θα συνεχίσουν να το κάνουν. Δεν ήρθε ποτέ καμία καλή επιχειρήση να πάρει δάνειο και της αρνηθήκαμε. Το πρόβλημα όμως είναι οτι δεν υπάρχουν επιχειρηματικά σχέδια. Οι επιχειρηματίες δεν μας ζητανε δάνεια διότι δεν έχουν σχέδια και δεν επενδύουν”. Αυτά υποστηρίζει κορυφαίος τραπεζίτης ο οποίος εξηγεί οτι για να ξεκολήσει από το τέλμα η οικονομία και να έλθει η ανάπτυξη θα πρέπει να υπάρξουν επιχειρηματίες που θέλουν να επενδύσουν και τότε θα βρούν και χρηματοδότηση από τις τράπεζες. Αυτό όμως, λέει, δεν συμβαίνει σήμερα. Κανείς δεν επενδύει σε τίποτα, κανείς δεν κάνει σχέδια, ο φόβος επικρατεί για το μέλλον.

Από τώρα μέχρι τον Νοέμβριο που θα αξιολογηθούν, οι τράπεζες καλούνται να αποδείξουν οτι είναι αποφασισμένες και ικανές να προβούν σε κάθε ενέργεια για την αύξηση των εισπράξεων των δανείων που έχουν χορηγήσει. Καλούνται επίσης να αντιμετωπίσουν τα κόκκινα δάνεια τα οποία είναι επικίνδυνα υψηλά ώς ποσοστό επί του χαρτοφυλακίου τους.

Η κατάσταση στην Τουρκία προσφέρεται για την άνθιση θεωριών συνωμοσίας. Από το αν το πραξικόπημα το οργάνωσε ο ίδιος ο Ερντογάν, μέχρι το αν οι Αμερικανοί το είχαν οργανώσει αλλά άλαξαν γνώμη μόλις είδαν οτι απέτυχε. Κανείς δεν ξέρει προς το παρόν και ίσως κανείς δεν θα μάθει στο μέλλον. Πρίν όμως "αγκαλιάσουμε" τις θεωρίες συνωμοσίας, υπάρχουν τα γεγονότα. Τα γεγονότα λοιπόν είναι οτι :

Η απόπειρα του πραξικοπήματος στην Τουρκία δείχνει οτι ο στρατός ακόμη θεωρεί οτι έχει ισχυρό πολιτικό λόγο και ότι μπορεί να παρεμβαίνει στην πολιτική σκηνή καταργώντας εκλεγμένες ηγεσίες. Η αποτυχία του πραξικοπήματος δείχνει οτι ο τουρκικός λαός θέλει και μπορεί να προασπίσει τη δημοκρατία της γείτονος.

Υπό "προστασία" στην Αλικαρνασό όπου παραθερίζει ο Ερντογάν, αναφέρει το Stratford. Σύμφωνα με δηλώσεις που φέρονται να ανήκουν στον Ερντογάν, ο Τούρκος Πρόεδρος καλεί τους πολίτες να βγούν στους δρόμους για να προστατεύσοπυν την Δημοκρατία.

Κωμική είναι η ανακοίνωση της Ευρωπαικής Επιτροπής με την οποία εγκρίνει την πρόσληψη του συνταξιούχου επιτρόπου Μπαρόζο στη Goldman Sachs. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, ο Μπαρόζο πριν αποδεχτεί τη θέση στην αμερικανική εταιρία, είχε πάρει το ok από τον Γιούνκερ. Η Ευρωπιακή Επιτροπή διευκρίνησε οτι θα παρακολουθεί με προσοχή το αν ο Μπαρόζο εργαζόμενος στην Goldman θα τηρήσει τη δεοντολογία που δεσμεύει τα πρώην στελέχη της Ευρωπαικής Επιτροπής. Ο "πολύς" κ. Μπαρόζο, αγαπητέ Ζαν Κλώντ Γιούνκερ δεν θα προσλαμβάνονταν ΠΟΤΕ στη Goldman Sachs αν ήταν να τηρήσει τους κανόνες δεοντολογίας. Όλοι αυτοί οι τύποι προσλαμβάνονται για να προσφέρουν στις εταιρίες που τους προσλαμβάνουν κάποια ισχυρά συγκριτικά πλεονεκτήματα, πληροφόρησης, πίεσης και πρόσβασης στην Ευρωπαική Επιτροπή. Αν λοιπόν τηρήσουν τους κανόνες δεοντολογίας η αξία τους είναι ΜΗΔΕΝΙΚΗ. Αυτό έλειψε όμως, να μη δώσει έγκριση ο Γιούνκερ και η Κομισιόν στον "γίγαντα" Μπαρόζο που ανοίγει την πόρτα για τις δικές τους μελλοντικές προσλήψεις.

