Αυτή την οικονομική διάσταση της κυβερνοασφάλειας αναδεικνύει ο Δρ. Σωτήρης Θεοφάνης στην παρουσίασή του για την επίδραση της ψηφιακής ανάπτυξης στην ασφάλεια των λιμένων, στο πλαίσιο φόρουμ της Αραβικής Ακαδημίας Επιστημών, Τεχνολογίας και Θαλάσσιων Μεταφορών τον Σεπτέμβριο.
Η ψηφιοποίηση επιταχύνει τη διαχείριση φορτίων και βελτιώνει τον συντονισμό μεταξύ τερματικών σταθμών, ναυτιλιακών εταιρειών, τελωνείων και μεταφορέων. Παράλληλα, όμως, διευρύνει τα σημεία μέσω των οποίων μπορεί να εκδηλωθεί μια επίθεση. Ακόμη και ένας καλά προστατευμένος λιμενικός οργανισμός παραμένει εκτεθειμένος μέσω προμηθευτών και συνεργατών που συνδέονται στα συστηματα του.
Ο κίνδυνος αυξάνεται όταν τα πληροφοριακά δίκτυα επικοινωνούν με τα συστήματα που ελέγχουν εξοπλισμό και βιομηχανικές διαδικασίες. Ανάλογα με το σημείο πρόσβασης και τον διαχωρισμό των δικτύων, μια ψηφιακή παραβίαση μπορεί να επηρεάσει την ίδια τη διακίνηση των εμπορευμάτων.
Η κυβερνοεπίθεση στη Maersk το 2017 έδειξε ότι η διαταραχή μπορεί να εξαπλωθεί σε διαφορετικές εγκαταστάσεις και λιμενικούς σταθμούς, χωρίς να ακινητοποιήσει τα πλοία. Για την οικονομία, μια παρατεταμένη διακοπή σε σημαντική εμπορική πύλη μπορεί να καθυστερήσει πρώτες ύλες, βιομηχανικά εξαρτήματα και βασικά αγαθά, ενώ η μεταφορά φορτίων σε εναλλακτικά λιμάνια ενδέχεται να δημιουργήσει πρόσθετη συμφόρηση.
Ο κ. Θεοφάνης δίνει έμφαση στην ανθεκτικότητα και στην αποκατάσταση των κρίσιμων λειτουργιών. Προστατευμένα αντίγραφα ασφαλείας, δοκιμασμένα σχέδια επαναφοράς, διαχωρισμός δικτύων και εναλλακτικές διαδικασίες λειτουργίας αποτελούν βασικές προϋποθέσεις περιορισμού της ζημιάς.
Η ευθύνη αφορά και τις διοικήσεις, οι οποίες πρέπει να καθορίζουν ποιες υπηρεσίες έχουν προτεραιότητα και ποιος αποφασίζει σε περίπτωση κρίσης. Επειδή ένα λιμάνι αποτελεί κοινότητα διαφορετικών οργανισμών, η προετοιμασία απαιτεί κοινές ασκήσεις, ανταλλαγή πληροφοριών και σαφείς αρμοδιότητες. Η αποτελεσματικότητα αυτής της συνεργασίας επηρεάζει άμεσα την αξιοπιστία του λιμανιού και τη συνέχεια της εφοδιαστικής αλυσίδας.
