Η αλήθεια είναι πως στο εσωτερικό, είχαν καιρό να ανάψουν τα αίματα κι έτσι είχαμε βρει παρηγοριά σε κάτι χλιαρές διενέξεις μεταξύ των κυβερνητικών εκπροσώπων· ακόμη κι η Ζωή Κωνσταντοπούλου – που ακόμη παλεύει για τη δεύτερη θέση – έχει «ατονήσει» κάπως, για να μην μιλήσουμε για τον, κατά τα άλλα, πάντα ετοιμοπόλεμο Άδωνι Γεωργιάδη που δείχνει να έχει χάσει εντελώς το στυλ του. Ευτυχώς, όμως, ήρθαν οι ΚΑΕ να ταράξουν τα νερά και να μας βγάλουν απ’ την αδράνεια.
Και περισσότερο από το φιλοθέαμον κοινό, οι μπασκετικοί παράγοντες έβγαλαν από την αδράνειά του τον αναπληρωτή υπουργό Αθλητισμού, Γιάννη Βρούτση, ο οποίος έφτασε να τους ευγνωμονεί που έκαναν ξαφνικά τη ζωή του τόσο περιπετειώδη. Χειρίστηκε, όμως, το θέμα υποδειγματικά. Αρχικά, ακολουθώντας αυστηρά παραδοσιακές παιδαγωγικές πρακτικές τους είπε «πρωτάθλημα τέλος, όπως στρώσατε θα κοιμηθείτε», αλλά δεν παρέλειψε να αφήσει και μία χαραμάδα διαπραγμάτευσης, απευθύνοντας κάλεσμα για να τους μάθει πώς γίνονται οι υποχωρήσεις. Την επόμενη μέρα, με περισσότερη έμφαση στο μοντεσσοριανό μότο «βοήθησέ με να το κάνω μόνος μου», τους είπε ορθά κοφτά «ελάτε να τα βρείτε – αλλά αν δεν τα βρείτε, ξεχάστε το πρωτάθλημα» και μετά, βλέποντας ότι η αντίσταση καλά κρατεί, αναδιπλώθηκε και τους ενθάρρυνε να του κάνουν την τιμή έστω και χωρίς μεταξύ τους συνάντηση. Και κάπως έτσι, περί τα μέσα της εβδομάδος, ένα φλέγον θέμα λύθηκε, οι παράγοντες συμμορφώθηκαν και το πρωτάθλημα διεσώθη.
Εν τω μεταξύ, το έχουν οι μέρες φαίνεται, γιατί εξίσου… σκληρή γραμμή υιοθέτησε κι ο πρωθυπουργός, ο οποίος στρίμωξε τους πρυτάνεις για τα πρωτόκολλα ασφαλείας, αποδίδοντας επιτέλους τα του Καίσαρος τω Καίσαρι για το χάλι των πανεπιστημίων. Φήμες λένε, βέβαια, ότι δεν ίδρωσε ιδιαίτερα το αυτί τους. Απ’ τη άλλη, στη θέση τους έβαλε και ο Μάκης Βορίδης τους επικριτές του για την πληγή του ΟΠΕΚΕΠΕ, εξηγώντας μας ευσύνοπτα και κατανοητά γιατί δεν βγαίνουν τα κουκιά με τους κτηνοτρόφους.
Στη θέση του – με τακτ – έβαλε και τον Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος, ωστόσο, συνεχίζει να απαντά με σιβυλλικούς χρησμούς (και μάλιστα ασπαζόμενος τη δεξιά του Γέροντα Εφραίμ) στο μέγα αίνιγμα των ημερών· εάν θα φέρει την πολιτική άνοιξη για δεύτερη φορά στη χώρα. Ευτυχώς, ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου – που κατά βάση ασχολείται με απελάσεις, επιστροφές και φυλακίσεις – διευκρίνισε ότι η Νέα Δημοκρατία είναι ένα «καθαρό» και «ισορροπημένο» κόμμα· σημαντική υπόμνηση, γιατί κάποιοι φαίνεται να το ξεχνούν.
Ας ελπίσουμε ότι η Μαρία Συρεγγέλα δεν θα είναι μία εξ αυτών, τώρα που ήρθε το πλήρωμα του χρόνου κι «αποφάσισε» να εγκαταλείψει τα καθήκοντά της, γιατί, σύμφωνα με τις κακές γλώσσες, ήταν κάπως… λειψή στην εκπροσώπηση του κόμματος. Αντιθέτως, ο επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας, Γιώργος Γεραπετρίτης, έκανε ό,τι μπορούσε (για ακόμη μία φορά), προκειμένου να σώσει το παιχνίδι, αλλά και στο μέτωπο της Μονής Σινά φαίνεται πως δεν έχουν κλείσει όλες οι εκκρεμότητες, παρά το εσπευσμένο ταξίδι του υπουργού.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος βγήκε από τα ρούχα του δις αυτήν την εβδομάδα, με τον Αλέξη Τσίπρα να κάνει την αρχή και τους τριάντα δύο που συνυπέγραψαν την πρόταση Καρυστιανού για προανακριτική να του δίνουν τη χαριστική βολή. Εντάξει, απ’ τη μια, ο «ηθικός κατήφορος της αντιπολίτευσης», απ’ τη άλλη η αιφνίδια συνειδητοποίηση πως ζούμε σε μία «βαλκανοποιημένη» χώρα, τον τάραξαν και με το δίκιο του. Τι να πει κι η Ρένα Δούρου, η οποία επιτέλους – μετά κόπων και βασάνων – κατάφερε να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας, αφού, όμως, πρώτα είχε πέσει θύμα «του χειρότερου είδους συγκάλυψης».