Προχθές η κυβέρνηση ανακοίνωσε μέτρα προστασίας 145.000 Δημοσίων Υπαλλήλων, που έχουν πάρει στεγαστικό δάνειο από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων. Τα μέτρα περιλαμβάνουν πάγωμα των πληρωμών του κεφαλαίου του δανείου, μείωση του επιτοκίου, ρύθμιση για μείωση της δόσης. Οπως αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση, βασικό κριτήριο για τις νέες ρυθμίσεις δανείων αποτελεί «η εξασφάλιση βιώσιμης λύσης δηλαδή το διαθέσιμο, μετά την πληρωμή της δόσης, εισόδημα να είναι ικανό για τη διαβίωση του δανειολήπτη, λαμβανομένης υπόψη της οικογενειακής του κατάστασης».

Ο Βαρουφάκης βρήκε την απάντηση στις κατηγορίες οτι είχε Plan B. Είπε οτι θα έπρεπε να τον κατηγορούν αν ΔΕΝ είχε Plan B. Μα κύριε Γιάνη, η κατηγορία είναι οτι ΕΠΙΔΙΩΚΑΤΕ το Plan B χωρίς να έχετε τέτοια εντολή από τον λαό, ούτε καν από την κυβένρηση. Εκτός αν είχατε από την κυβέρνηση και δεν μας το λέτε ακόμη... Η "διαπραγμάτευση" Βαρουφάκη, οδηγούσε αναγκαστικά στο Plan B. Ουσιαστικά ο υπουργός δεν είχε Plan A . Το Plan A του ήταν να αλλάξουν άποψη όλοι οι άλλοι και να αποδεχτούν την ανωτερότητα του.

Με αφορμή την επέτειο του “δημοψηφίσματος” του Τσίπρα, ξανακοίταζα το ψηφοδέλτιο. Το ψηφοδέλτιο αυτό αρκεί από μόνο του για να αντιληφθούμε το πόσο χαμηλό είναι το επίπεδο της Δημοκρατίας στην Ελλάδα αλλά και το πόσο χυδαία είναι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ. Τα δημοψηφίσματα απευθύνονται στο σύνολο του πληθυσμού και για αυτό πρέπει τα ερωτήματα τους να είναι σαφή και απλά. Όσο πιο απλά και όσο πιο σαφή γίνεται, για να μπορούν να τα καταλάβουν οι πολίτες που καλούνται να διαλέξουν. Το δημοψήφισμα του Τσίπρα ήταν ακριβώς το αντίθετο. Το ερώτημα ήταν ακατανόητο στην συντριπτική πλειοψηφία του λαού. Και για όσους το κατάλαβαν ήταν μια “παγίδα”.

Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι περισσότερες χώρες της Ευρωπαικής Ένωσης σχετίζονται με την ανάγκη μείωσης των δημοσιονομικών ελλειμμάτων που επιβάλουν πολιτικές πολύ σκληρής λιτότητας. Τόσο σκληρής που αναγκαστικά υφίστανται συνθήκες μακροχρόνιας ύφεσης και κατά συνέπεια ανεργίας και φτώχειας.