Η παραπλάνηση είναι, κατά την κα Δούρου, το χειρότερο είδος συγκάλυψης· ζήτημα, για το οποίο θα έχει, σίγουρα, πάρα πολλά να πει και το – κάποτε αρραγές κι αχτύπητο – δίδυμο Ντόναλντ Τραμπ – Ίλον Μασκ…
που τώρα τελευταία περνάει πολύ δύσκολες ώρες. Και εξαιρετικά διδακτικές, όμως, συνάμα, τόσο για τους ίδιους, όσο και για εμάς που παρακολουθούμε την κατακρήμνιση μιας… γερής φιλίας και την ανάδυση μίας ακόμη ισχυρότερης έχθρας.
Δίδαγμα πρώτο, λοιπόν: Μην έχεις πολλά κολλητιλίκια αν υποπτεύεσαι ότι ο φίλος σου έχει τη φωλιά του λερωμένη, εμπλέκεται σε ύποπτες λίστες με περίεργους ανθρώπους ή απλώς έχει κόψει την άλυσο και δεν ξέρει πού του παν’ τα τέσσερα.
Δίδαγμα δεύτερο: Μην βιαστείς να επιδείξεις μεγαλοψυχία και να «ανεβάσεις» κυβερνήσεις, γιατί, ως γνωστόν, ουδείς αχαριστότερος του ευεργετηθέντος (μάλλον εκεί στις Αμερικές, που δεν φημίζονται και για την οξύνοιά τους, δεν έχουν τέτοια ρητά), οπότε στο τέλος θα πικραθείς.
Δίδαγμα τρίτο: Μην προβείς σε άκομψα, ενοχλητικά ή δηκτικά σχόλια κατόπιν της αποπομπής σου από οποιοδήποτε αξίωμα, γιατί θα κατηγορηθείς για εμπάθεια – καλύτερα να ξεσπαθώσεις πριν την απόλυση κι όποιον πάρει ο Χάρος.
Δίδαγμα τέταρτο: Μην φυτρώνεις εκεί που δεν σε έχουν σπείρει (βλ. φορολογικό νομοσχέδιο), και ιδίως όταν έχεις ανοιχτούς λογαριασμούς, γιατί θα έρθουν αντίποινα και τότε θα βρεθείς στο τρομερό δίλημμα ή να λουφάξεις και να τα υποστείς ταπεινωμένος, ή να συνεχίσεις το αντάρτικο πόλεως με το κεφάλι ψηλά κι όπου βγει· επιλογές αμφότερες επικίνδυνες.
Δίδαγμα πέμπτο (και τελευταίο προς ώρας): Μην ξεκατινιάζεσαι σε δημόσια θέα, γιατί θα γίνεις περίγελος (περισσότερο απ’ ό,τι ήδη ήσουν δηλαδή) και θα σε κοροϊδεύουν απ’ την Ευρώπη ως τη Ρωσία – καλά, τόσα ριάλιτι έχουν στην Αμερική, τίποτα δεν έμαθαν;
Αυτός, πάντως, που έμαθε σίγουρα εξ ιδίας πείρας πλέον, είναι ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, ο οποίος έμεινε στήλη άλατος να παρακολουθεί το λογύδριο Τραμπ κατά Μασκ, μακαρίζοντας, ωστόσο, την τύχη του που δεν τον πήρε κανένα βόλι ξώφαλτσα. Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, απ’ την άλλη, που συνεχίζει με αμείωτη ζέση να βάλει – κυριολεκτικώ και μεταφορικώ τω τρόπω – κατά Πούτιν, μάλλον δεν έχει πάρει το… μάθημά του ακόμη – ιδίως, δε, τώρα που τον επήνεσε κι ο Αμερικανός πρόεδρος για τη μαχητικότητά του, σκούρα τα πράγματα.
Θα αντιδράσει, όμως, σύντομα η διεθνής κοινότητα και θα αποφευχθεί – για μία ακόμη φορά – η καταστροφή, κατά τον ίδιο τρόπο που θα αποφευχθεί και στις ταραγμένες σχέσεις ΗΠΑ – Κίνας, μετά την πολυαναμενόμενη… απόβαση του προεδρικού ζεύγους στο Πεκίνο. Εν αναμονή, λοιπόν, τα σπουδαία είναι καθοδόν…
